Öğretmen Performans Değerlendirme Sistemi
Öz
Eğitim sistemi, girdisi insan olan ve toplumun dinamiklerinden etkilenen döngüsel bir süreçtir. Eğitimin kalitesi; programın etkililiği, okulun fiziksel özellikleri, çevresi, veli profili, yöneticilerin sürece katkısı, öğrenci özellikleri, öğretmen motivasyonu gibi farklı unsurlardan etkilenmektedir. Bu sebeple, nitelikli öğretmenlerin yetiştirilmesi ve süreç içerisinde gelişimsel faaliyetlerin devamlılığının sağlanması sistemin kalitesinin arttırılmasında önemli bir etkendir. Etkili okulun en temel varsayımlarından biri hiç kuşkusuz öğretmenlerin öğretebileceği ve öğrencilerin öğrenebileceği inancıdır. Bu anlayış olmadan etkililiğe ulaşılamaz. Öyleyse, her yönetici, öğretmen ve öğrenci buna inandıkça, ismi ne olursa olsun, imkânlar ne kadar olumsuz görünürse görünsün okullar etkili olacaklardır. Öğretmen, hareketlerinde ve uygulamalarında rahat olmazsa orada etkili bir eğitim öğretim ortamı olmayacaktır. Öğretmen, sınıf ortamında rahat olmazsa, öğretmenler odasında rahat olmazsa, müdürüne güvenmezse sağlıklı bir psikoloji sergileyemeyecektir. Okul; mutsuz ve birbirine kuşkulu bakan bireylerin toplandığı bir kalabalık, eğitim-öğretimden çok birbirlerine karşı kozlarını kullanan rakiplerin arenası haline gelecektir. Mevcut performans değerlendirme sisteminde, puanlayan kişilerin yeterli eğitim düzeyine sahip olup olmadığı da bir başka olumsuz yanı olacaktır. Okul çevresinin eğitim seviyesi düşük ise ne yapacağını bilmeyen bir kesim oluşacakken, velilerin eğitim seviyeleri yüksek olduğunda da mükemmeliyetçi anne-baba tutumu da bu değerlendirmede yine olumsuz bir eleştiri ile müdür ve öğretmeni karşı karşıya getirecektir.
Anahtar Kelimeler
References
- Akbaba, A. S. ve Memişoğlu, S. P. (2008). Performans değerlendirme-sine ilişkin öğretmen, yönetici ve müfettiş görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 53, 7-24.
- Akan, D. (2014). Öğretmen algılarına göre ilk ve ortaokul yöneticilerinin demokratik tutumları ile okul kültürü arasındaki ilişki. Eğitim Bilimleri Araştırma Dergisi, 4(2), 35-48.
- Aydın, İ. (2005). Öğretimde denetim. Ankara: PegemA Yayıncılık. Baş, T. ve Akturan, U. (2008). Nitel veri araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık, s.184.
- Başaran, İ. E. (1985). Örgütlerde işgören hizmetlerinin yönetimi. Ankara: A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayını, No: 139.
- Bıçak, B. ve Nartgün, Z. (2009). Performans yönetimi. Bireysel Performans Yönetimi Komisyonu II. Dönem Raporu. Ankara: MEB Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü Yayınları.
- Büyüköztürk, Ş. (2007). Performansa dayalı durum belirleme nedir? İlköğretmen, 8, 28- 32.
- Erdoğan, İ. (2008). Eğitim ve okul yönetimi. 7. Baskı, İstanbul: Alfa Yayınları.
- Canman, D. (1995). Çağdaş personel yönetimi. TODAİE, Ankara: s.120.
- Cem, C. (1977). İşgörenin değerlendirmesi. Sevk ve İdare Dergisi, İstanbul:Sayı: 107.
- Ceylan, R. (1992). Personel yönetimi. Met Basım ve Yayın Organizasyon, Eskişehir: s.109.