Suriyelilerin Sınır Kentlerdeki Toplumsal Kabul ve Uyum Sürecine İlişkin Bir Araştırma

This study explains the social acceptance and cohesion processes of the Syrian population that were involuntarily migrated to, and settled in, Turkey after the Syrian war in 2011 through the examples of Kilis, Gaziantep, and Hatay. The years that have passed since the mass involuntary migration movement have brought forward the social acceptance and cohesion processes of Syrians to our country. Beyond meeting basic humanitarian needs, the progress of social acceptance and cohesion processes can only be spoken of by migrants living together in peace and harmony by absorbing certain socio-cultural values of the host society without losing their own cultural values. For this reason, the opinions, perceptions, and attitudes of the local people of the border cities (Kilis, Gaziantep, and Hatay), which are in an intense interaction with the Syrian population in our country, regarding the social acceptance and cohesion processes seem very important. From this point of view, in this study, which was designed in a quantitative research design, questions were asked to the local people of these three border cities about the realization levels of important indicators (communication, accommodation, employment, education, marriage, friendship, neighborhood, trade etc.) regarding social recognition and adaptation. Thus, as a result of the study, many findings were obtained about the experiences of the local people of the border cities living with Syrians who undertake a significant demographic burden of the Syrian population. Based on the findings of the study, it is concluded that the Syrians and the people of the border cities are not only in an intense interaction, but also in communication and cohesion, and although there is a journey to undertake in terms of social acceptance and cohesion, this journey is shorter than expected.

Bu çalışma, 2011 yılında Suriye savaşına bağlı zorunlu göç hareketi sonrasında Türkiye’ye yerleşen Suriyeli kitlenin toplumsal kabul ve uyum sürecini Kilis, Gaziantep ve Hatay örneği üzerinden açıklamaktadır. Kitlesel zorunlu göç hareketinin üzerinden geçen yıllar beraberinde Suriyelilerin ülkemize toplumsal kabul ve uyum sürecini gündeme getirmektedir. Sadece temel insani ihtiyaçların karşılanmasının ötesinde, göç eden kitlenin kendi kültürel değerlerini kaybetmeden, ev sahibi toplumun birtakım sosyo-kültürel değerlerini özümseyerek birlikte huzur ve barış içerisinde yaşamalarıyla, toplumsal kabul ve uyum sürecinin ilerlemesinden bahsedilebilmektedir. Ülkemizdeki Suriyeli kitleyle yoğun bir etkileşim içerisinde olan sınır kentlerin (Kilis, Gaziantep ve Hatay) yerel halkının toplumsal kabul ve uyum sürecine ilişkin fikir, algı ve tutumları bu nedenle oldukça önemli görünmektedir. Bu noktadan hareketle, nicel araştırma deseninde tasarlanan çalışmada söz konusu bu üç sınır kentin yerel halkına, toplumsal kabul ve uyuma ilişkin önemli göstergelerin (iletişim, barınma, istihdam, eğitim, evlilik, arkadaşlık, komşuluk, ticaret vd.) gerçekleşme düzeyleriyle ilgili sorular yöneltilmiştir. Böylece araştırma sonucunda, Suriyeli kitlenin demografik olarak yükünü önemli ölçüde üstlenen sınır kentlerin yerel halkının, Suriyelilerle birlikte yaşama deneyimleri hakkında birçok bulguya ulaşılmıştır. Araştırma bulgularından yola çıkarak Suriyeliler ve sınır kentler halkının sadece yoğun bir etkileşim değil, aynı zamanda bir iletişim ve kaynaşma içerisinde olduğu, toplumsal kabul ve uyum anlamında kat edilmesi gereken bir yol olmakla birlikte, bu yolun sanılandan daha kısa olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.