Türkiye’de Sağlıklı Kentler ve Büyükşehir Belediyeleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz
Abstract
Sağlıklı kent
kavramına ilişkin çalışmalar Dünya Sağlık Örgütü’nün girişimleri sonucunda 1987
yılında başlamıştır. 1987 yılında başlayan Sağlıklı Kentler Projesi 5 yıllık
fazlar halinde dünyanın birçok ülkesinde uygulanmıştır. Bu ülkelerden biri olan
Türkiye’de sağlıklı kentlere ilişkin uygulama ve işlemleri takip eden kuruluş
Türkiye Sağlıklı Kentler Birliği’dir. Türkiye Sağlıklı Kentler Birliği’ne 30
Büyükşehir Belediyesinin 17’si üye olmuştur. 13 büyükşehrin üye olmaması hem
kentsel alanlara hem de kırsal alanlara hizmet götüren büyükşehirler açısından
önemli bir eksikliktir. Kentin sağlıklı olması sadece bireylerin fiziksel iyi
oluşunu kapsamaz, psikolojik iyi oluş da dahil olmak üzere tüm çevrelerinin iyi
olmasını sağlar. Kentleşmenin ortaya çıkardığı hızlı nüfus artışı ile ortaya
çıkan büyükşehirlerde çevre ve sağlık sorunları insan hayatını olumsuz
etkilemektedir. Bu kapsamda ortaya çıkan araştırma Büyükşehir belediyelerinin
misyon ve vizyonlarında sağlıklı kent ifadelerine ne kadar yer verdiğinin
ortaya koyulması amaçlanmıştır. Misyon ve vizyon kavramları büyükşehirlerin
gelecek beklentileri ve temel hedeflerini ortaya koyması açısından
değerlendirilmesi gereken önemli belgeler olduğundan incelemeye değer
görülmüştür. Çalışmanın amacını gerçekleştirmek üzere öncelikle kent,
kentleşme, sağlıklı kent kavramları ortaya konulmuştur. Daha sonra büyükşehir
belediyeleri ve Türkiye Sağlıklı Kentler Birliği kısaca incelenmiş ve
büyükşehir belediyesi mevzuatı bu açıdan değerlendirilmiştir. Çalışmanın teorik
çerçevesi oluşturulurken literatür taramasından hareketle yerli ve yabancı
kaynaklardan elde edilen birincil ve ikincil verilere ulaşılmıştır. Çalışmanın
alan araştırmasında vizyon ve misyonlarına ulaşılan 29 büyükşehir belediyesinde
sağlıklı kent ifadelerinin hangi oranda yer aldığını ortaya koymak üzere içerik
analizi yapılmıştır. İçerik analizi yapılırken Maxqda 12 programından
faydalanılmıştır.
Keywords
References
- 29 Büyükşehir Belediyesi Stratejik Planı (Mardin Büyükşehir Belediyesi Hariç). 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu.
- 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun.
- Altuntaş, A. (2012). Sürdürülebilir toplumlar ve metropollerin baskılarından kurtulmak için alternatif bir yol: Sürdürülebilir kentler. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(17), 135-148.
- Aycan, Sefer, “Sağlıklı Kentler”, https://seferaycan.wordpress.com/2011/-03/21/saglikli-sehirler, E.T:: 23.12.2018.
- Aydın, A. ve Belli A. (2018). Modern çağda müslüman kent: Medine’den metropole. Modernleşme Sürecinde Müslümanlar, (Ed.: Necmettin Çalışkan), Ankara: Nobel Yayınevi.
- Başaran, İ. (2007). Sağlıklı kentler kavramının gelişiminde sağlıklı kentler projesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(3), 207-229.
- Belli A. ve Aydın A. (2017). 6360 sayılı kanun ve yerelde merkezileşme. International Journal of Social Science, 55, 401-413. Doi:http://dx.doi.org/10.9761/JASSS6945.
- Belli, A. ve Aydın, A. (2016). Dünya sağlık örgütü sağlıklı kent projesi kapsamında Aksaray belediyesinin değerlendirilmesi, I. Uluslararası Aksaray Sempozyumu, 27-29 Ekim 2016, Aksaray.
- Bulut, Y. (2005). GAP bölgesinde kentleşme. Ankara: Nobel Yayınevi.
- Çetin, S. (2009). Vizyon yönetimi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22, 96-103.