Review

İş Yolculuğunun Kavramsal Anlamda İncelenmesi ve Geri Çekilme Davranışları

Volume: 9 Number: 16 December 30, 2018
TR EN

İş Yolculuğunun Kavramsal Anlamda İncelenmesi ve Geri Çekilme Davranışları

Öz

İş fırsatları ve iş piyasası, birçok ülkede yalnızca bazı bölgelerde yoğunlaşmaktadır ve işgücü piyasasına katılmak isteyenlerin bu duruma uyum sağlaması gerekmektedir. Çalışanların evi ve işyerleri arasındaki mesafeler, bu uyumu zorlaştıran unsurlardandır. Mesleği ya da işi ne kadar zorlu veya rahat olursa olsun, tüm çalışanların bir iş günü öncelikle işe gitmek için yapılan yolculukla başlamaktadır. Günümüzde modern çalışma biçimlerinin yaygınlaşması ile dahi çok az sayıda insan evden çalışma veya işyerine bağımlı olmadan çalışma olanaklarına sahiptir. Bu çalışmada, gündelik iş yolculuğunun etkilerini ve sonuçlarını tartışmak amacıyla, kaynakların korunumu yaklaşımı ve iş talepleri- iş kaynakları yaklaşımı gibi teorilerden yararlanılmış ve bu yaklaşımların yardımıyla, yolculuk sırasında yaşanan kaynak tüketiminin, hayatın iş dışında kalan yönlerine, işe bağlılığa, işten geri çekilme davranışlarına ve iş-yaşam dengesi gibi örgütsel sonuçlara nasıl etki ettiği ele alınmıştır.  Konunun, çalışma hayatını ele alan kaynaklarda nadir tartışılmış olduğu tespit edilmiş ve bu yolculuğun ortaya çıkardığı sonuçların nasıl ortadan kaldırılabileceği ile ilgili görüşler ve öneriler tartışılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

İş yolculuğu,Geri çekilme davranışları,Kaynakların korunumu

References

  1. Baillien, E., De Cuyper, N.ve De Witte, H. (2011). Job autonomy and workload as antecedents of workplace bullying: A two-wave test of Karasek’s Job Demand Control Model for targets and perpetrators. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 84(1), 191–208.
  2. Bakker, A. B.ve Demerouti, E. (2007). The job demands‐resources model: State of the art. Journal of Managerial Psychology, 22(3), 309–328.
  3. Ben-David, N.ve Sharabi, M. (2009). Commuting and Its Effect on Work Decisions. International Journal of Economic Perspectives, 3(3), 183–187.
  4. Blau, G. (1998). On the aggregation of individual withdrawal behaviors into larger multi‐item constructs. Journal of Organizational Behavior, 19, 437–452.
  5. Costa, G., Pickup, L.ve DiMartino, Vittorio. (1988). Commuting—a further stress factor for working people: evidence from the European Community. International Archives of Occupational and Environmental Health, 60, 377–385.
  6. Demerouti, E., Bakker, A. B., Nachreiner, F.ve Schaufeli, W. B. (2001). The job demands-resources model of burnout. The Journal of Applied Psychology, 86(3), 499–512.
  7. Demerouti, E., Bakker, A. B., Geurts, S. A. E.ve Taris, T. W. (2009). Daily recovery from work-related effort during non-work time. In E. Demerouti, A. B. Bakker, S. A. E. Geurtsve T. W. Taris (Eds.), Research in Occupational Stress and Well Being (Vol. 7, pp. 85–123). Bingley: Emerald Group Publishing.
  8. Dex, S.ve Bond, S. (2005). Measuring work-life balance and its covariates. Work, Employment and Society.
  9. Greenhaus, J. H.ve Beutell, N. J. (1985). Sources of conflict between work and family roles. Academy of management review, 10(1), 76-88.
  10. Halbesleben, J. R. B., Neveu, J.-P., Paustian-Underdahl, S. C.ve Westman, M. (2014). Getting to the “‘COR’”: Understanding the Role of Resources in Conservation of Resources Theory. Journal of Management, 40(5), 1334–1364.
APA
Emre, O. (2018). İş Yolculuğunun Kavramsal Anlamda İncelenmesi ve Geri Çekilme Davranışları. OPUS International Journal of Society Researches, 9(16), 1613-1633. https://doi.org/10.26466/opus.479549