Research Article

Yazma Becerilerinin Geliştirilmesi Üzerine Hazırlanan Tezlere Yönelik Bir İnceleme: Yarı Deneysel Çalışmalar

Volume: 18 Number: 41 September 1, 2021
EN TR

Yazma Becerilerinin Geliştirilmesi Üzerine Hazırlanan Tezlere Yönelik Bir İnceleme: Yarı Deneysel Çalışmalar

Öz

Bu araştırmanın amacı yazma becerilerinin geliştirilmesi için yarı deneysel model kullanılarak hazırlanan lisansüstü tezlerin incelenmesidir. Nitel araştırma deseninde gerçekleştirilen çalışmanın verileri doküman incelemesi tekniği ile toplanmıştır. Araştırmanın örneklemi 2005-2020 yılları arasında hazırlanan ve yarı deneysel model kullanılarak öğrencilerin yazma becerilerini geliştirmeyi amaçlayan 84’ü yüksek lisans ve 48’i doktora olmak üzere toplam 132 tezden oluşmaktadır. Veriler içerik analizi tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırmanın bulgularına göre konuyla ilgili en fazla tezin 2019’da yayımlandığı belirlenmiştir. Öğrenim kademesine göre daha çok yüksek lisans düzeyinde hazırlandığı tespit edilen araştırmaların en fazla hazırlandığı kurumlar Gazi Üniversitesi ile Ankara Üniversitesidir. Tezlerin daha çok Türkçe eğitimi bilim dallarında hazırlandığı görülürken tez danışmanlarında yüksek lisans için “Dr. Öğr. Üyesi” ve “Doç. Dr.”, doktora için “Prof. Dr.” unvanlı akademisyenlerin ön planda olduğu tespit edilmiştir. Araştırmaların örneklem gruplarında ortaokul öğrencileri daha çok tercih edilmiş, en çok kullanılan bağımsız değişkenlerin yazma yöntem/teknikleri olduğu ortaya çıkmış-tır. Ön test-son test kontrol gruplu desenler araştırmalarda sıkça kullanılmış, çalışma gruplarında genel olarak 11-40 kişilik gruplarla çalışılmış ve araştırmaların uygulamaları daha çok 5-8 ile 9-12 hafta sürmüştür.

Anahtar Kelimeler

Dil becerileri , yazma becerisi , lisansüstü tezler , yarı deneysel çalışmalar

References

  1. Adalı, O. (2016). Anlamak ve anlatmak. (5. Baskı). İstanbul: Pan.
  2. Akaydın, Ş. ve Çeçen, M. A. (2015). Okuma becerisiyle ilgili makaleler üzerine bir içerik analizi. Eğitim ve Bilim, 40(178), 183-198.
  3. Aktaş, Ş. ve Gündüz, O. (2004). Yazılı ve sözlü anlatım. (5. Baskı). Ankara: Akçağ.
  4. Akyol, H. (2006). Türkçe öğretim yöntemleri. Ankara: Kök.
  5. Alodwan, T. A. and Ibnian, S. S. K. (2014). The effect of using the process approach to writing on developing university students’ essay writing skills in EFL. Review of Arts and Humanities, 3(2), 139-155.
  6. Alver, M. ve Taştemir, L. (2017). Konuşma becerisi üzerine yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5(3), 451-462. DOI: 10.18298/ijlet.2041
  7. Arı, G., Yaşar, M. S. ve İstanbullu, E. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarıyla ilgili yayımlanan makalelerin incelenmesi (2014-2018). Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(2), 487-508.
  8. Arıcı, A. F. ve Ungan, S. (2015). Yazılı anlatım el kitabı. (3. Baskı). Ankara Pegem.
  9. Baki, Y. (2019). Yabancılara Türkçe öğretimi alanındaki araştırma eğilimleri. International Journal of Language Academy, 7(3), 22-41. DOI:10.29228/ijla.25829
  10. Boyacı, S. ve Demirkol, S. (2018). Türkçe eğitimi alanında yapılan doktora tezlerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(2), 512-531.