Uyum ve Davranış Problemi Gösteren Çocukların Ebeveynlerinin Değer Algılarına İlişkin Görüşleri
Öz
Bu araştırmada çocuklarda görülen davranış ve uyum problemi üzerinde ebeveynlerinin değer algılarının etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubu amaçlı örnekleme türlerinden ölçüt örnekleme yoluyla seçilmiştir. Ölçüt olarak, katılımcının ebeveyn olması (anne ya da baba), çocuğunun 5-11 yaş aralığında ve okul öncesi eğitime ya da ilköğretime devam ediyor olması esas alınmıştır. Ayrıca bu çocuklarda alanda çalışan uzman tarafından en az bir uyum veya davranış problemi gözlenmiş olması gerekmektedir. Bu ölçütleri karşılayan 30 gönüllü ebeveyn araştırmanın çalışma grubunu oluşturmaktadır. Yapılan çalışmada nitel araştırma yönteminden yararlanılmıştır. Örneklem grubundaki ebeveynlerle, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak yapılan görüşme sonucunda elde edilen verilerin çözümlenmesinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Bulgulara göre çalışma grubundaki ebeveynler çocuklarında olumsuz uyum ve davranış problemlerinin ortaya çıkış ve seyrinde önemli bir faktördür. Analiz sonuçları değer algılarının diğer normlarda olduğu gibi ebeveynlik kurumu üzerinde de belirleyici ve yönlendirici olduğunu ortaya koymaktadır. Çocuklarını önemsedikleri şüphe götürmeyen ve değer kazandırmada temel sorumluk sahibi olan ebeveynlerin bu sorumluğu yerine getirebilme konusunda çeşitli hatalar, eksikler ve yetersizlikler içerisinde olduğu görülmektedir. Bunların yanında anne babaların bu süreçte ciddi derecede bilinçsiz, yalnız ve desteksiz olduğu gerçeği karşımıza çıkmaktadır.
Anahtar Kelimeler
References
- Adler, A. (2014). Çocuk eğitimi. İstanbul: Cem Yayınevi.
- Akkoyunlu, B. ve Tuğrul, B. (2002). Okulöncesi çocukların ev yaşantısındakı teknolojik etkileşimlerin bilgisayar okuryazarlığı becerileri üzerindeki etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 12-21.
- Aktay, A. (2008). Yönetici ve öğretmenlerin değer tercihleri ile örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
- Arabacı, İ. B. ve Akgül, T. (2013). Elazığ ilinde uygulanan etkinlik temelli değer öğretimi uygulamalarının değerlendirilmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 11(25), 7-31.
- Arpacı, F. ve Bekar, A. (2013). Çocukların büyük ebeveynleri ile etkileşimlerine ilişkin görüşleri. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29, 11-29.
- Ateş, S. (2014). Davranım bozukluğu tanısı alan ergenlerin ebeveynlerinde psikopatolojik özellikler ve cinsiyetlerine göre karşılaştırılması. Tıpta Uzmanlık Tezi. İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Has. Eğt. ve Arş. Hastanesi, İstanbul.
- Avcı, A. (2010). Aile yapı ve atmosferinin okul şiddetine etkisi. Değerler Eğitimi Dergisi, 8(10), 7-52.
- Ayan, S. (2007). Aile içinde çocuğa yönelik şiddet (Sivas ilköğretim ikinci kademe öğrencileri üzerine bir inceleme). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas.
- Aydın, B. (1997). Çocuk ve ergen psikolojisi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Vakfı.
- Aydın, M. (2011). Değerler işlevleri ve ahlak. Eğitime Bakış Dergisi, 7(19), 39-45.