THE EFFECT OF SPORTS ON THE UNIVERSITY STUDENTS’ LEVEL OF LONELINESS

Abstract

The aim of this study was to investigate the effect of sports on the university students’ level of loneliness. The students’ level of loneliness was examined in terms of gender, sports branch and the exercise frequency in the study. The sample of the study is comprised of a total of 319 (Nmale=123; Nfemale=196; Xage=20.03 ± 1.65) students who were studying at different departments of Amasya University Faculty of Education in 2011-2012 academic year, and the students were selected according to random selection method. The data was collected through a personal information form and the UCLA Loneliness Scale that was adapted to Turkish by Demir (1989). Descriptive statistics and t-test were used to evaluate the data. The findings show that there is not a statistically significant difference in the loneliness level in terms of the gender variable, between the female and male students who are doing sports, and between the variables related to sports (sports branch and exercise frequency) and the level of loneliness (p>0.05). While the level of loneliness between the females who do sports and those who do not is not statistically significant (p>0.05), we found a significant difference between the males in terms of their loneliness level (p<0.05). These findings reveal that males who do sports have less feelings of loneliness in comparison to those who do not. Overall, we conclude that involving in a sports activity may diminish the feeling of loneliness; therefore it is necessary to encourage the university students to do sports

Keywords

• Exercise
• loneliness
• sports
• university student

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN YALNIZLIK DÜZEYLERİ ÜZERİNE SPORUN ETKİSİ

Abstract

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri üzerine sporun etkisinin araştırılmasıdır. Çalışmada öğrencilerin yalnızlık düzeyleri; cinsiyet, spor branşı ve egzersiz sıklığı değişkenleri açısından incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini; 2011–2012 eğitim-öğretim yılında, Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesinin farklı bölümlerinde öğrenim gören ve rasgele örneklem yöntemi ile seçilmiş, toplam 319 (Nerkek=123; Nkız=196; Xyaş=20,03 ± 1,65 ) öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada elde edilen veriler, kişisel bilgi formu ve Demir (1989) tarafından Türkçeye uyarlanan, UCLA (University of California Los Angeles) Yalnızlık Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Çalışmanın verileri, betimsel istatistikler ve t testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma ile ilgili istatistiksel sonuçlara bakıldığında; cinsiyet değişkenine göre yalnızlık düzeylerinde; spor yapan kız ve erkek öğrencilerde, spora ait değişkenler (spor branşı ve egzersiz sıklığı) ile yalnızlık düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Spor yapan ve yapmayan kız öğrencilerin yalnızlık düzeyleri arasında istatistiksel bir fark yok iken (p>0,05), erkek öğrencilerin yalnızlık düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0,05). Bu sonuçlar, spor yapan erkek öğrencilerin yapmayanlara oranla daha az yalnızlık duygusuna sahip olduklarını göstermiştir. Ayrıca, sportif aktiviteye katılmanın yalnızlık duygusunu azaltmaya yardımcı olabileceği ve bu nedenle üniversite öğrencilerinin spor yapmaya teşvik edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. 

Keywords

• Egzersiz
• spor
• üniversite öğrencisi
• yalnızlık

References

1. Saraçoğlu Y. Lise öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun; 2000.
2. Buluş M. Ergen öğrencilerde denetim odağı-yalnızlık düzeyi ilişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir; 1996.
3. Demir A. Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerini etkileyen bazı etmenler. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara; 1990.
4. Russell D., Peplau L.A. and Cutrona C. E. The revised ucla loneliness scale: concurrent and discriminant validity evidence. Journal of Personality and Social Psychology. 1980; 39(3): 472–482.
5. Yaparel R. Sosyal İlişkilerdeki Başarı Başarısızlık Nedenlerinin Algılanması ile Yalnızlık Arasındaki Bağlantı, Yayınlamamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara; 1984.
6. Baumann S. Uygulamalı Spor Psikolojisi, (Çev: C. İkizler, O.A. Özcan), Alfa Basım Yayım Dağıtım, İstanbul; 1994.
7. Kuru E. Sporda Psikoloji, Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Basımevi, Ankara; 2000.
8. Balcıoğlu İ. Sporun Sosyolojisi ve Psikolojisi, Bilge Yayınları, İstanbul; 2003.

9. Russell D., Peplau L.A. and Ferguson M. L. Developing a measure of loneliness, journal of personality assesment. 1978;423: 290–294.
10. Demir A. UCLA yalnızlık ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği, Psikoloji Dergisi. 1989;7(23): 14–18.
11. Odacı H. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim fakültesi öğrencilerinin yalnızlık, benlik saygısı ve yakın ilişkiler kurabilme düzeylerinin ve bu düzeyler arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon; 1994.
12. Eskin M. Ergenlikte yalnızlık, baş etme yöntemleri ve yalnızlığın intihar davranışı ile ilişkisi. Klinik Psikiyatri Dergisi. 2001;4:5–11.
13. Çeçen A. R. Öğrencilerinin cinsiyetlerine ve ana-baba tutum algılarına göre yalnızlık ve sosyal destek düzeylerinin incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 2008;6(3): 415–431.
14. Kırımoğlu H., Filazoğlu Çokluk G, Yıldırım Y. Yatılı ilköğretim bölge okulu 6. 7. Ve 8. Sınıf öğrencilerinin spor yapma durumlarına göre yalnızlık ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi (Hatay ili örneği). Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 2010;8(3): 101–108.
15. Sakallı Gümüş S., Öz A.Ş., Kırımoğlu H. Sports and physical activity as a preventative social support approach to loneliness and hopelessness of adolescents. International Journal of Human Sciences. 2011 [cited2012 Feb 24];8(2) Available from: http://www.insanbilimleri.com/en.
16. Filazoğlu Çokluk G, Kırımoğlu H. Yatılı ilköğretim bölge okulu II. kademe öğrencilerinin spor yapma durumlarına göre yalnızlık ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. 11. Uluslar arası Spor bilimleri Kongresi, Antalya; 2010; 51–54.
17. Yazıcılar İ. Spor yapan ve spor yapmayan gençlerin yalnızlık düzeylerinin araştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Celal Bayar Üniversitesi, Manisa; 2004.
18. Özdemir N., Güreş Ş. Oryantring sporcularında aleksitimi ve yalnızlık düzeyinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. 11. Uluslar arası Spor bilimleri Kongresi, Antalya; 2010; 872–874.
19. Page R.M., Tucker L.A. Psychosocial discomfort and exercise frequency: epidemiological study of adolescents, adolescence. National Library of Medicine. 1994;29(113): 183–191.
20. Page R.M., Hammermeister JShyness and loneliness: relationship to the exercise frequency college students. National Library of Medicine Psychol Rep. 1995;76(2): 395–398.
21. McAuley E., Blıssmer B., Davıd X. M., Gerald J. J., Arthur F. K. and Jeffery. K. Social relations, physical activity and well-being in older adults. Preventive Medicine. 2000;31(5): 608–617.
22. Hopman R. M., Westhoff M. H. Health education and exercise stimulation for older people: development and evaluation of the program –Healty and Vital-, Tijdschr Gerontal Geriatr. 2002;33(2): 56-63.