Research Article

Yaşlılık Deneyimi ve Kesişimsellik: İstanbul Örneği

Volume: 16 Number: 30 October 31, 2020
TR EN

Yaşlılık Deneyimi ve Kesişimsellik: İstanbul Örneği

Öz

Bu çalışma kentlileşme ve yaşlılık kesişimselliğinden yola çıkarak İstanbul’un Sancaktepe ve Şişli ilçelerinde yaşayan yaşlı bireylerin yaşlılık deneyimlerinin farklılaşmasını konu almaktadır. Gelir ve kentleşme seviyesi, göç öyküsü ve demografik yapı bakımından birbirinden oldukça farklı iki ilçenin yaş almış bireyleri aynı zamanda ve aynı kentte iki farklı yaşlılık deneyiminin de özneleri olmaktadır. Yaşın ilerlemesi ile birlikte yıllar boyunca kazanılan deneyimler bireylerin yaşamlarında önemli etkiler yaratmaktadır. Kesişimsellik prensibi ile yapılan araştırmalar, tüm bu deneyimlerin bireylerin kişisel özellikleri de göz önüne alındığında önce birbiriyle, sonrasında topyekûn etkileşimini anlamak için faydalı bir bakış açısı ortaya koymaktadır. Niteliksel araştırma yönteminin uygulandığı saha araştırmasında Sancaktepe ve Şişli ilçelerinde belirli aralıklarla gerçekleştirilen 45 derinlemesine görüşme ve bu görüşmelerden elde edilen bulgular, sosyo-ekonomik statü, geleneksellik ve yalnızlık kavramları temelinde kategorize edilmiştir. Sonuçlar geleneksellik ve modernitenin yaşlı bireyin yaşamında ne denli önemli olduğunu ortaya koyar niteliktedir. Yaşlılık deneyiminin toplumsal yapı, habitus ve aile ilişkileri ile yakından ilişkili olduğu da ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

Yaşlılık deneyimi , Kentlileşme , Yalnızlık , Kesişimsellik

References

  1. Barna, G. (2002). The state of the church. Ventura, CA: Issachhar Resources.
  2. Blazer, D. ve Palmore, E. (1976). Religion and aging in a longitudinal panel. The Gerontologist, 16(1/1), 82.
  3. Bourdieu, P. ve Wacquant, L. J. D. (2003) Düşünümsel bir antropoloji için cevaplar. N. Ökten (Çev.) İstanbul: İletişim.
  4. Bourdieu, P. (1997). Toplumbilim sorunları. I. Ergüden (Çev.) İstanbul: Kesit.
  5. Crenshaw, K. W. (1991). Mapping the margins: intersectionality, identity politics and violence against women of color. Stanford Law Review 43(6), 1241-1299.
  6. Davie, G. ve Vincent, J. (1998). Religion and old age. Ageing and Society, 18(01), 101- 110.
  7. ITO [İstanbul Ticaret Odası] (2011). İstanbul’da yaşam kalitesi araştırması. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası.
  8. Kalaycıoğlu, S., Tol, U. U., Küçükural, Ö. ve Cengiz, K. (2003). Yaşlılar ve yaşlı yakınları açısından yaşam biçimi tercihleri. Türkiye Bilimler Akademisi Raporları, 5, 7-31.
  9. Keyder, C. (2005). Globalization and social exclusion in Istanbul. International Journal of Urban and Regional Research, 29(1), 124-134.
  10. Settersten Jr, R. A. ve Mayer, K. U. (1997). The measurement of age, age structuring and the life course. Annual Review of Sociology, 23(1), 233-261.
APA
Varışlı, B. (2020). Yaşlılık Deneyimi ve Kesişimsellik: İstanbul Örneği. OPUS International Journal of Society Researches, 16(30), 2551-2567. https://doi.org/10.26466/opus.693033