Mersin/Yenişehir İlçesinde Peyzaj Bitkileri Olarak Kullanılan Gimnosperm ve Angiosperm Türlerinin Klorofil İçeriği Üzerine Bir Çalışma

Abstract

Çağımızın en çok tartışılan iki konusu olan karbondioksit (CO2) emisyonu ve iklim değişikliği, pek çok açıdan karşımıza çıkmakta ve bilimsel olarak çözüm üretilmesi gereken en önemli meseleler arasında yer almaktadır. Daha yaşanabilir, sürdürülebilir çevre ve şehirler oluşturmak için CO2 emisyonunu düşürmek son derece önemlidir. Bu amaçla Mersin/Yenişehir ilçesinin peyzajında kullanılan bitkilerin klorofil miktarlarının CO2 emisyonunu düşürme ilişkisi araştırılmıştır. Çalışmamızda Yenişehir peyzajında kullanılan 31 farklı Gimnosperm ve Angiosperm bitkisinin 50 farklı yapraktan ve her yaprakta 3 farklı noktadan klorofil ölçümleri gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında 9 Gimnosperm türü ve 22 Angiosperm türüne ait, klorofil içeriği, yapraktaki klorofil miktarını dolaylı olarak ölçen, taşınabilir klorofil metre cihazı (Minolta SPAD-502, Osaka, Japan) ile yapılmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen verilere göre 9 Gimnosperm bitki türü arasından, en yüksek klorofil ortalama değerine ülkemizin doğal bir türü olan Pinus pinea (Fıstık çamı), en düşük klorofil ortalama değerine ise Cupressus sempervirens (Servi) olduğu tespit edilmiştir. 22 Angiosperm bitki türü arasından, en yüksek klorofil ortalama değerine Euonymus japonicus (Yeşil Taflan), en düşük klorofil ortalama değerine ise Jacaranda mimosifolia (Jakaranda) ve Cercis siliquastrum (Erguvan) türlerinin sahip olduğu belirlenmiştir. Çalışmanın en önemli bulgusu, öngörülemeyen bir CO2 artışının, bitkilerin klorofil miktarlarına bağlı olarak peyzajda kullanılabilecek yerli veya yabancı bitkilerin nasıl etkileyeceğidir. Elde edilen veriler, doğru bitki seçimi ile iklim değişikliğine karşı daha etkili çözümler sunulabileceğini ve bu türlerin, CO2 emisyonunu azaltma çabalarına katkı sağlayabileceğini göstermektedir.

Keywords

• CO2 emisyonu
• Klorofil
• Mersin
• Fotosentez
• Çevre kirliliği
• Peyzaj

Supporting Institution

TÜBİTAK

Project Number

TBTK-0134-1991

Thanks

Bu çalışma “Mersin/Yenişehir İlçesi Peyzaj Bitkilerinde Klorofil Miktarının Tayini ve Karbondioksit (CO2) Emisyonunun Azaltmasına Etkisi” başlıklı TBTK-0134-1991 Tübitak ID numaralı 2209-A Tübitak Projesi kapsamında 2023 / 1 döneminde desteklenmiştir. Ayrıca katkılarından dolayı Doç. Dr. Garip YARŞI ve Öğr. Gör. Dr. Ceren Ayşe BAYRAM’a teşekkür ederiz.

A Study on the Chlorophyll Content of Gymnosperm and Angiosperm Species Used as Landscape Plants in Mersin/Yenişehir District

Abstract

Two of the most widely discussed issues of our time, carbon dioxide (CO2) emissions and climate change, present numerous challenges and are among the most critical topics that require scientific solutions. Reducing CO2 emissions creates more livable, sustainable environments and cities. To this end, the relationship between the chlorophyll content of plants used in the landscape of Mersin/Newşehir and CO2 emission reduction has been investigated. In our study, chlorophyll measurements were taken from 50 different leaves of 31 Gymnosperm and Angiosperm plant species used in the Yenişehir landscape, with three different points on each leaf. Chlorophyll content was measured using a portable chlorophyll meter (Minolta SPAD-502, Osaka, Japan), which indirectly measures the chlorophyll amount in the leaves, for 9 Gymnosperm species and 22 Angiosperm species. The results showed that among the 9 Gymnosperm plant species, the highest average chlorophyll value was found in Pinus pinea, a native species of our country, while the lowest average chlorophyll value was found in Cupressus sempervirens. Among the 22 Angiosperm species, the highest average chlorophyll value was found in Euonymus japonicus, while the lowest average chlorophyll values were found in Jacaranda mimosifolia and Cercis siliquastrum. The most important finding of the study is how the chlorophyll content of plants affects the potential use of local or foreign plant species in the landscape as CO2 levels rise unpredictably. The obtained data suggest that, with the correct selection of plant species, more effective solutions against climate change can be provided, and these species can contribute to efforts to reduce CO2 emissions.

Keywords

• CO2 emission
• Chlorophyll
• Mersin
• Photosynthesis
• Environmental pollution
• Landscape

Project Number

TBTK-0134-1991

References

1. Apogee Instruments Inc., Logan, UT 84321, USA. 2024. MC-100 Chlorophyll Concentration Meter. https://www.apogeeinstruments.com/content/MC-100-manual.pdf. Erişim Tarihi: 22.02.2025.
2. Aydın D. Ülkeler arası CO2 emisyonun azaltılması yönde etkinlik çalışması. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2013; 30: 120-135.
3. Bayraç HN., Emrah D. Türkiye’de iklim değişikliğinin tarım sektörü üzerine etkileri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi 2016; 11(1): 23-48.
4. Çetin M. Peyzaj çalışmalarında kullanılan bazı bitkilerde klorofil miktarının değişimi. Kastamonu University Journal of Forestry Faculty 2016; 16(1): 239-245.
5. Çetin İZ., Cesur A., Keskin R., Akarsu H. Bazı peyzaj bitkilerinde klorofil miktarının değişimi: Samsun Örneği. Kastamonu University Journal of Engineering and Sciences 2018; 4(1): 1-10.
6. Demiralay M., Sadıklar MS., Tilki F. İki farklı tip tahribatsız portatif klorofil metre kullanarak Artvin’de yayılış gösteren sapsız meşede (Quercus, Fagaceae) klorofil tahmini. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 2019; 20(1): 28-35.
7. Gond V., DePury DGG., Veroustraete F., Ceulemans R. Seasonal variations in leaf area index, leaf chlorophyll, and water content; Scaling-up to estimate fapar and carbon balance in a multilayer. Multispecies Temperate Forest, Tree Physiology 2012; 19(10): 673-679.
8. Inada K. Studies on a method for determining the deepness of green and color chlorophyll content of intact crop leaves and its practical applcations: 1. Principle for estimating the deepness of green color and chlorophyll content of whole leaves. Japanese Journal of Crop Science 1963; 32(2): 157-162.

9. İbadullayeva J., Jumaniyazova K., Azimzadeh S., Canıgür S., Esen F. Çevre kirliliğinin insan sağlığı üzerindeki etkileri. Türk Tıp Öğrencileri Araştırma Dergisi 2019; 1 (3): 52-58.
10. Knudson LL., Tibbitts TW., Edward GE., Measurement of ozone ınjury by Korkmaz H., & Alkan S. Bitkilerde allokasyonu etkileyen faktörler. Journal of the Institute of Science and Technology 1977; 7(4): 23-32.
11. Mancuso S. Dünya bitkileri. Alfa Yayınevi; 2022.
12. Özsayın S. Karbondioksit gübrelemesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Lisans Tezi 56: Antalya, Türkiye, 2009.
13. Perks MP., Osborne BA., Mitchell DT. Rapid predictions of cold tolerance in douglas-fir seedlings using chlorophyll fluorescence after freezing. New Forests 2004; 28(1): 49- 62.
14. Reece JB., Urry LA., Cain ML., Wasserman SA., Minorsky PV., Jackson RB. Campbell biyoloji. Ankara: Palme Yayınevi; 2013.
15. Rose R., Haase D. Chlorophyll fluorescence and variations in tissue cold hardiness in response to freezing stress in douglas-fir seedlings. New Forests 2002; 23(2): 81-96.
16. Sardoel AS., Rahbarian P., Shahdadneghad M. Evaluation chlorophyll contents assessment on three indoor ornomental plants with plant growth regulators. European Journal of Experimental Biology 2014; 4: 306-310.
17. Zeren İ., Cesur A., Keskin R., Akarsu H. Bazı peyzaj bitkilerinde klorofil miktarının değişimi: Samsun örneği. Kastamonu University Journal of Engineering and Sciences 2018; 4(1): 1-10.