The Relationship between Entrepreneurial Leadership Approaches and Emotional Intelligence of School Principals

Abstract

It is predicted that school principals who have emotional intelligence skills and entrepreneurial leadership qualities can be successful by recognizing, understanding, and managing emotions and strengthening social relations and create a positive climate in the school, and emotional intelligence may have a positive effect on entrepreneurial leadership. Accordingly, the study aimed to determine the correlation between the entrepreneurial leadership approaches of school principals and their emotional intelligence according to the teachers’ perceptions. “Correlational survey model” was used in the study. The sample of the study consisted of 379 teachers working in Gaziemir, Konak, Karabağlar, Buca, and Bornova districts of Izmir province in the academic year 2021-2022. “Scale of Entrepreneurial Leadership Approaches of School Principals” and “Scale of Emotional Intelligence of School Principals” developed by the researchers were used as data collection tools. “Pearson Correlation”, “Simple Linear Regression”, and “Multiple Linear Regression” analyses were applied to analyze the data. The findings showed that there was a “positive and significant correlation” between the entrepreneurial leadership approaches of the school principals and their emotional intelligence and a “positive and significant predictor” of the emotional intelligence of the school principals for their entrepreneurial leadership approaches. The “empathy” and “managing emotions” subscales of the scale were “no significant predictor” for entrepreneurial leadership approaches. According to these results, it can be asserted that the school principals with high entrepreneurial leadership approaches also had high emotional intelligence.

Keywords

• leadership
• entrepreneurial leadership
• emotional intelligence
• school principal
• teacher

References

1. Abd-El-Fattah, S. M. (2018). Emotional intelligence within the framework of the ability model: A nomological network analysis of a situational judgment test. Journal of Psychology and Clinical Psychiatry, 9(6), 552-565. https://doi.org/10.15406/jpcpy.2018.09.00589
2. Afzal, A., Naz, F. L., & Khan, M. H. N. (2023). Investigating the role of emotional intelligence for effective leadership: A study of school principals from urban areas. Global Educational Studies Review, 8(1), 110-123. https://doi.org/10.31703/gesr.2023(VIII-I).11
3. Akıncı, H. (2016). İlköğretim kurumlarında çalışan kadın yöneticilerin duygusal zekâ düzeyleri ile otantik liderlik özellikleri arasındaki ilişki [Yüksek lisans tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi]. https://openaccess.izu.edu.tr/xmlui/handle/20.500.12436/516
4. Albayrak, A.S. (2005). Çoklu doğrusal bağlantı halinde en küçük kareler tekniğinin alternatifi yanlı tahmin teknikleri ve bir uygulama. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 106-125.
5. Alemdar, M. (2020). Duygusal okuryazarlık. Paradigma Akademi.
6. Aydıntan, B., Künye, N., & Ghafourzay, H. (2019). Duygusal zekânın etkili liderlik üzerine etkisi: Türkiye ve Afganistan üzerine karşılaştırmalı bir çalışma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(2), 976-989. https://doi.org/10.20491/isarder.2019.649
7. Baltaş, Z. (2015). Duygusal zekâ. Remzi Yayıncılık.
8. Bayrak, Ç., & Terzi, Ç. (2004, Temmuz 6-9). Okul yöneticilerinin girişimcilik özelliklerinin okullara yansımaları [Bildiri özeti]. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, İnönü Üniversitesi, Malatya, Türkiye.

9. Brundin, E. Patzelt, H., & Shepherd, D. A. (2008). Managers’ emotional displays and employees’ willingness to act entrepreneurially. Journal of Business Venturing, 23, 221-243. https://doi.org/10.1016/j.jbusvent.2006.10.009
10. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi.
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
12. Caruso, D. R., & Salovey, P. (2007). Duygusal zekâ yöneticisi. (H. Kayra, Çev.). Crea Yayıncılık.
13. Chan, Y. H. (2004). Biostatistics 201: Linear regression analysis. Singapore Med J, 45(2), 55-61.
14. Chen, M. H. (2007). Entrepreneurial leadership and new ventures: Creativity in entrepreneurial teams. Creativity and Innovation Management, 16(3), 239-249.
15. Çetinkaya, T. (2017). Duygusal zekâ yeteneğinin ilk ve ortaokul yöneticilerinin başarı düzeyleri üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik bir uygulama [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Avrasya Üniversitesi.
16. De la Rey, A. (2018). The role of entrepreneurial leadership of principals in high performing schools [Magister dissertation, The University of Pretoria]. https://repository.up. ac.za/handle/2263/70071
17. Delice, M., & Günbeyi, M. (2013). Duygusal zekâ ve liderlik ilişkisinin incelenmesi: Polis teşkilatı örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27(1), 209-239.
18. Duncan, D. (2002). Emotionally intelligent female primary head teachers: The new women of power?. Education 3-13, 30(3), 48-54. https://doi.org/10.1080/03004270285200351
19. Ergin, D. (2008). Okul yönetiminde duygusal zekâ ve dönüşümsel liderliğe ilişkin öğretmen algıları [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Kocaeli Üniversitesi.
20. Goleman, D. (2005). Duygusal zekâ: Neden IQ’dan daha önemlidir? (B.S, Yüksel, Çev.:29. bs.). Varlık Yayıncılık. (Orijinal çalışma basım tarihi 1995)
21. Goleman, D. (2019). Duygusal zekâ ve liderlik. Optimist Yayıncılık.
22. Hamidi, F., & Azizi, F. (2012). Relationship between emotional intelligence and leadership styles of principals in high schools. International Journal of Vocational and Technical Education, 4(4), 60-67. https://doi.org/10.5897/IJVTE11.019
23. Hayran M., & Hayran, M. (2011). Sağlık araştırmaları için temel istatistik. Art Ofset Matbaacılık Yayıncılık.
24. Henson, R. K., & Kyle Roberts, J. (2006). Use of exploratory factor analysis in published research: Common errors and some comment on improved practice. Educational and Psychological Measurement, 66(3), 393-416. https://doi.org/10.1177/0013164405282485
25. Jones, V. D. (2012). The relationship between emotional intelligence and leadership effectiveness among sponsored research administrators [Doctoral dissertation, The University of Southern Mississippi]. https://aquila.usm.edu/dissertations/653
26. Kaçar, T. (2024). Okul müdürlerinin girişimci liderlik yaklaşımları ile duygusal zekâları arasındaki ilişki: Karma yöntem çalışması [Yayımlanmamış doktora tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
27. Kangarlouei, S. J., Hasanzadeh, A., & Motavassel, M. (2014). Life-cycle theory, free cash flow and dividend policy in firms listed in Tehran stock exchange. Journal of Commerce and Accounting Research, 3(1), 1-6.
28. Karadavut, Y., & Çetin, Ş. (2017). Duygusal zekânın liderlik üzerine etkisi: Okul yöneticileri üzerine bir araştırma. Kalem Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 8(2), 359-386. https://doi.org/10.23863/kalem.2019.108
29. Karamuk, E., & Dulay, S. (2023). Öğretmenlerin bakış açısından okul yöneticilerinin duygusal zekâ becerilerinin çatışma yönetimi stratejilerini yordama gücü. Millî Eğitim Dergisi, 52(239), 2077-2106. https://doi.org/10.37669/milliegitim.1149350
30. Kashif, M., Kashif Khurshid, M., & Zahid, I. (2016). Relationship between emotional intelligence and entrepreneurship. Research on Humanities and Social Sciences, 6(5), 22-26.
31. Kerr, R., Garvin, J., Heaton, N., & Boyle, E. (2006). Emotional intelligence and leadership effectiveness. Leadership & Organization Development Journal, 27(4), 265-279. https://doi.org/10.1108/01437730610666028
32. Maamari, B. E., & Majdalani, J. F. (2016). Emotional intelligence, leadership style and organizational climate. International Journal of Organizational Analysis, 25(2), 327-345. https://doi.org/10.1108/IJOA-04-2016-1010
33. Mamun, A. A., Ibrahim, M. D., Yusoff, M. N. H. B., & Fazal, S. A. (2018). Entrepreneurial leadership, performance and sustainability of micro-enterprises in Malaysia. Sustainability, 10(1591), 1–23. https://doi.org/10.3390/su10051591
34. Milli Eğitim Bakanlığı. (2022). Milli Eğitim İstatistikleri, Örgün Eğitim (2021-2022) [National Education Statistics, Formal Education]. https://sgb.meb.gov.tr/www/icerik_goruntule.php?KNO=460
35. Mwakajila, H. M., & Nyello, R. M. (2021). Leadership Styles, Firm Characteristics and Business Financial Performance of Small and Medium Enterprises (SMEs) in Tanzania. Open Journal of Business and Management, 9, 1696-1713. https://doi.org/10.4236/ojbm.2021.94093
36. Öztekin, A. (2006). Ortaöğretim kurumlarında görev yapan yöneticilerin duygusal zekâ becerilerini okul yönetiminde kullanma düzeylerinin değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Balıkesir Üniversitesi.
37. Pelit, E., Karaçor, M., & Kılıç, İ. (2018). Duygusal zekânın iletişim becerilerine etkisi: Turizm öğrencileri üzerinde bir araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(1), 85-107. http://dx.doi.org/10.16953/ deusosbil.279686
38. Putsom, W., Suwannarat, P. , & Songsrirote, N. (2019). Scale development for measuring entrepreneurial leadership competencies. Human Behavior, Development and Society, 20(3), 29-40.
39. Renko, M., Tarabıshy, A. E., Carsrud, A. L., & Brännback, M. (2015). Understanding and measuring entrepreneurial leadership style. Journal of Small Business Management, 53(1), 54-74. https://doi.org/10.1111/jsbm.12086
40. Salovey, P., & Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9(3), 185-211. https://doi.org/10.2190/DUGG-P24E-52WK-6CDG
41. Sanlı, M. Ş. (2020). Girişimcilik hayattır. Elma Yayıncılık.
42. Soyugüzel, M. (2019). Duygusal zekâ. Eftalya Yayıncılık.
43. Suleman, Q., Syed, M. A., Mahmood, Z., & Hussain, I. (2020). Correlating emotional intelligence with job satisfaction: Evidence from a cross-sectional study among secondary school heads in Khyber Pakhtunkhwa, Pakistan. Frontiers in Psychology, 11, 1-14. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.00240
44. Şeşen, H., & Burmaoğlu, S. (2012). Girişimci liderlik. A. Tabak, H. Şeşen ve T. Türköz (Eds.), Liderlikte güncel yaklaşımlar ve uygulamada kullanılabilecek ölçekler içinde (ss.365-398). Detay Yayıncılık.
45. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayıncılık.
46. Titrek, O. (2005). Duygusal zekâ yeterliklerini iş yaşamında kullanma düzeyi ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(24), 73-87.
47. Torres, V. M. (2015). A comparative study of the entrepreneurial orientation of school principals within charter schools and traditional public schools [Doctoral dissertation, California State University] https://scholarworks.calstate.edu/concern/theses/p2677000m
48. Tripathy, M. (2018). Emotional intelligence: an overview. LAP LAMBERT Academic Publishing.
49. Ural, A., & Kılıç, İ. (2011). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile veri analizi. Detay Yayıncılık.
50. Uysal, M., & Günay, S. (2001). Durbin-Watson ölçütüne göre kararsızlık bölgesinde bulunan negatif otokorelasyon için bazı testler. Anadolu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 2(2), 277-284.
51. Uluköy, M., Ülker, Y., Kılıç, R., Yumuşak, S., & Azaklı, S. (2016). Duygusal zekânın girişimcilik üzerine etkisi: Küçük ve orta ölçekli işletmeler üzerine bir analiz. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(5), 120-235.
52. Wong, C. S., & Law, K. S. (2002). The effects of leader and follower emotional intelligence on performance and attitude: An exploratory study. The Leadership Quarterly, 13, 243-274. https://doi.org/10.1016/S1048-9843(02)00099-1
53. Yadav, R., & Lata, P. (2019). Role of emotional intelligence in effective leadership. International Journal on Leadership, 7(2), 27-32.
54. Yerli, S. (2009). İlk ve ortaöğretim okullarındaki yöneticilerin duygusal zekâ ve problem çözme becerileri arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Maltepe Üniversitesi.
55. Yılmaz, D., Kılıçoğlu, G., & Turan, S. (2014). Örgütsel değişim. S. Turan (Eds.), Eğitim yönetimi: Teori, araştırma ve uygulama içinde (ss.253-288). Pegem Akademi.
56. Yılmaz, İ., & Yıldırım, B. (2020). Okul yöneticilerinin kriz yönetimi tutumları ile duygusal zekâları arasındaki ilişki. İZÜ Eğitim Dergisi, 2(3), 42-58. https://doi.org/10.46423/izujed.733955
57. Yurdabakan, İ., & Çüm, S. (2017). Davranış bilimlerinde ölçek geliştirme (açıklayıcı faktör analizine dayalı) [Scale development in behavioral sciences (based on exploratory factor analysis)]. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care (TJFMPC), 11(2), 108-126. https://doi.org/10.21763/tjfmpc.317880