Hemşirelik Öğrencilerinin Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerini Tanılama Düzeyleri
Öz
Bu araştırma,
hemşirelik öğrencilerinin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini
tanıyabilme düzeylerini belirlemeyi amaçlamıştır. Tanımlayıcı tipte
araştırmanın evrenini 2017-2018 öğretim yılı bahar yarıyılında bir
üniversitenin hemşirelik bölümüne kayıtlı 2. ve 4. sınıf öğrencileri,
örneklemini ise çalışma kriterlerine uyan 217 öğrenci (%92) oluşturdu.
Verilerin toplanmasında “Tanıtıcı Bilgi Formu” ve “Çocuk İstismarı ve İhmalinin
Belirti ve Risklerinin Tanılanması Ölçeği" kullanıldı. İstatistiksel
analizler SPSS 20.0 paket programında tanımlayıcı istatistiksel yöntemler
(frekans ve yüzdelikler), bağımsız gruplarda t testi ve tek yönlü varyans
analizi ile yapıldı. Öğrencilerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve
risklerinin tanılanması toplam ölçek puanlarının genel ortalaması 243,65±23,05
olarak saptanmıştır. Araştırmada 4. sınıf, kadın, çocuk istismarı ve ihmali ile
ilgili eğitimi okul aracılığı ile almış olan öğrencilerin çocuk istismarı ve
ihmalinin belirti ve risklerinin tanılanması ölçek puan ortalamalarının daha
yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Hemşirelik öğrencilerinin çocuk
istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanıyabilme düzeylerinin istendik
düzeyde olmadığı, çocuk ihmali ve istismarı konusunda yasal sorumluluklarını
bilmedikleri ve eğitime gereksinim duydukları belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
References
- Akçınar, B. (2017). Aile sistemlerinde şiddetin döngüsü. Itobiad: Journal of the Human & Social Science Researches, 6(4), 40-64.
- Akgün Kostak, M. ve Vatansever, C. (2015). Sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinin çocuk istismarı ve ihmali ile ilgili görüş ve düşünceleri. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 2(1), 1-11. http://dx.doi.org/10.17681/hsp.79915.
- Bakır, E. ve Kapucu, S. (2017). Çocuk ihmali ve istismarının Türkiye’de yapılan araştırmalara yansıması: Bir literatür incelemesi. Journal of Hacettepe University Faculty of Nursing, 4(2), 13-24.
- Ben, Y. Y., Attar-Schwartz, S., Ziv, A., Jedwab, M. ve Benbenishty, R. (2010). Child abuse and neglect: Reporting by health professionals and their need for training. The Israel Medical Association jo-urnal: IMAJ, 12(10), 598-602.
- Burç, A. ve Güdücü Tüfekçi, F. (2015). Hemşirelerin çocuk ı̇stismarı ve ı̇hmalinin belirti ve risklerini tanılama düzeyleri. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(3), 144-151.
- Caneira, L. ve Myrick, K. M. (2015). Diagnosing child abuse: The role of the nurse practitioner. The Journal for Nurse Practitioners, 11(6), 640-646. http://dx.doi.org/10.1016/j.nurpra.2015.03.017
- Ceccucci, J. (2018). Evaluating nurse practitioners perceived knowledge, competence, and comfort level in caring for the sexually abused child. Journal of Forensic Nursing, 14(1), 42-49. http://dx.doi.org/10.1097/JFN.0000000000000184
- Çatık, A. E. ve Çam, O. (2006). Hemşire ve ebelerin çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanıma düzeylerinin saptanması. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 22(2), 103-119.
- Elarousy, W., Helal, H. ve Villiers L. (2012). Child abuse and neglect: Student nurses’ knowledge and attitudes. Journal of American Science, 8(7), 665-674. http://dx.doi.org/10.1037/e516542013-061
- Engh Kraft, L., Rahm, G. ve Eriksson, U. B. (2017). School nurses avoid addressing child sexual abuse. The Journal of School Nursing, 33(2), 133-142. http://dx.doi.org/10.1177%2F1059840516633729