Çalışanların Yaşam Doyumuna Yönelik Algıları, Örgütsel Özdeşleşme Düzeyleri ve Akış Deneyimi Arasındaki İlişkiler: Bilişim Sektörü Örneği
Öz
Bu araştırmada; bilişim sektöründe görev yapan çalışanların yaşam doyumuna yönelik algıları, örgütsel özdeşleşme düzeyleri ve akış deneyimine yatkınlıkları arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Hayatın olumlu yönlerine odaklanan ve belirlediği hedeflere ulaşma konusunda uyumlu davranışlar sergileyen çalışanların, iş yaşamında daha fazla örgütsel özdeşleşme davranışları sergileyebilecekleri ve iş yaşamında akış deneyimi yaşamaya daha yatkın olabilecekleri varsayılmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Teknopark toplulukları bünyesinde ve bilişim sektöründe çalışan 214 personelden kolayda örnekleme yöntemiyle veriler toplanmıştır. Toplanan veriler kapsamında güvenilirlik analizleri, doğrulayıcı faktör analizleri yapılmış, değişkenler arasındaki korelasyon ilişkileri belirlenmiş ve değişkenler arasındaki ilişkileri ortaya koymak üzere yapısal eşitlik modellemesi yöntemi kullanılarak detaylı analiz çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular, bilişim sektöründe görev yapan çalışanların yaşam doyumlarıyla örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasında anlamlı bir korelasyon ilişkisinin bulunmadığını, bununla birlikte akış deneyimi ve örgütsel özdeşleme arasında anlamlı bir ilişkinin ve etkinin olduğunu göstermiştir. Çalışma aynı zamanda bilişim sektöründe yaşanan akış deneyimiyle yaşam doyumu arasındaki ilişkilere de işaret etmektedir.
Anahtar Kelimeler
Yaşam doyumu,Örgütsel Özdeşleşme,Akış Deneyimi,Bilişim Sektörü
References
- Ada, E. N. D., Aşcı, F. H., Çetinkalp, F. Z. K. ve Altıparmak, M. E. (2012). Sürekli optimal performans duygu durum-2 (SOPDD-2) ölçeğinin beden eğitimi dersi için değerlendirilmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 23(2), 43-49.
- Akdoğan, A. A., Arslan, A. ve Demirtaş, Ö. (2016). A strategic influence of corporate social responsibility on meaningful work and organizational identification, via perceptions of ethical leadership. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 235, 259-268.
- Ashforth, B. E. ve Mael, F. (1989). Social identity theory and the organization. Academy of Management Review, 14(1), 20-39.
- Aykol, B. ve Aksatan, M. (2013). Akış teorisinin müze ziyaretlerine uygulanabilirliğine dair kavramsal bir model ve araştırma önerileri. Pazarlama ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, 6(12), 69-90.
- Bakker, A.B. (2005). Flow among music teachers and their students: The crossover peak experiences. Journal of Vocational Behavior, 66, 26-44.
- Bakker, A. B. (2008). The work-related flow inventory: Construction and initial validation of the WOLF. Journal of Vocational Behavior, 72(3), 400-414.
- Brammer, S., He, H. ve Mellahi, K. (2015). Corporate social responsibility, employee organizational identification and creative effort: the moderating impact of corporate ability. Group & Organization Management, 40(3), 323-352.
- Brammer, S., Millington, A. ve Rayton, B. (2007). The contribution of corporate social responsibility to organizational commitment. The International Journal Of Human Resource Management, 18(10), 1701-1719.
- Brayfield, A. H., Wells, R. V. ve Strate, M. W. (1957). Interrelationships among measures of job satisfaction and general satisfaction. Journal of Applied Psychology, 41(4), 201.
- Carr, A. (2013). Positive psychology: The science of happiness and human strengths. Routledge.