Üniversite Yerleşkesi İçin Yolculuk Davranış Analizi: Gazi Üniversitesi Maltepe Yerleşkesi Örneği
Öz
Yolculuk davranış analizi yolculuk üreten belirli bir bölgede yolcuların ulaşım davranışlarını ölçmek amacıyla yapılmaktadır. Kentlerde ve çekim merkezleri haline gelmiş mekânlarda yolculuk davranışlarının ölçülmesi günümüzde ve gelecekte yaşanılabilecek ulaşım sorunlarını önlemek amacıyla yapılmaktadır.Yolculuk davranış analizinden elde edilen sonuçlara göre durum tespiti yapılmakta ve ulaşım politikalarına yön vermektedir.Kentlerin ve çekim merkezi haline gelmiş yolculuk üretebilen mekan ve alanlara yönelik ulaşım politikaları bu alanlarda ortaya çıkabilecek sorunlara karşı öneri getirmeyi hedeflemektedir. Üretilen bu politika ve geliştirilen öneriler ulaşım uygulama projelerine bir girdi sağlamaktadır.Bu çalışma kapsamında Gazi Üniversitesi Maltepe Yerleşkesinde kullanıcı kitlesi olarak öğrenciler ile akademik-idari personelin ulaşım davranışlarının anket uygulaması yoluyla ölçümlenmesi hedeflenmektedir. Bu kapsamda Gazi Üniversitesi Maltepe Yerleşkesi bütününde 28 anketör tarafından toplam 274 kişi ile anket uygulaması yapılmıştır. Anket uygulamasından elde edilen veriler bulgular Ankara Ulaşım Ana Planı verileri ile karşılaştırılarak Gazi Üniversitesi Maltepe Yerleşkesi kullanıcılarının ulaşım davranışları değerlendirilmektir. Araştırma sonunda; Gazi Üniversitesi Maltepe Yerleşkesinin Ankara Metropoliten kenti bütününde ulaşılabilirlik ve erişilebilirlik sorunları tespit edilerek, geleceğe yönelik öneriler sunulmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Ulaşım Davranışı,Yolculuk Analizi,Üniversite Yerleşkesi,Ankara
References
- Altıntaşı, O., ve Yaman, H. T. (2016). Orta Doğu Teknik Üniversitesi yerleşkesindeki düzenli özel araç kullananların karakteristiklerinin değerlendirilmesinde RFID verisi kullanımı. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 22(3), 171-177.
- Arap, S. K. (2007). Türkiye'de üniversitelere ilişkin politikalar ve üniversitelerin kuruluş yeri seçimi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
- Asadi-Shekari, Z., Moeinaddini, M., ve Shah, M. Z. (2014). A pedestrian level of service method for evaluating and promoting walking facilities on campus streets. Land Use Policy, 38, 175-193.
- Ataünal, A. (1994). 21. yüzyıla girerken eğitim. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(10), 111-116.
- Babalik-Sutcliffe, E. (2013). Urban form and sustainable transport: Lessons from the Ankara case. International Journal of Sustainable Transportation, 7(5), 416-430.
- Balsas, C. J. (2003). Sustainable transportation planning on college campuses. Transport Policy, 10(1), 35-49.
- Bustillos, B. I., Shelton, J., ve Chiu, Y. C. (2011). Urban university campus transportation and parking planning through a dynamic traffic simulation and assignment approach. Transportation planning and technology, 34(2), 177-197.
- Erçevik, B. (2008). Üniversitelerde sosyal mekan kullanımlarının incelenmesi: kent üniversitesi, kent içi ve kent dışı kampüsler. Yayımlanmamış üksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
- Fernandes, P., Sousa, C., Macedo, J. ve Coelho, M. C. (2019). How to evaluate the extent of mobility strategies in a university campus: An integrated analysis of impacts. International Journal of Sustainable Transportation, 1-17. doi: 10.1080/15568318.2018.1531183
- Gazi Üniversitesi KUTEM. (2014). Ankara UAP Hane Halkı Araştırması Sonuçları, Ankara.