Review

Toplu Ulaşım Sosyolojisinin Temel Boyutları: Literatür İncelemesi ve Alan Gözlemleri

Volume: 18 Number: 44 December 26, 2021
EN TR

Toplu Ulaşım Sosyolojisinin Temel Boyutları: Literatür İncelemesi ve Alan Gözlemleri

Öz

Ulaşım sosyolojisi kavramı sınırları muğlak ve geniş bir kavramdır. Bu alanda üretilmiş çalışmalar genellikle ulaşım araçlarının yapı ve özelliklerine; şehiriçi ulaşım politikalarına; ulaşım alanındaki sorunlar ve çözüm önerilerine odaklanmaktadır. Ulaşım ile ilgili araştırmalar genellikle üniversitelerin Mimarlık fakültelerine ve Şehir ve Bölge Planlama bölümüne mensup araştırmacılarca incelendiği için bu disiplinlerle sınırlı kalmaktadır. Bu makalenin amacı, toplu ulaşım alanının insan ilişkileriyle ilgili yönüne dair görece az sayıdaki çalışmanın bir incelemesini yapmak ve ulaşım araçlarında insan davranışını ve etkileşimini şekillendiren ögelere eğilen çalışmalar hakkında bir literatür özeti sunarak bu alanın önemini vurgulamaktır. Bu nedenle bu makale kapsamında ele alınan tüm çalışmalar betimleyici analiz ile ele alınmıştır. Bunun yanında Ankara’daki toplu taşıma araçlarında katılımlı gözlem tekniğiyle üç yılı aşkın bir zamanı kapsayan alan araştırması yapılmış ve buradan elde edilen bilgiler literatür incelemesi ile sentezlenmiştir. Yapılan literatür incelemesi sonucunda, bu alanda oldukça değerli araştırmalar yapılmış olsa da hala daha çeşitli ve derinlemesine analizlere ihtiyaç duyulduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Ulaşım Sosyolojisi , Toplu Taşıma Araçları , Toplumsal Etkileşim

References

  1. Atasü, E. (2011). Çocukluğumu istiyorum, çocukluğumu verin bana. Dullara Yas Yakışır. İstanbul: Everest Yayınları, s.139-169.
  2. Balan, A. (2011). A study of symbolic relations in public transport. Lex ET Scientia International Journal, XVIII(1), 1878-1884.
  3. Bateman, J. R. ve Brown, J. W. (1968). Urban planning, transport and human behavioral science. Guidlines for New Systems of Urban Transportation II. Barton-Aschman Associates, 1-43.
  4. Connor, D. P. ve Tewksbury, R. (2012). Social control on public buses. Journal of Theoretical and Philosophical Criminology, 4(1), 1-13.
  5. Davis, M. ve Levine, S. (1967). Toward a Sociology of Public Transit. Social Problems. Society for the Study of Social Problems, 15(1), 84-91.
  6. Goffman, E. (2016). Kamusal alanda ilişkiler: Toplum yaşamın mikro ilişkileri. (M. F. Karakaya, Çev.). Ankara: Herektik Basın Yayın. (Orijinal eserin yayın tarihi 1971).
  7. Grauerholz, L. ve Settembrino, M. (2016). Teaching inequalities: Using public transportation and visual sociology to make it real. American Sociological Association, 44(3), 200-211.
  8. Hamilton, K., Jenkins, L., Hodgson, F. and Turner, J. (2005). Promoting gender equality in transport. Equal Opportunities Commission. 1 Kasım 2020 tarihinde chromeextension://oemmndcbldboiebfnladdacbdfmadadm/https://www.ssatp.org/sites/ssatp/ adresinden erişildi.
  9. Kalfa, A., Aytekin, B. S. ve Dinç, Z. Ö. (2009). Kent içi ulaşımın cinsiyeti: Ankara örneği. A. Alkan (Der.). Cins Cins Mekan içinde (s.217-242). İstanbul: Varlık Yayınları.
  10. Korte, C. ve Grant, R. (1980). Traffic Noise, environmental awareness and pedestrian behavior. Environment and Behavior, 12(3), 408-420. https://doi.org/10.1177/0013916580123006.
APA
Mirza Girgin, A., & Hülür, H. (2021). Toplu Ulaşım Sosyolojisinin Temel Boyutları: Literatür İncelemesi ve Alan Gözlemleri. OPUS International Journal of Society Researches, 18(44), 8389-8419. https://doi.org/10.26466/opus.933443