Examination of the Relationship Between Psychological Well-Being and Post-Traumatic Growth in University Students who Attend Sports Courses

Abstract

The aim of this study is to examine the relationship between psychological well-being and post-traumatic growth levels in university students who attend sports courses and who do not, whether the characteristics of psychological well-being and post-traumatic growth after the pandemic differ according to demographic (gender, faculty, place of accommodation, exercise habits) variables and the relationship between psychological well-being and post-traumatic growth characteristics after the pandemic. The research, which was designed based on the relational research method, was conducted with 328 participants studying in physical education and sports schools and in other departments. The participants were administered the "Post-Traumatic Growth Scale" and the "Psychological Well-Being Scale" along with a personal information form to ascertain the demographic characteristics. The independent samples t-test was used to compare two independent groups, in which it was determined that the data showed normal distribution. Pearson correlation analysis and multiple linear regression analysis were employed to determine the relationship between the variables According to the findings obtained, it is noticed that the post-traumatic growth characteristics of university students are medium and psychological well-being levels are high, that post-traumatic growth characteristics and psychological well-being levels of university students studying sports differ significantly from those studying in other departments, that there is a moderate positive relationship between post-traumatic growth characteristics and psychological well-being level, and that post-traumatic growth explains the 12.6% of the total variance which psychological well-being is a significant predictor of. As a result, it has been found that university students who receive sports education have higher levels of post-traumatic growth and psychological well-being compared to students from other departments. Sports is considered an effective tool in the face of trauma-inducing situations such as pandemics.

Keywords

• Physical Education
• Pandemic
• Psychological Well-Being
• Trauma

Spor Eğitimi Alan Üniversite Öğrencilerinde Psikolojik İyi Oluş ile Travma Sonrası Gelişim Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı; spor eğitimi alan ve almayan üniversite öğrencilerinde pandemi sonrası psikolojik iyi oluş ve travma sonrası gelişim düzeyleri, pandemi sonrası psikolojik iyi oluş ve travma sonrası gelişim özelliklerinin demografik (cinsiyet, fakülte, yaşanılan yer, spor yapma durumu) değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı ve pandemi sonrası psikolojik iyi oluş ile travma sonrası gelişim özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. İlişkisel araştırma yöntemi temel alınarak tasarlanan araştırma beden eğitimi ve spor okullarında ve farklı bölümlerde öğrenim gören 328 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara kişisel bilgi formu ile birlikte “Travma Sonrası Gelişim Ölçeği” ve. “Psikolojik İyi Oluş Ölçeği” uygulanmıştır. Verilerin normal dağılım gösterdiği belirlenmiş bağımsız iki grup karşılaştırılmalarında bağımsız örneklem t testi, değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla pearson kolerasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin travma sonrası gelişim özelliklerinin orta ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin ise yüksek olduğu, spor eğitimi alan üniversite öğrencilerinin travma sonrası gelişim özelliklerinin ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin diğer bölümlerde öğrenim gören öğrencilerden anlamlı düzeyde farklılaştığı, travma sonrası gelişim özellikleri ile psikolojik iyi oluş düzeyi arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki olduğu ve travma sonrası gelişimin psikolojik iyi oluşun anlamlı bir yordayıcı olduğu toplam varyansın %12.6’sini açıkladığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak spor eğitimi alan üniversite öğrencilerinin diğer bölüm öğrencilerine kıyasla travma sonrası gelişimlerinin ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Sporun pandemi gibi travma içeren durumlar karşısında etkili bir araç olduğu düşünülmektedir.

Keywords

• Beden Eğitimi
• Pandemi
• Psikolojik iyi oluş
• Travma

References

1. Başar, S. (2018). Düzenli egzersizin depresyon, mutluluk ve psikolojik iyi oluş üzerine etkisi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(3), 25-34.
2. Bolu, A., Erdem, M. & Öznur, T. (2014). Travma Sonrası Stres Bozukluğu. Anatol J Clin Investig, 8(2),98-104
3. Chua, S. E., Cheung, V., McAlonan, G. M., Cheung, C., Wong, J. W., Cheung, E. P., ... & Tsang, K. W. (2004). Stress and psychological impact on SARS patients during the outbreak. The Canadian Journal of Psychiatry, 49(6), 385-390.
4. Calhoun, L. G., & Tedeschi, R. G. (1999). Facilitating posttraumatic growth: A clinician’s guide. Routledge.
5. Çelikler, A. N. (2017). Bir grup genç yetişkinde bilinçli farkındalık düzeyi ile başa çıkma tutumları ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Haliç Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
6. Deniz, M. E., Erus, S. M., & Büyükcebeci, A. (2017). Bilinçli farkındalık ile psikolojik iyi oluş ilişkisinde duygusal zekanın aracılık rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 7(47), 17-31.
7. Diener, E., Scollon, C. N., & Lucas, R. E. (2009). The evolving concept of subjective well-being: the multifaceted nature of happiness.
8. Dirik, G. (2006). Predictor variables of depression, anxiety and posttraumatic growth among rheumatoid arthritis patients. (Unpublished doctorate thesis). Middle East Technical University, Ankara

9. Duan, L., & Zhu, G. (2020). Psychological interventions for people affected by the COVID-19 epidemic. The lancet psychiatry, 7(4), 300-302.
10. Dursun, P., Konuk, O., Saraçlı, S. (2016). Üniversite öğrencilerinde yaşamın anlamı boyutları ve travma sonrası stresin travma sonrası büyüme üzerindeki rolleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi Sonuç Raporu. Proje no:13.
11. Dürü, Ç. (2006). Travma sonrası stres belirtileri ve travma sonrası büyümenin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi ve bir model önerisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
12. Doğan, M. (2018). Üniversite öğrencilerinin travma sonrası gelişimlerinde içsel dinî motivasyon, dinî başa çıkma, sabır ve şükrün rolü. Electronic Turkish Studies, 13(25).
13. Downward, P., & Rasciute, S. (2011). Does sport make you happy? An analysis of the well being derived from sports participation. International review of applied economics, 25(3), 331-348.
14. Fujita, F., Diener, E., & Sandvik, E. (1991). Gender differences in negative affect and well-being: the case for emotional intensity. Journal of personality and social psychology, 61(3), 427.
15. Forgeard, M. J., Jayawickreme, E., Kern, M. L., & Seligman, M. E. (2011). Doing the right thing: Measuring wellbeing for public policy. International journal of wellbeing, 1(1).
16. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. (2006). E.(2006). How to design and evaluate research in education.
17. Helgeson, V. S., Reynolds, K. A., & Tomich, P. L. (2006). A meta-analytic review of benefit finding and growth. Journal of consulting and clinical psychology, 74(5), 797.
18. Kalaycı, Ş. (2018). Faktör Analizi, Kalaycı Ş.(Ed.) içinde SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, 8. Baskı. Ankara: Dinamik Akademi.
19. Kaplan Kalkan, İ. R. (2020). Şehit ailelerinde dini yönelimin ve algılanan sosyal desteğin psikolojik iyi oluş ve travma sonrası büyüme ile ilişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Maltepe Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü. İstanbul
20. Karaçam, A., & Pulur, A. (2016). Identification the Relation between Active Basketball Classification Referees’ Empathetic Tendencies and Their Problem Solving Abilities. Universal Journal of Educational Research, 4(8), 1912-1917.
21. Karaman, Ö., & Tarim, B. (2018). Travma sonrası büyüme, sosyal problem çözme ve iyimserlik arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (20), 190-198.
22. Karataş, Z. (2020). COVID-19 Pandemisinin toplumsal etkileri, değişim ve güçlenme. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 4(1), 3-17.
23. Kardaş, F., & Tanhan, F. (2018). Van depremini yaşayan üniversite öğrencilerinin travma sonrası stres, travma sonrası büyüme ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 1-36.
24. Koç. M., (2007). Şiddetin Ortaya Çıkardığı Psikolojik Travmayla Baş Etmede Sporun İşlevselliği. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(18), 167-179.
25. Küçük, H., & Durmuşoğlu, M. V. (2022). Examination of Turkish and Foreign Female High School Students’ Attitudes to Physical Education and Sports Lesson. Journal of Pharmaceutical Negative Results, 819-822.
26. Lau, J. T., Yang, X., Tsui, H. Y., Pang, E., & Wing, Y. K. (2006). Positive mental health-related impacts of the SARS epidemic on the general public in Hong Kong and their associations with other negative impacts. Journal of Infection, 53(2), 114-124.
27. Linley, P. A., & Joseph, S. (2004). Positive change following trauma and adversity: A review. Journal of traumatic stress: official publication of the international society for traumatic stress studies, 17(1), 11-21.
28. Mak, I. W. C., Chu, C. M., Pan, P. C., Yiu, M. G. C., & Chan, V. L. (2009). Long-term psychiatric morbidities among SARS survivors. General hospital psychiatry, 31(4), 318-326.
29. Malli, A. Y., & Yildizhan, Y. Ç. (2018). Determination of Subjective Well-Being Level in Adolescents in Association with Sport Participation. World Journal of Education, 8(6), 107-115.
30. Morens, D. M., Folkers, G. K., & Fauci, A. S. (2009). What Is a Pandemic? The Journal of Infectious Diseases, 200(7), 1018–1021.
31. Özenç, S. N., & Gürgan, U. (2019). Üniversite öğrencilerinin olumsuz değerlendirilme korkusu ve psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesi. 3. Avrasya Pozitif Psikoloji Kongresi’nde sunulan sözel bildiri, İstanbul.
32. Özgen, F., & Aydın, H. (1999). Travma sonrası stres bozukluğu. Klinik Psikiyatri, 1(34-41).
33. Park, C. L., & Fenster, J. R. (2004). Stress-related growth: Predictors of occurrence and correlates with psychological adjustment. Journal of social and clinical psychology, 23(2), 195-215.
34. Penedo, F. J., & Dahn, J. R. (2005). Exercise and well-being: a review of mental and physical health benefits associated with physical activity. Current opinion in psychiatry, 18(2), 189-193.
35. Pitman, R. K., Rasmusson, A. M., Koenen, K. C., Shin, L. M., Orr, S. P., Gilbertson, M. W., & Liberzon, I. (2012). Biological studies of post-traumatic stress disorder. nature Reviews neuroscience, 13(11), 769-787.
36. Ryff, C. D., Magee, W. J., Kling, K. C., & Wing, E. H. (1999). Forging macro-micro linkages in the study of psychological well-being. The self and society in aging processes, 247, 278.
37. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of personality and social psychology, 57(6), 1069.
38. Sakarya, D., & Güneş, C. (2013). Van depremi sonrasında travma sonrası stres bozukluğu belirtilerinin psikolojik dayanıklılık ile ilişkisi. Kriz Dergisi, 21(1), 25-32.
39. Tabaschnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics 6th Edition: Pearson New International Edition.
40. Tallman, B., Shaw, K., Schultz, J., & Altmaier, E. (2010). Well-being and posttraumatic growth in unrelated donor marrow transplant survivors: a nine-year longitudinal study. Rehabilitation psychology, 55(2), 204.
41. Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (1996). The Posttraumatic Growth Inventory: Measuring the positive legacy of trauma. Journal of traumatic stress, 9(3), 455-471.
42. Telef, B. B. (2013). Psikolojik iyi oluş ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28-3), 374-384.
43. Tedeschi, R. G., Park, C. L., & Calhoun, L. G. (1998). Posttraumatic growth: Conceptual issues. Posttraumatic growth: Positive changes in the aftermath of crisis, 11, 22.
44. Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (2004). “ Posttraumatic growth: conceptual foundations and empirical evidence”. Psychological inquiry, 15(1), 1-18.
45. Triplett, K. N., Tedeschi, R. G., Cann, A., Calhoun, L. G., & Reeve, C. L. (2012). Posttraumatic growth, meaning in life, and life satisfaction in response to trauma. Psychological trauma: Theory, research, practice, and policy, 4(4), 400.
46. Tuna, F. (2016). Sosyal Bilimler İçin İstatistik. Ankara. Pegem Akademi Yayıncılık.
47. Uğurlu, M. F., Şakar, M., & Bingöl, E. (2015). Spor yapan ve spor yapmayan üniversite öğrencilerinin duygusal zeka ve mutluluk düzeylerinin karşılaştırılması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(17), 461-469.
48. Weirbach, G. (2017). Predictors of well-being and growth following exposure to interpersonal violence among emerging adults (Doctoral dissertation, Yüksek lisans tezi). Western Carolina University, North Carolina. Erişim adresi: https://libres. uncg. edu/ir/wcu/f/Weierbach2017. pdf).
49. Xiang, M., Zhang, Z., Kuwahara, K., & Impact of COVID-19 Pandemic on Mental Health in Japan. (2021). International Journal of Social Psychiatry, 67(4), 442-451.
50. Yan, S., Yang, J., Ye, M., Chen, S., Xie, C., Huang, J., & Liu, H. (2021). Post-traumatic growth and related influencing factors in discharged COVID-19 patients: a cross-sectional study. Frontiers in psychology, 12, 1960.
51. Yavuz, Ü., & İLHAN, E. L., (2023). Spor Yapmak ve Psikolojik İyi Oluş: Üniversite Öğrencileri Profili. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 28(1), 1-7.
52. Yıldızhan, Y. C., & Yazıcı, M. (2020). The relationship between subjective well-being levels and physical self-perception and eating attitudes of students receiving sports education. Progress in Nutrition, 22(1).