Psikolojik Danışma ve Psikoterapide Bütünleşmeye Doğru

Throughout the history of humanity, there have always been people in societies who took on the role of disburdening peoples’ emotional distress; however, the psychotherapists officially taking over this role dates back approximately a hundred years. In time, various psychological counseling and psychotherapy theories have come about. Today, it is known that there are over 400 psychotherapy systems, and this number increases as days go by. Due to various reasons such as the increase in the number of psychotherapies, the inefficiency of approaching all clients and problems with a single theory, and the realization that therapeutic common factors have important contribution to the end result of therapy accelerated the efforts of integration and trying to find similarities between psychotherapy theories. There are many ways to integrate psychotherapies. The four most popular ways in integration are technical eclecticism, theoretical integration, common factors, and assimilative integration. Technical integration denotes using techniques from different approaches without depending on a certain theory. Theoretical integration means integrating two or more psychotherapy theories and techniques in order to turn them into a new conceptualization or therapy approach. Common factors approach aims to determine the common components shared by different therapies and to create more effective therapies based on this commonality. Assimilative integration, on the other hand, prefers to stick to one basic theoretical orientation while integrating the techniques and principles of other inclinations. Integration efforts are significant in terms of creating a common language in psychotherapy, preventing division and disintegration, and prioritizing effectiveness rather than creating new brand names in psychotherapy. Meanwhile, integration efforts creating new psychotherapy forms is an undesirable outcome. It should not be forgotten that the main aim of integration efforts is to find out similarities within differences.

İnsanlık tarihinde her toplumda ruhsal sıkıntıları hafifletme görevi üstlenen kişiler olmuştur ancak bu eylemin resmen psikoterapistlere ait olması yaklaşık olarak yüz yıl öncesine dayanır. Zaman içerisinde pek çok psikolojik danışma ve psikoterapi kuramı ortaya çıkmıştır. Günümüzde ise 400’ün üzerinde psikoterapi sistemi olduğu bilinmekte ve her geçen gün bu sayı artmaktadır. Psikoterapilerin sayısının artışı, bütün danışan ve sorunlara tek bir kuramla yaklaşmanın yetersiz kalması ve terapötik ortak etkenlerin terapi sonucuna önemli katkıları olduğunun fark edilmesi gibi nedenlerle son dönemde psikoterapi kuramları arasındaki benzerlikleri bulma ve bütünleşmeye gitme anlayışı hız kazanmıştır. Psikoterapilerin bütünleşmesi ile ilgili pek çok yol bulunmaktadır. Bütünleşmede en popüler dört yol teknik eklektisizm, kuramsal bütünleşme, ortak faktörler ve özümseyici bütünleşmedir. Teknik eklektisizm, belli bir kurama bağlı kalmaksızın farklı yaklaşımların tekniklerini kullanmayı içerir. Kuramsal bütünleşme, iki veya daha fazla psikoterapi kuram ve tekniklerini yeni bir kavramsallaştırma veya terapi yaklaşımına dönüştürmek üzere bütünleştirmektir. Ortak faktörler yaklaşımı, farklı terapilerin paylaştığı temel bileşenleri belirlemeyi ve ortaklıklarına dayanarak daha etkili terapiler yaratmayı hedeflemektedir. Özümseyici bütünleşme ise, diğer yönelimlerin teknik ve ilkelerini bütünleştirirken temel bir kuramsal oryantasyona bağlı kalmayı tercih eder. Bütünleşme çabaları psikoterapide ortak bir dil oluşturma, bölünme ve parçalanmanın önüne geçme, yeni marka isimleri yaratmaktansa psikoterapide etkililiği ön plana alma açısından önem arz etmektedir. Bu arada, bütünleşme çabalarının yeni psikoterapi formları üretmesi istenmeyen bir sonuçtur. Bütünleşme çabalarının esas amacının farklılıklar içindeki benzerliği bulmak olduğu unutulmamalıdır.