-

Abstract

The aim of this research is to determine the effect of special balance trainings on reaction time (RT) and body mass index (BMI) of eleven year old young males. The sample of research includes a total of 75 young males randomly selected; 25 athletes trained in Atakum Municipality substructure, a sedentary group of 25 young males and 25 students of Bayindir Primary School. At the beginning of the research, balance developer special training program was applied to athletes and sedentary group for two months (8 weeks) by taking pre-test results of BMI and RT measured from young males. At the end of the research, the levels were measured by post-test application to determine the improvement of RT and BMI values. One-way ANOVA and Tukey multiple comparison test were applied to determine the difference among pre-test RT and BMI values measured from the three groups. The differences between pre- test and post-test values were evaluated by paired t-test. The differences between post-test values taken from athletes and sedentary group were evaluated by Student t-test. Research findings show that balance development special training program provides improvements at RT and BMI values for athletes and sedentary groups. Therefore, it was thought that special balance education program can improve athletes’ and students’ RT and BMI values by taking part at sports clubs’ substructure education and primary schools’ physical education lesson curriculums.

Keywords

• Balance training, football, reaction time, body mass index

DENGE GELİŞTİRİCİ ÖZEL ANTRENMAN UYGULAMALARININ 11 YAŞ GENÇ ERKEKLERİN REAKSİYON ZAMANLARI VE VÜCUT KİTLE İNDEKSİ ÜZERİNE ETKİSİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı özel denge antrenmanlarının 11 yaş genç erkeklerin reaksiyon zamanı (RZ) performansları ile vücut kitle indeksi (VKİ) değerleri üzerine etkisini incelemektir. Araştırmanın örneklemini, Atakum Belediyespor altyapısında yetiştirilen 25 sporcu ve 25 sedanter grup ile kontrol grubu olarak belirlenen Bayındır İlköğretim Okulu öğrencilerinden rastgele seçilen 25 kişi olmak üzere toplam 75 genç birey oluşturmaktadır. Çalışmanın başında katılımcıların ön test VKİ ve RZ sonuçları alınarak sporcu ve sedanter gruba 2 aylık (8 hafta) denge geliştirici özel antrenman programı uygulanmıştır. Eğitimin sonunda RZ ve VKİ gelişim düzeyini belirlemek için son test uygulaması yapılmıştır. Ön test RZ ve VKİ değerleri açısından gruplar arası farklılıklar tek yönlü varyans analizi ve Tukey çoklu karşılaştırma testi ile ortaya konulmuştur. Araştırmada alınan ön test – son test ölçüm değerleri arası farklılıklar eşleştirilmiş t-testi, sporcu ve sedanter grubundan alınan son test ölçümleri arası farklılıklar Student t-testi veya Mann Whitney U testi ile değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, denge geliştirici özel antrenman programının sporcu ve sedanter gruplarının RZ ve VKİ’ de iyileştirme sağladığını göstermektedir. Dolayısıyla, özel denge antrenman programlarının kulüplerin altyapı eğitiminde, I. ve II. kademe ilkokul beden eğitimi müfredatında yer alması ile öğrencilerin VKİ değerleri ile RZ performanslarının geliştirilebileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Denge antremanı, futbol, reaksiyon zamanı, vücut kitle indeksi

Keywords

• Denge antremanı, futbol, reaksiyon zamanı, vücut kitle indeksi

References

1. Sevim Y. Antrenman bilgisi. Tutibay Beden Eğitimi ve Spor Yayınları, Ankara, 1997.
2. Akgün N. Egzersiz fizyolojisi. Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir, 1986.
3. Açıkada C, Ergen E. Bilim ve spor. Büro-Tek. Ofset Matbaacılık, Ankara 1990.
4. Drever J. Dictionary of psychology. Penguin Books, Aylesbury, Buck, 1968.
5. Durmus O. Kalecilerde reaksiyon zamanı ve geliştirici çalışmalar. Futbol Bilim ve Teknoloji Dergisi, Futbol Federasyonu Yayını, 1995; 4: 15-18.
6. Çolakoğlu M, Tiryaki Ş, Moralı S. Konsantrasyon çalışmalarının reaksiyon zamanı üzerine etkisi. Spor Bilimleri Dergisi, Ankara, 1999; 4(4): 32-47.
7. Singer R. Motor learning and human performance. Mac Millan CO. 1980.
8. Zorba E. Herkes için spor ve fiziksel uygunluk. Ankara, G.S.G.M. Yayınları, 1999.

9. Welford AT. Choice reaction time. Basic concepts, In A.T. Weiford (Ed.), Reaction Time, Academy Press, New York. 1980. Nöcker J. Physiologie der Leibesübungen. Ferdinand Enke Verlag, Stuttgart, 1971.
10. Çolakoğlu M, Tiryaki Ş, Moralı S. Konsantrasyon çalışmalarının reaksiyon zamanı üzerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi, Spor Bilimleri Dergisi, Ankara, 1993; 4: 32-47.
11. Bompa TO. (Çev. Keskin İT) Antrenman kuramı ve yöntemi. Bağırgan Yayım evi, Ankara, 1998.
12. Neyzi O, Günöz H, Furman A, Bundak R, Gökçay G, Darendeliler F, Baş F. Türk çocuklarında vücut ağırlığı, boy uzunluğu, baş çevresi ve vücut kitle indeksi referans değerleri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2008; 51: 1-14.
13. Ergün A, Erten SF. Öğrencilerde vücut kitle indeksi ve bel çevresi değerlerinin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi mecmuası. 2004; 57(2): 57-61.
14. Hasçelik Z. Sporda güç geliştirme çalışmalarının fiziksel uygunluk testleri ve reaksiyon zamanları üzerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi, Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, 1982.
15. Zatzyorski VM. The development of endurance. in: Matveev I. P.andNovikov A.D.(eds.). Teoria i metodica physiceskoi vospitania (The meory and methodology of physical education), Moskow, Phyzkulturai sports. 1980.
16. Orhan S. Aktif Sporcu ve sedanter öğrencilerin reaksiyon zamanı, dikey sıçrama ve anaerobik güç değerlerinin karşılaştırılması. Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2001; 42-43.
17. Polat Y. Çabuk kuvvet ve sprint antrenmanlarının reaksiyon zamanına etkisi. Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Konya, Yüksek Lisans Tezi, 2000.
18. Kafkas ME, Taşkıran C, Arslan C, Açak M. Yıldız erkek milli ve amatör badmintoncuların bazı fiziksel, fizyolojik ve antropometrik parametrelerinin karşılaştırılması. Niğde Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 2009; 13-20. İmamoğlu O, Kılcıgil E. Türkiye’deki minik futbolcularda reaksiyon zamanı, vital kapasite değerleri ve laterizasyon dağılımında solaklık sorunu. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 2007; 5(3): 95-100.
19. Soğat A. Spor yapan ve yapmayan 11-12 yaş grubu çocuklarda bazı fiziksel özelliklerin araştırılması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Kütahya, Yüksek Lisans Tezi, 2007; 78.