Research Article

İş Yükü Fazlalığı Algısının Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Tatmininin Aracı Rolü: Sağlık Sektöründe Bir Uygulama

Volume: 17 Number: 36 April 30, 2021
EN TR

İş Yükü Fazlalığı Algısının Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Tatmininin Aracı Rolü: Sağlık Sektöründe Bir Uygulama

Öz

Sağlık çalışanları uzun süreli çalışma, aşırı iş yükü, zaman baskısı, zor veya karmaşık görevler, yetersiz dinlenme araları ve fiziksel olarak kötü iş koşulları ile karşılaşmaktadırlar. Bu nedenle Sağlık çalışanlarının iş tatminini artırmak ve performanslarını yüksek seviyede tutmak zor olabilmektedir. Bu araştırmada iş yükü fazlalığı algısının çalışan performansı üzerindeki etkisinde iş tatmininin aracı rolünü araştırmak amaçlanmıştır. Veri toplamada İş Yükü Fazlalığı Ölçeği, Çalışan Performansı Ölçeği ve İş Tatmini Ölçeğinden yararlanılmıştır. Araştırma bir kamu hastanesinde çalışan 324 sağlık çalışanına uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde AMOS ve SPSS istatistik programlarından yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda iş yükü fazlalığı algısının çalışan performansı üzerine etkisinde iş tatmininin aracılık rolünün olduğu görülmüştür. Ayrıca çalışanların iş yükü fazlalığı, çalışan performansı ve iş tatminine ilişkin algılarının sosyo-demografik değişkenine göre farklılık gösterip göstermediği test edilmiştir. Yapılan analizlerde çalışanların yükü fazlalığı, çalışan performansı ve iş tatminine ilişkin algılarının sosyo-demografik değişkenlere göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda; işletme sahipleri ve yöneticilerin, çalışanlarının performansını ve iş tatminini yükseltmek için çalışanlara makul bir iş yükü tahsis etmeleri gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

İş yükü fazlalığı , Çalışan performansı , İş tatmini

References

  1. Alam, M. A. (2016) Techno-stress and productivity: survey evidence from the aviation ındustry. Journal of Air Transport Management, 50(1), 62-70.
  2. Alpar, R. (2014). Uygulamalı istatistik ve geçerlilik-güvenilirlik. (3. Baskı), Detay Yayıncılık, Ankara.
  3. Ardıç, K. ve Polatçı, S. (2009). Tükenmişlik sendromu ve madalyonun öbür yüzü: işle bütünleşme. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(1), 21-46.
  4. Aslan, E. (2015). Paternalist liderliğin çalışan performansına etkisinde iş ahlakının rolü. Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi, Ankara.
  5. Aydın S, Demir, M. (2006). Sağlıkta performans yönetimi-performansa dayalı ek ödeme sistemi, Sağlıkta Dönüşüm Serisi-2. Ankara: Onur Matbaacılık Ltd. Şti.
  6. Baron, R. M., ve Kenny, D. A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173.
  7. Başcıllar, M. ve Taşci, A. (2018). İş yükü ve iş tatmini arasındaki ilişki: sosyal hizmet uzmanları üzerine bir araştırma. IGUSABDER, 4, 330-344.
  8. Bayram L. (2006) Geleneksel performans değerlendirme yöntemlerine yeni bir alternatif: 360 derece performans değerlendirme. Sayıştay Dergisi, 47-65.
  9. Bowling, N.A. ve Kirkendall, C. (2012). Workload: a review of causes, consequences, and potential interventions. Contemporary Occupational Health Psychology, 221-238.
  10. Ceylan H, Gül N, Öksüz M. (2016). Sosyal çalışmacılarda iş doyumu ve tükenmişliğe etki eden faktörlerin sosyal hizmet alanlarına göre karşılaştırmalı incelenmesi. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi. 6(11), 43-69.