Sınıf Öğretmenlerinin ve Sınıf Öğretmeni Adaylarının Müzik Öğretimine İlişkin Duyuşsal Özelliklerinin İncelenmesi

The aim of the study is to investigate relationship between in-service and preservice primary school teachers’ attitude, interest and self-efficacy related to music education based on various variables. The study group consists primary school teachers who serve in the primary schools in Adana and Gaziantep during 2019-2020 academic year and preservice teachers from the Department of Primary School Education in the same cities. Data collection tools include “Music Education Self-Efficacy Scale”, “Interest in Music Scale” and “Attitude towards Teaching Music”. Data were analyzed via descriptive statistics, independents samples t-test, one way ANOVA and correlation analyses. The significance level was p<.05. The results showed that mean scores of self-efficacy, interest and attitude scales of in-service and preservice primary school teachers were high. Students interest and attitude scores changed based on their gender, while there was no significant difference in their self-efficacy scores based on gender. Self-efficacy and attitude scores of teachers showed no significant difference based on their educational background, whereas they differed based on their length of service. In addition, interest in music scores did not differ based on length on service, while it differed based on educational background. Preservice teachers, on the other hand, had no significant difference in their self-efficacy, interest and attitude mean scores based on gender, grade level, and the type of high schools they attended. There was a significant difference in favor of the people who played a musical instrument in both groups. Furthermore, there was a positive, significant, and moderate level correlation between self-efficacy and attitude, interest and attitude, and a positive low-level correlation between self-efficacy and interest.

Araştırmanın amacı, sınıf öğretmeni adayları ve sınıf öğretmenlerinin müzik öğretimine ilişkin öz yeterlik, tutum ve müziğe yönelik ilgi düzeylerini çeşitli değişkenlere göre incelemek ve bunlar arasında bir ilişki olup olmadığını, varsa bu ilişkinin ne yönde ve hangi düzeyde olduğunu belirlemektir. Araştırmanın örneklemini Gaziantep ve Adana illerinde çalışan/öğrenim gören sınıf öğretmeni adayları ve sınıf öğretmenleri oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, “Müzik Öğretimi Öz Yeterlik Ölçeği”, “Müziğe Yönelik İlgi Ölçeği” ve “Müzik Öğretimine İlişkin Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen veriler, betimsel analiz, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans ve korelasyon analizi yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, sınıf öğretmenlerinin ve öğretmen adaylarının müzik öğretimine ilişkin öz yeterlik ortalamalarının orta düzeyde; tutumlarının olumlu ve müziğe yönelik ilgi düzeylerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin müzik öğretimine ilişkin tutum ve müziğe yönelik ilgi puan ortalamaları cinsiyetlerine göre farklılaşırken; müzik öğretimine ilişkin öz yeterlik puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Öğretmenlerin müzik öğretimine ilişkin öz yeterlik ve tutum puan ortalamaları istatistiksel olarak mezuniyet durumlarına göre farklılaşmazken; kıdemlerine göre farklılaşmakta, müziğe yönelik ilgi puan ortalamaları ise kıdemlerine göre farklılaşmazken; mezuniyet durumlarına göre farklılaşmaktadır. Öğretmen adaylarının ise müzik öğretimine ilişkin öz yeterlik, tutum ve ilgi puan ortalamaları arasında cinsiyetlerine, sınıf düzeylerine ve mezun oldukları lise türüne göre anlamlı düzeyde bir farklılaşma görülmemiştir. Her iki grupta da müzik öğretimine ilişkin öz yeterlik, tutum ve ilgi puan ortalamalarında müzik aleti çalan grubun lehine anlamlı bir farklılaşma olduğu belirlenmiştir. Ayrıca müzik öğretimine ilişkin öz yeterlik ve tutum; tutum ve ilgi arasında orta düzeyde, öz yeterlik ve ilgi arasında ise düşük düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.