Ergenlerde Duygusal Zekâ, Mutluluk Korkusu ve Mizah Tarzları Arasındaki Yordayıcı İlişkinin İncelenmesi
Abstract
İnsan yaşamının önemli bir geçiş dönemi olan ergenlik dönemi beraberinde birçok değişimi de getirmektedir. Bu süreçte bireyin duygularını tanıması ve duygularını yönetebilmesi oldukça büyük önem taşımaktadır. Mutluluk ise bu gelişimsel dönemde bireylerin arayışında olduğu bir olgudur. Fakat bazı bireylerde mutlu olmanın bazı olumsuz sonuçlar doğuracağına ilişkin inançların olması mutluluk korkusu olarak adlandırdığımız bir kavramı ortaya çıkarmıştır. Mutluluk korkusu aynı zamanda ergenlerde mizah tarzlarını da etkilemektedir. Yapılan bu çalışmada ergenlerde duygusal zekâ, mutluluk korkusu ve mizah tarzları arasındaki yordayıcı ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ilinde eğitim gören 14- 18 yaş aralığındaki 226 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Duygusal Zekâ Özellik Ölçeği–Kısa Formu, Mutluluk Korkusu Ölçeği Mizah Tarzları Ölçeği kullanılmıştır. Ergenlerin duygusal zekâları ile mizah tarzları arasındaki yordayıcı ilişkiler incelendiğinde, pozitif yönde anlamlı doğrusal bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Bir başka ifadeyle elde edilen bulgular, ergenlerde mizah duygununun artmasıyla duygusal zekâsında da artış olacağını göstermektedir. Ergenlerin mutluluk korkuları ve duygusal zekâları arasındaki yordayıcı ilişkiler incelendiğinde, negatif yönde doğrusal ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Diğer bir ifadeyle elde edilen bulgular, ergenlerin duygusal zekâları arttıkça mutluluk korkularının azalacağını ortaya koymaktadır.
Keywords
References
- Constantine, M.G. ve Gainor, K.A.(2001). Emotional ıntelligence and empathy: Their relation to multi-cultiral counselling knowledge and awareness. Professional School Counselling, 5(2),131-137.
- Çakar, U., ve Arbak, Y. (2004). Modern yaklaşımlar ışığında değişen duygu-zeka ilişkisi ve duygusal zeka. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (3), 23-48.
- Demirci, İ., Halil, E. K. Ş. İ., Kardaş, S., ve Dinçer, D. (2016). Mutluluk korkusu ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(4), 2057-2072.
- Deniz, M. E., Özer, E., ve Işık, E. (2013). Duygusal zekâ özelliği ölçeği–kısa formu: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 38(169), 407-419.
- Diener, E. (1994). Assessing subjective well-being: Progress and opportunities. Social İndicators Research, 31(2), 103-157.
- Furnham, A., ve Petrides, K. V. (2003). Trait emotional intelligence and happiness. Social Behavior and Personality: an international journal, 31(8), 815-823.
- Gilbert P, McEwan K, Catarino F, Baiao R, Palmeira L. (2014). Fears of happiness and compassion in relationship with depression, alexithymia, and attachment security in a depressed sample. BritishJournal of Clinical Psychology, 53, 228–244.
- Goleman, D. (2000). İş başında duygusal zeka. İstanbul: Varlık Yayınları.
- Hugelshofer, D. S., Kwon, P., Reff, R. C. ve Olson, M.L. (2006). Humour’s role in the realtion between attributional style and dysphoria. European Journal of Personality, 20, 325-336.
- Joshanloo, M. (2014). Eastern conceptualizations of happiness: Fundamental differences with Western views. Journal of Happiness Studies, 15(2), 475-493.