Research Article

Dromokratik Çağda Eğitim ve Okulun Açmazları: Paul Virilioik Açıdan Analojik Bir Çözümleme

Volume: 16 Number: Eğitim ve Toplum Özel sayısı December 31, 2020
TR EN

Dromokratik Çağda Eğitim ve Okulun Açmazları: Paul Virilioik Açıdan Analojik Bir Çözümleme

Öz

Bu çalışma, Paul Virilio’nun hız ve politikaya dair düşünceleri doğrultusunda eğitim ve okul kavramlarını irdelemeyi amaçlayan analojik bir çözümlemedir. Günümüzde eğitim ve okul öğrencilerini zihin ve bedenlerine yönelik teknolojik-prosedürel donatılarla haz ve hız bağımlısı yapmaktadır. Böylece zihinlerini kitlesel olarak işleyerek bir egemen kitle ile üzerinde egemen olunan standart kitleler yaratmaktadır. Bu bilimin adı dromolojidir. Dromoloji eğitim aracılığıyla dromokratik bir sistemin kendi eğitim sistemini yaratmaktadır. Dromokratik okul ve eğitim öğrencilerini sınavlar aracılığıyla hiyerarşik bir şekilde sıraya dizmekte, seçmekte, sınıflandırmaktadır. Bu seçim aracılığıyla sosyo-ekonomik düzeyi düşük aile çocukları düşük nitelikli okullara, elit aile çocukları ise nitelikli okullara gönderilmektedir. Oluşturulan piyasacı düzenin elit öğrencileri kapitalist egemen sınıfı oluştururken, seçilemeyenleri ise toplumsal atık olarak görülmektedir. Sonuç olarak modern okul ve eğitim düzenlerindeki bu tür pratikler, okulun sosyal hayatını zayıflatmakta ve yok etmektedir. Okullar, öğrenciyi çağdaş uygarlık hedefine yürümesine katkı verme yerine piyasacı, teknisist ve konformist yaşamı yeniden üreten ve geliştiren mekânlara dönüşmektedir. Çağcıl dünyada dromolojik okul, dromokratik eğitimin haz ve hız arasındaki fraktal, speküler ve paradoksal epistemolojisi insan ruhunu teknik makinaya dönüştürmeye devam etmekte böylece modern okul amaçlarına uygun işlevlerini yerine getirmeyi sürdürmektedir.

Anahtar Kelimeler

Paul Virilio , hız ve politika , eğitim politikaları , modern okul

References

  1. Akarsu, B. (2000). Immanuel Kant’ın ahlak felsefesi. İstanbul: İnkılap.
  2. Akın, U., ve Arslan, G. (2014). İdeoloji ve eğitim: Devlet-eğitim ilişkisine farklı bir bakış. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 81-90.
  3. Althusser, L. (2006). İdeoloji ve devletin ideolojik aygıtları (Çev. A. Tümertekin). İstanbul: İthaki.
  4. Altıntaş, Ö. (2018, 27 Aralık). PISA direktörü Andreas Schleicher: Türkiye bilgiyi pratiğe geçirmeyi öğrenmeli. BBC News/Türkçe https://www.bbc.com/turkce/haberler-turkiye-42481321 adlı siteden 20.11.20179 tarihinde indirilmiştir.
  5. Altun, G. C. (2015). Bir modernite olgusu olarak hızın sanatta gösterimi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
  6. Atmaca, T. (2019). Sınıfsal habitus ve amor fati’nin kesişim noktası: Meslek lisesi öğrencilerinin gözünden dezavantajlı eğitim hayatlarının değerlendirilmesi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 7(3), 899-920.
  7. Aykutalp, A. (2017). Hız siyaseti: Paul virilio’nun dromoloji kuramı. International Journal of Social Science. 61, 429-440, Doi: http://dx.doi.org/10.9761/JASSS7317
  8. Aypay, A., Sever, M., ve Demirhan, G. (2012). Üniversite öğrencilerinin sosyal ve akademik entegrasyonu: Boylamsal bir araştırma. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 11(2), 407-422.
  9. Baudrillard, J. (2011). Simulakrlar ve simülasyon (Çev. O. Adanır). İstanbul: Doğu Batı Yayınları.
  10. Beighton, C. (2017). Closed circuit? Flow, influence and the liquid management of learning and skills. Discourse, 38(4), 603-618.
APA
Özen, H. (2020). Dromokratik Çağda Eğitim ve Okulun Açmazları: Paul Virilioik Açıdan Analojik Bir Çözümleme. OPUS International Journal of Society Researches, 16(Eğitim ve Toplum Özel sayısı), 6437-6459. https://doi.org/10.26466/opus.724349