Ortalama Evlilik Yaşının Yükselmesini Etkileyen Faktörler ve Cinsiyete Göre Farklılıklar

In recent years, faced with cultural transformations and individualization of social life, it is seen that the average age at first marriage increased in Turkey. The postponing of the marriage is the main function of the family institution, which the basic building block of the society. This study is aimed to research the factors on the problem of the postpone marriage or the late marriage in terms of gender differences in Turkey via survival analysis. In this framework, the basic socio-economic and marriage decision variables included in Cox regression model while TÜİK AYA 2016 data were used. The findings obtained in the study are compatible with other studies in the literature. Also, it can be said that especially women are more prone to individualization and this has negative effects on the postponing of the marriage. Conversely, it was observed that when men find a spouse who is spare and fewer working hours; and when women find a spouse who is generous and is not oppress by her husband's family, are reduced the risk of marital delay. These findings can be taken as an indication that the protection of the traditional family structure in Turkey.

Son yıllarda sosyal hayatta yaşanan dönüşüm ve bireyselleşme ile Türkiye’de ortalama ilk evlilik yaşının yükseldiği görülmektedir. Bireylerin evliliği ertelemesi, toplumun temel yapıtaşı olan aile kurumunun devamının sağlanması işlevini sarsmaktadır. Bu çalışmada Türkiye’de evliliği erteleme ya da geç evlenme sorunu olarak adlandırılan bireylerin evlenme yaşını öteleyen faktörlerin etkisi ve cinsiyet bakımından farklılığı, yaşam analizi ile incelenmiştir. Bu çerçevede TÜİK AYA 2016 verileri içerisinde yer alan temel sosyo-ekonomik ve evlilik karar ölçeklerinden yararlanılmış olup, ortalama evlilik yaşının yükselmesinde etkisi olan faktörler Cox regresyon modeli üzerinden araştırılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular literatürdeki diğer çalışmalarla uyumlu olup, özellikle kadınların bireyselleşmeye daha eğilimli olduğu ve dolayısıyla bunun evliliği erteleme üzerinde olumsuz etkileri olduğunu işaret ettiği söylenebilir. Buna karşılık erkeklerin tutumlu ve az çalışma saati olan eş ile ve kadınların ise cömert ve kendini eşin ailesine ezdirmeyen eş adayı ile karşılaşmış olmaları bireylerin evliliği erteleme riskini düşürdüğü görülmüştür. Bu aynı zamanda, Türkiye’deki geleneksel aile yapısının korunduğunun bir göstergesi olarak yorumlanabilir.