Sanayi İşletmelerinde Çevre Bilinci ve Yeşil Yönetim Üzerine Bir Değerlendirme
Öz
Tarihi çağlardan beridir insanların ihtiyaçların karşılanması için üretim faaliyetleri aralıksız olarak devam etmektedir. Sanayi devrimi sonrasında makineleşmenin bir sonucu olarak artan hammadde ihtiyacının karşılanmasında doğal kaynakların hoyratça ve özensiz kullanılması çevre üzerinde giderek artan bir tahribata yol açmıştır. Özellikle sanayi işletmelerinin ortaya çıkardığı bu olumsuz durumun engellenmesi adına tüm dünyada çeşitli adımlar atılırken, organizasyonlar da sürdürülebilir üretim arayışları kapsamında yeşil yönetim anlayışını benimsemeye başlamışlardır. Yeşil yönetim anlayışı ile işletmeler, üretim faaliyetlerinde çevrenin korunmasına azami özen gösterirlerken onun korunması adına da yeni projeler geliştirerek gelecek kuşaklara sağlıklı bir doğa bırakmanın amacı gütmektedirler. Kısacası geleceğimiz açısından sürdürülebilirliğin işletmeler açısından artık zorunlu bir sorumluluk olduğundan bahsedilebilir. Yerli yazında yeterli çalışma olmadığından dolayı çevre bilinci ve yeşil yönetim konularına ağırlık verilmiştir. Bu çalışmada sanayi işletmelerinin çevre üzerindeki olumsuz etkilerinin en az seviyeye indirilmesi için uygulanan yeşil yönetim felsefesinin işletmeler üzerindeki etkileri ilgili literatür ışığında incelenmiş ve ne şekilde gerçekleştirilebileceği üzerine genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Sanayi İşletmeleri , Çevreci Üretim , Yeşil Yönetim , Çevre Bilinci
References
- Abbas, J. (2020). Impact of total quality management on corporate green performance through the mediating role of corporate social responsibility. Journal of Cleaner Production, 242, 2-12. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2019.118458.
- Akdoğan, A. (2003). Çevreye duyarlı yönetim ve işletmecilik.. Kayseri: Ticaret Odası Yayınları.
- Atay, L. ve Dilek, E. (2013). Konaklama işletmelerinde yeşil pazarlama uygulamaları: Ibıs Otel Örneği, Süleyman Demirel Üniversitesi, İ.İ.B.F Dergisi, 18(1),203-219.
- Aydın, N. (2017). Yeşil üretim uygulamaları. International Conference On Eurasian Economies. 356-360, (Bildiriler).
- Bektaş, H. (1997). ISO 14000’e genel bir bakış. 2. Ulusal Çevre Mühendisliği Kongresi, 4-5 Aralık, İstanbul.
- Bolat, B. ve Sıtkı, G. (2003). ISO 14000 Çevre Yönetim Sistemi Uygulamasında Etken Olan Faktörler, İTÜ Dergisi, 2(2), 39–48.
- Callenbach, E. (1993). Ecomanagement: the elmwood guide to ecological auditing and sustainable business. Berrett-Koehler Publishers, San Francisco, 85-86.
- Capital. (t.y). Anasayfa. 11.08.2020 tarihinde https://www.capital.com.tr adresinden erişilmiştir.
- Ceyhan, S. ve Ada, S. (2015). İşletme fonksiyonları açısından çevreye duyarlı işletmecilik. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 11(26), 115-137.
- Chavan, M. (2005). An appraisal of environment management systems: A Competitive advantage for small businesses, Management Environmental Quality: An International Journal, 16(5), 444–463.