Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin İletişim Becerisi Düzeyleri ile Genel Öz Yeterlilik Algıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Abstract
Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin İletişim becerileri ile genel öz yeterlilik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesidir.Bu amaç doğrultusunda örneklemi; Erciyes Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi, 2018-2019 eğitim öğretim yılında Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği, Antrenörlük, Rekreasyon ve Spor Yöneticiliği bölümlerinden rastgele yöntemle seçilmiş 314 gönüllü öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak; İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği ve Genel Öz yeterlilik ölçeği ile araştırmacı tarafından hazırlanmış demografik bilgi formu kullanılmıştır.Demografik Bilgi Formundan ve ölçeklerden elde edilen veriler SPSS 20.0 paket programı ile istatistiksel analizleri yapılmıştır. Adaylara ilişkin kişisel bilgiler ve envanter toplam puanları ve faktör puanları frekans (f) ve yüzde (%) değerleri tespit edilerek verilmiştir. Ölçeklerden elde edilen puanların arasındaki ilişkiyi ortaya koyabilmek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon analizi (r) ve elde edilen puanlarının birbirinin yordayıcı olup olmadığını tespit edebilmek için Çoklu regresyon analizi uygulanmıştır (β).İletişim becerisi ile genel öz yeterlilik toplamı ve alt boyutları arasında anlamlı ve doğrusal bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.Çalışmanın sonuçlara bakıldığında iletişim becerisi birçok alanı etkilediği gibi öğrencilerin genel öz yeterlilik algısını da etkilemiştir. Bu nedenle eğitim programları hazırlanırken bireysel farklılıkların göz önünde bulundurularak iletişime açık sosyal ortamların çoğaltılması ve kişilik özelliklerine dikkat edilmesinin önemli olduğu düşünülmektedir.
Keywords
İletişim Becerisi,Genel Öz yeterlilik,Beden Eğitimi Öğretmenliği
References
- Aypay, A. (2010). Genel öz yeterlik ölçeği‘nin Türkçeye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 113-131.
- Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company.
- Baymur, F. (1990). Çağımızda insan ilişkilerinin artan önemi ve bu hususun eğitimde dikkate alınması, Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi,1, 16-17.
- Buğdaycı, S. (2018). Antrenörlerin iletişim becerileri ile öz yeterliliklerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Konya
- Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (7.Baskı), Pegem Akademi Yayıncılık, 40.
- Çetin, B. (2008). Marmara üniversitesi sınıf öğretmeni adaylarının bilgisayarla ilgili öz yeterlilik algılarının incelenmesi. D.Ü.Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 101-114.
- Çıngı, H. (1994). Örnekleme kuramı. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Basımevi.
- Çiftçi, S., ve Taşkaya, S.M. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının öz yeterlilik ve iletişim becerileri arasındaki ilişki. 9. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu: Bildiriler kitabı içinde (s.509-512).
- Johnson, D.M. (1990). Reaching out: ınterpersonal effectiveness and self-actualization , Prentice Hall International Inc.