Suça Sürüklenen Çocuklarda Maliyet Analizi Örneği: Olgu Sunumu

Öz

Çocuğun olay sonrası, karakoldan başlayarak, soruşturma ve yargılama süreci, devlet tarafından karşılanan önemli bir maddi yük oluşturmaktadır. Sunulan olgularda bu maliyetin hesaplanması, bunun ilgili kurumlara bildirilmesi ve bu ekonomik giderin, çocukların yararına kullanımının tartışılması amaçlanmıştır. Şube Müdürlüğümüze suç işlediği iddiası ile en çok müracaat ettirilmiş, aynı zamanda amca çocukları olan 2 olgu değerlendirilmiştir. Çocukların ikisinin toplam 992 değişik suç nedeniyle başvurdukları belirlenmiştir. Çocukların her suç için minimum 800 TL giderlerinin olduğu, çocuklar için toplam olarak harcanan paranın 793. 600 TL olduğu belirlendi. Bu çocuklar harcanan paranın örnek teşkil etmesi, kendilerinden sonra gelen başta aynı aile fertleri olmak üzere, suça sürüklenen ve bunu bir davranış biçimi haline getiren çocukların erkenden teşhis edilerek gerekli güvenlik ve sosyal desteğin sağlanabilmesi oldukça önemlidir. Çocukların yargılanması için harcanan para ile bir çok imkan sağlanabileceği düşünülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Suça sürüklenen çocuk,maliyet,adli tıp

Cost Analysis Sample of Juvenile Deliquents: Case Report

Öz

The inquiry of child beginning by the police and additionally investigation and judgment processes are costly procedures supplied by public. In the presented cases, our objective is to calculate and report to the related institıtes  of the expenses of such legal procedures and discuss spending those resources for benefits of children. The most often evaluated and investigated two children who are cousins and also evaluated by our office are analyzed. Two children were evaluated for a total of 992 different crimes. The minimum expense of each crime is determined to be 800 TL and the total cost of two children we calculated to be 793.600 TL. Those expenses should be taken into consideration by authorities and families of delinquent children especially the ones from the same family of our cases. It is very important in terms of early detection of  children who adopted the crime as a behavioral pattern and providing them the essential social and safety supports. With the money spent on the investigation and judgment of children could have been used in many ways for the benefits of children

Anahtar Kelimeler

• Juvenile delinquents,costs

Kaynakça

1. 1.Bayındır N, Özel A, Köksal E. Çocuk suçluluğu demografisi; Kütahya şehri örneği. Polis Bilimleri Dergisi 2007;9(4): 95-108
2. 2. Hancı H, Ege B. İzmir'de suç işleyen çocukların sosyolojik özellikleri. Adli Tıp Dergisi 1993: 9: 3-9.
3. 3. Şen S, Karbeyaz K, Toygar M, Akkaya H. Eskişehir’de suça sürüklenen çocukların sosyodemografik değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 2012;26(3):146-55
4. 4. Aydın B, Turla A, Kocakaya M, Kararslan B. Samsun’da suç işlediği iddiası ile Emniyet Müdürlüğü’ne gelen/getirilen çocuklar. Adli Psikiyatri Dergisi 2004: 1: 45-53.
5. 5. Farrington DP, Loeber R. Epidemiology of juvenile violence. Child Adolesc Psychiatr Clin N Am 2000: 9: 733–48.
6. 6. Yalvaç G. Türk Ceza Kanunu Yalvaç G. Türk Ceza Kanunu. İç; Yalvaç G. Türk Ceza Kanunu Yalvaç G; editör. Karşılaştırmalı-Gerekçeli TCK, CMK, CGTİK ve İlgili kanunlar ile Yönetmelikler. Ankara: Adalet Yayınevi 2014 p.3-150.
7. 7. Gündoğmuş ÜN, Çolak B, Boz H, Biçer Ü. 1996-2001 Yıllarında Kocaeli'nde yapılan farik-i mümeyyizlik muayenelerinin değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi 2003;17(2):1-7
8. 8. Hancı İH, Aktaş EÖ, Keleş H, Yavuz İC, Ertürk S, Demirçin S. İzmir Çocuk Mahkemesinde Davaları Sonuçlanan Çocukların Demografik Özellikleri: 1991-1993. Adli Tıp Dergisi, 1994;29-35

9. 9. Schwalbe CS, Gearing RE, MacKenzie MJ, Brewer KB, Ibrahim R. A meta-analysis of experimental studies of diversion programs for juvenile offenders. Clin Psychol Rev. 2012;32(1):26-33
10. 10. Murray J, Farrington DP. Risk factors for conduct disorder and delinquency: key findings from longitudinal studies. Can J Psychiatry. 2010;55(10):633-42
11. 11.Schroeder RD, Osgood AK, Oghia MJ. Family transitions and juvenile delinquency. Sociol Inq. 2010;80(4):579-604.
12. 12.Yağmur F, Renklidağ T, Cantürk G. Ankara Üniversitesinde 1992-2002 Yılları Arasında Yapılan Farik ve Mümeyyizlik Olgularının Değerlendirilmesi. Adli Psikiyatri Dergisi, 2004;1(1):15-20.