Research Article

Yerel Yönetimlerde Bilişim Teknolojileri Kullanımı, Yeterliği ve Halkla İlişkiler: Kocaeli Örneği

Volume: 16 Number: 29 Ekim Özel Sayısı October 31, 2020
EN TR

Yerel Yönetimlerde Bilişim Teknolojileri Kullanımı, Yeterliği ve Halkla İlişkiler: Kocaeli Örneği

Öz

Bu araştırma ile yerel yönetim çalışanlarının bilişim teknolojileri kullanımı yeterliliği, bilişim teknolojileri kullanımının avantajları ve halkla ilişkiler uygulamaları hakkındaki algılarının ölçülmesi amaçlanmıştır. Çalışmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma evrenini İzmit, Başiskele, Gölcük ilçe belediye çalışanları oluşturmaktadır. Örneklem seçiminde kolayda örneklem metodu tercih edilmiştir. Örneklem; İzmit, Başiskele ve Gölcük belediyelerindeki 181 çalışandan oluşmaktadır. Temel Teknoloji Yeterlikler ve alt boyutlarının halkla ilişkiler ve alt boyutlarıyla arasında pozitif bir ilişki görülmüştür. Bilişim teknolojileri avantajı ve alt boyutları halkla ilişkiler ve alt boyutları ile pozitif bir ilişki içerisindedir. Cinsiyet, gelir, medeni durum, pozisyon ve kıdemin temel teknoloji yeterlikler, bilişim teknolojileri avantajı ve halkla ilişkiler üzerinde farklılık yaratmadığı belirlenmiştir. Demografik değişkenlerden yaş ve eğitim düzeyinin temel teknoloji yeterlikler, bilişim teknolojileri avantajı ve halkla ilişkiler üzerinde farklılık yarattığı görülmüştür. Çalışanların temel teknoloji yeterlikler düzeyleri arttıkça bilişim teknolojileri avantajı, halkla ilişkiler algı düzeylerinin arttığını belirtmek mümkündür.. Vatandaşlara uygun bir şekilde hizmet vermek için çalışanların bilişim teknolojilerini etkin bir şekilde kullanması gerekmektedir. Yerel yönetimlerin çalışanlarının eğitim ihtiyaçlarını göz önünde bulundurması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Yerel yönetimler , Bilişim teknolojileri kullanımı , Yeterliği ve Halkla ilişkiler

References

  1. Aktel, M. (2003). Küreselleşme ve Türk kamu yönetimi. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
  2. Alodalı, B. F., Tuncer, A., Usta, Sefa ve Halis, M. (2012). Yerel yönetimlerde e-belediyecilik uygulamaları: Akdeniz Bölgesi örneği. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(1), 83-95.
  3. Anttiroiko, A.V. (2001). Toward the European ınformation society. Communications of the ACM, 44(1), 31-35.
  4. Atik, A. ve Taşçıoğlu, R. (2009). Radyo ve televizyonun yerel yönetimlerin halkla ilişkiler uygulamalarında iletişim yöntem ve aracı olarak kullanımı: Erzurum belediyeleri örneği. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 5(10), 159- 170.
  5. Aydın, M. (2008). Sosyal politika ve yerel yönetimler. İstanbul: Yedirenk Yayınları.
  6. Bagnolet, V. D. (2008). Communication et relations publiques. 10.2.2020 tarihinde http://www.villebagnolet.fr/index.php?pge=317 adresinden erişilmiştir.
  7. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 32 470-483.
  8. Castells, M. (2000). Globalization & Identity in the network society: A rejoinder to calhoun, lyon and touraine. Prometheus, 4, 107-123.
  9. Coşkun, B. ve Turgay, U. (1999). Türkiye’de yerel yönetimlerin gelişimi. Muğla: Muğla Üniversitesi Yayınları.
  10. Dalziel, D. (2004),. Government online: A multi-country study of e-government usage, the world association of research professionals, ESOMAR Report.
APA
Üzüm, B., & Şenol, L. (2020). Yerel Yönetimlerde Bilişim Teknolojileri Kullanımı, Yeterliği ve Halkla İlişkiler: Kocaeli Örneği. OPUS International Journal of Society Researches, 16(29 Ekim Özel Sayısı), 3411-3435. https://doi.org/10.26466/opus.734149