The Relationship Between Human Capital and Economic Growth: The Case of Turkey

Abstract

Recently, human capital has been accepted as a significant determinant of economic growth. Thus, the relationship between human capital and economic growth is one of attractive subjects in the economic literature. The purpose of this study is to investigate the causality relationship between human capital and economic growth in Turkey for the period 1960-2012 by using Vecm model and Toda Yamamoto causality test. In the study reel GDP per capita,  the number of graduates in higher educational institutions, the number of graduates in vocational and technical schools variables are used. According to result of the study there is uni-directional causality from the number of graduates in vocational and technical schools to reel GDP per capita and uni-directional causality from reel GDP per capita to the number of graduates in higher educational institutions.

Keywords

• Human Capital,Economic Growth,Vecm Model,Toda Yamamoto Causality Test,Turkey

Beşeri Sermaye ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki: Türkiye Örneği

Öz

Son yıllarda beşeri sermaye ekonomik büyümenin önemli bir belirleyicisi olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle beşeri sermaye ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki iktisat literatüründe ilgi çeken konulardan biridir. Bu çalışmanın amacı Türkiye’nin 1960-2012 dönemi için beşeri sermaye ve ekonomik büyüme arasındaki nedensellik ilişkisini Vecm modeli ve Toda-Yamamoto nedensellik testi kullanarak incelemektir. Çalışmada kişi başına reel Gayrisafi Yurtiçi Hâsıla (GSYİH), yüksek eğitim kurumlarından diploma alanların sayısı, mesleki ve teknik okullardan diploma alanların sayısı değişkenleri kullanılmıştır. Çalışmanın sonucuna göre mesleki ve teknik okullardan diploma alanların sayısından kişi başına reel GSYİH’ye doğru tek yönlü nedensellik ve kişi başına reel GSYİH’den yüksek eğitim kurumlarından diploma alanların sayısına doğru tek yönlü nedensellik olduğu belirlenmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Beşeri Sermaye,Ekonomik Büyüme,Vecm Modeli,Toda Yamamoto Nedensellik Testi,Türkiye

References

1. Afşar, M. (2009). Türkiye’de eğitim yatırımları ve ekonomik büyüme ilişkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 85-98.
2. Akçacı, T. (2013). Eğitim harcamalarının iktisadi büyümeye etkisi. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(5), 65-79.
3. Altıntaş, H., & Çetintaş H. (2011). Türkiye’de ekonomik büyüme, beşeri sermaye ve ihracat arasındaki ilişkilerin ekonometrik analizi: 1970-2005. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı 36, 33-56.
4. Ay, A., & Yardımcı, P. (2008). Türkiye’de beşeri sermaye birikimine dayalı ak tipi içsel büyümenin var modeli ile analizi (1950-2000). Maliye Dergisi, Sayı 155, 39-54.
5. Babatunde, M. A., & Adefabi, R. A. (2005). Long run relationship between education and economic growth in Nigeria: Evidence from the Johansen’s cointegration approach. Regional Conference on Education in West Africa: Constraints and Opportunities Dakar, Senegal, 1st-2nd, 1-22.
6. Bal, H., Algan, N., Manga, M. & Kandır, E. 2014. Beşeri Sermaye ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: BRICS Ülkeleri ve Türkiye Örneği, International Conference On Eurasian Economies, 1-9. http://avekon.org/papers/923.pdf E.T: 17/11/2015.
7. Becker, G. S., Murphy, K. M., & Tamura, R. (1990). Human capital,fertility, and economic growth. The Journal of Political Economy, 98(5), 12-37.
8. Becker, G. S., Murphy, K. M., & Tamura, R. (1994). Human capital: A theoretical and empirical analysis with special reference to education. (Chapter Title XII-Human Capital, Fertilility, and Economic Growth), The University of Chicago Press, 3rd Edition.

9. Barro, R. J. (1991). Economic growth in a cross section of countries. The Quarterly Journal of Economics, 106 (2), 407-443.
10. Barro, R., & Lee, J. W. (1994). Sources of economic growt. Carnegie- Rochester Conference Series on Public Policy, 40, 1-46.
11. Benhabib, J., & Spiegel, M. (1992). The role of human capital in economic development: Evidence from aggregate cross-country and regional U.S data. Economic Research Report, 1-42. Retrieved Nisan 16, 2014 (de indirildi) from the World Wide Web: http://econ.as.nyu.edu/docs/IO/9391/RR92-46.pdf
12. Blomm, D., Canning, D., & Chan, K. (2006). Higher education and economic development in Africa. Retrieved Nisan 14, 2014 (de indirildi) from the World Wide Web: http://ent.arp.harvard.edu/AfricaHigherEducation/Reports/BloomAndCanning.pdf
13. Büyükakın, F., Bozkurt, H., & Cengiz, V. (2009). Türkiye’de parasal aktarımın faiz kanalının Granger nedensellik ve Toda-Yamamota yöntemleri ile analizi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 33, 101-118.
14. Çakmak, E., & Gümüş, S. (2005). Türkiye’de beşeri sermaye ve ekonomik büyüme: Ekonometrik bir analiz (1960-2002). Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 60(1), 59-72.
15. Çalışkan, Ş. (2007). Eğitimin getirisi (Uşak ili örneği). Süleyman Demirel Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, 12(2), 235-252.
16. Çalışkan, Ş., Karabacak, M., & Meçik, O. (2013).Türkiye’de eğitim- ekonomik büyüme ilişkisi: 1923-2011 (kantitatif bir yaklaşım). Yönetim Bilimleri Dergisi, 11 (21), 29-48.
17. Chi, W. (2008). The role of human capital in China’s economic development: A review and new evidence. China Economic Review, 19, 421-436.
18. Dias, J., & Tebaldi, E. (2012). Institutions, human capital, and growth: The institutional mechanism. Structural Change and Economic Dynamics, 23, 300-312.
19. Dias, J. (2015). Human capital demand in Brazil: The effects of adjustment cost, economic growth. exports and imports. Economia, 16, 76-92.
20. Dickey, D. A., & Fuller, W. A. (1981). Distribution of the estimators for autoregressive time series with a unit root. Econometrica, 49,1057-1072.
21. Easterly, W., & Levine, R. (1997). Africa’s growth tragedy: policies and ethnic division. The Ouarterly Journal of Economics, 112(4), 1203-1250.
22. Ercan, N. Y. (2002). İçsel büyüme teorisi: Genel bir bakış. Planlama Dergisi, Özel Sayı,129-138.
23. Ergen, H. (1999). Türkiye’de eğitimin ekonomik büyümeye katkısı. Ekonomik Yaklaşım, 10(35), 21-52.
24. Genç, M. C., Değer, M. K., & Berber, M. (2009). Beşeri sermaye, ihracat ve ekonomik büyüme: Türkiye ekonomisi üzerine nedensellik analizi. Uluslararası 7. Bilgi, Ekonomi, ve Yönetim Kongresi Bildiriler Kitabı, 48.60.
25. Hanushek, E., A., & Kimbo, D. (2000). Schooling, labor-force quality, and the growth of nations. The American Economic Review, 90 (5), 1184-1208.
26. İzgi, B. B., & Arslan, İ. (2008). Türkiye’de genç işsizliği, eğitim ve büyüme ilişkisi (1988-2008). 2. Ulusal İktisat Kongresi İzmir,1-11.
27. Johansen, S. K., & Juselius, K. (1990). Maximum likelihood estimation and inference on cointegration with application to the demand for money. Oxford Bulletin of Economic and Statistics, 52, 169-210.
28. Kibritçioğlu, A. (1998). İktisadi büyümenin belirleyicileri ve yeni büyüme modellerinde beşeri sermayenin yeri. A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 53(1-4), 207-230.
29. Koç, A. (2013). Beşeri sermaye ve ekonomik büyüme ilişkisi: Yatay kesit analizi ile AB ülkeleri üzerine bir değerlendirme. Maliye Dergisi, 135, 241-258.
30. Li, H., & Huang, L. (2009). Health, education and economic growth in China: Empirical findings and implications. China Economic Review, 20, 374-387.
31. Li, K. W., & Liu, T. (2011). Economic and productivity growth decomposition: An application to post-reform China. Economic Modelling, 28, 366-373.
32. Lucas, R. E. (1988). On the mechanics of economic development. Journal of Monetary Economics, 22, 3-42.
33. Lutkepohl, H., Saikkonen, P., &Trenkler, C. (2000). Maximum eigenvalue versus trace test for the cointegration rank of a VAR process. 1-29. Retrieved Kasım 8, 2013 (de indirildi) from the World Wide Web: http://ideas.repec.org/p/zbw/sfb373/200083.html
34. Mankiw, N. G., Romer, D., & Weil, D. (1992). A contribution to the empirics of economic growth. The Quarterly Journal of Economics, 407-437.
35. Oladipo, O. S. (2009). Does saving really matter for growth in developing countries? The case of a small open economy. Retrieved Aralık 28, 2012 (de indirildi) from the World Wide Web: http://economics.ca/2009/papers/0619.pdf
36. Özsoy, C. (2009). Türkiye’de eğitim ve iktisadi büyüme arasındaki ilişkinin VAR modeli ile analizi. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, IV(1),71-83.
37. Pelinescu, E. (2015). The impact of human capital on economic growth. Procedia Economics and Finance, 22, 184-190.
38. Phillips, P. C., & Perron, P.(1988). Testing for a unit root in time series regression. Biometrica, 75, 335-346.
39. Pritchett, L. (1996). Where has all the education gone?. Policy Research Working Paper, 1581,1-56. Retrieved Nisan 16, 2014 (de indirildi) from the World Wide Web: http://unpan1.un.org/intradoc/groups/public/documents/UNPAN/UNPAN002390.pdf
40. Qadri, F. S., & Waheed, A. (2014). Human capital and economic growth: A macroeconomic model for Pakistan. Economic Modelling, 42, 66-76.
41. Romer, P. M. (1986). Increasing returns and long-run growth. The Journal of Political Economy, 94(5),1002-1037.
42. Romer, P. M. (1990). Endogenous technological change. The Journal of Political Economy, 98 (5), 71-102.
43. Solow, R. M. (1956). A contribution to the theory of economic growth. The Quarterly Journal of Economics, 70(1), 65-94.
44. Şimşek, M., & Kadılar, C. (2010). Türkiye’de beşeri sermaye, ihracat ve ekonomik büyüme arasındaki nedensellik analizi. C.Ü İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11(1), 115-140.
45. Taban, S., & Kar, M. (2006). Beşeri sermaye ve ekonomik büyüme: Nedensellik analizi, 1961-2001. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 159-182.
46. Toda, H. Y., &Yamamoto, Y. (1995). Statistical inference in vector autoregression with possibly integrated processes. Journal of Econometrics, 66, 225-250.
47. Tzeremes, N. G. (2014). The effect of human capital on countries’ economic efficiency. Economic Letters, 124, 127-131.
48. Yılmaz, F., & Tezcan, N. (2007). Vergi hasılatı ve sabit sermaye yatırımlarının ekonomik büyümeye olan etkisi: Ekonometrik bir inceleme. 8. Türkiye Ekonometri ve İstatistik Kongresi, ss.1-14.
49. Zhang, C., & Zhuang, L. (2011). The composition of human capital and economic growth: Evidence from China using dynamic panel data analysis. China Economic Revi