Research Article

Küreselleşmenin Türkiye’de Sivil Toplum-Dış Politika İlişkisine Yansımaları

Volume: 16 Number: 31 November 30, 2020
EN TR

Küreselleşmenin Türkiye’de Sivil Toplum-Dış Politika İlişkisine Yansımaları

Öz

Küreselleşmenin bir sonucu olarak uluslararası ilişkilerde devlet ve sivil toplum ilişkisinin dönüşmesi, geleneksel diplomasinin yanında bir yumuşak güç örneği olarak kamu diplomasisini ortaya çıkarmıştır. Devletler tarafından yürütülen kamu diplomasisi faaliyetleri, zamanla sivil toplum kuruluşlarının da etkin rol aldığı bir alan haline gelmiştir. Ulusal ve uluslararası düzeyde meydana gelen bu gelişmelerden Türkiye de etkilenmiş ve sivil toplum kuruluşlarının uluslararasılaşması bu noktada başlamıştır. Özellikle 80’li yıllardan itibaren Türkiye’de neo-liberalizm odaklı dış politika söylemlerin yoğun olarak kullanılmasıyla sivil toplum kuruluşları daha fazla önem kazanmıştır. İnsani yardım faaliyetleri, ekonomik ilişkilerin geliştirilmesi başlıkları sivil toplumu ön plana çıkaran söylemler ve uygulamaların bel kemiğini oluşturmuştur. Ancak toplumsal, siyasal ve ekonomik anlamda bazı farklıklardan dolayı, Türkiye’de STK’lar gelişmiş toplumlardaki etkinlik düzeyine sahip değildir. Neticede Türkiye’deki STK’lar küreselleşme gibi gelişmelerden etkilenmiş, uluslararasılaşmış fakat dış politika inşasına, işleyişine müdahale edebilecek kapasiteye ulaşamamıştır. Fakat Türkiye’nin dış politikasının uygulanmasında, farklı bölgelere tanıtılmasında ve özellikle yardım faaliyetlerinde etkin rol almaktadırlar.

Anahtar Kelimeler

STK , Türkiye , Küreselleşme , Dış politika , Uluslararasılaşma

References

  1. Avrupa Birliği, (2001). Devlet ve STK’lar. Türkiye’de Sivil Toplum Kuruluşları Sempozyumu VII, İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı Yayınları.
  2. Aydemir, E. (2016). Dış politikada yumuşak güç ve medya. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
  3. Birleşmiş Milletler İnsan Yerleşimleri Konferansı Habitat II. (1996). Türkiye Ulusal Rapor ve Eylem Plânı. İstanbul Haziran.
  4. Cicioğlu, F. (2010). Ermenistan ve Kıbrıs sorunu bağlamında Türk dış politikası ve sivil toplum kuruluşları. Akademik İncelemeler Dergisi. 5(2).
  5. Creswell, J. (2017). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. (Selçuk B. Demir vd., Çev.). Ankara: Eğiten Kitap Yayıncılık.
  6. Çaha, Ö. (2017). Sivil toplum sivil topluma karşı: Sivil toplumun Türkiye’deki ve dünyadaki serüveni. İstanbul: Mana Yayınları.
  7. Dougherty, J. E., Robert, L. ve Pfaltzgraff, Jr., (1990). Contending theories of ınternational relations: A comprehensive survey. 3rd ed. New York: Harper and Row Publishers.
  8. İnsani Yardım Sıralamasında Türkiye Dördüncü (2013). BBC. 30 Mayıs 2017 tarihinde http://www.bbc.co.uk/turkce/haberler/2013/07/130717_turkiye_insani_yardim.shtml adresinden erişilmiştir.
  9. Kegley, C. R. ve Eugene, R. W. (2004). World politics: Trend and transformation, (9th Ed). Canada: Thomson and Wadsworth.
  10. Kut, Ş. (1998). Türkiye’nin soğuk savaş sonrası dış politikasının anahtarları. (G. Özcan ve Ş. Kut, Der.). En Uzun On Yıl: Türkiye’nin Ulusal Güvenlik ve Dış Politika Gündeminde Doksanlı Yıllar. İstanbul: Boyut Kitapları.
APA
Bulgur, N. (2020). Küreselleşmenin Türkiye’de Sivil Toplum-Dış Politika İlişkisine Yansımaları. OPUS International Journal of Society Researches, 16(31), 4493-4505. https://doi.org/10.26466/opus.693171