The Effect of Pregnancy School on Distress During Pregnancy

Öz

The aim of this study is to determine the effect of participation in pregnancy school on distress in pregnancy. 150 pregnant women who were referred to the Eskişehir Public Hospital Pregnancy School between 31st October 2017 and 31st August 2018 and agreed to participate were included in the study. After obtaining consent, the Determination of Sociodemographic Characteristics form and the Tilburg Pregnancy Distress Scale were completed by the investigator and then pregnancy education began. After completing the education, the Tilburg Pregnancy Distress Scale was filled out again. The Shapiro Wilk test and two-way analysis of variance (single factor repeated) were used for the analysis of data. IBM SPSS Statistics 21.0 was used for statistical analysis.  The significance level was set at p<0.05. The mean score in the Tilburg Pregnancy Distress Scale had significantly decreased from 15.17 ± 7.03 (before education) to 13.01 ± 7.03 (after education) (p=0.010). Moreover, the Tilburg Pregnancy Distress Scale subcategory scores also decreased after education. This study revealed that participation in pregnancy education school has a positive effect on distress in pregnancy. Therefore, it is suggested that pregnancy education schools should be more widespread. Also all  expectant parents-to-be should be encouraged to participate.

Gebe Okulunun Gebelikte Distres Üzerine Etkisi

Öz

Bu çalışma gebe okuluna katılımın gebelikte distres üzerine etkisini belirlemek amacıyla gerçekleştirildi. Bu araştırmanın örneklemini, 3 Ekim 2017 ve 31 Ağustos 2018 tarihleri arasında Eskişehir Devlet Hastanesi Gebe Okulu’na başvuran, çalışmaya dahil edilme kriterlerine uyan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 150 gebe oluşturdu. Gebelerin onamları alındıktan sonra Gebe okulu başlangıcında araştırmacı tarafından literatür doğrultusunda hazırlanan Sosyodemografik Özellikleri Belirleme Formu ve Tilburg Gebelikte Distres Ölçeği dolduruldu ardından gebe eğitimlerine başlandı. Eğitimler bittikten sonra Tilburg Gebelikte Distres Ölçeği tekrar dolduruldu.  Verilerin analizinde Shapiro Wilk's testi ve iki yönlü varyans analizi (tek faktör tekrarlı) ile kullanıldı. Analizlerin uygulanmasında ise IBM SPSS Statistics 21.0 programından yararlanılmış olup istatistiksel önemlilik için p<0.05 değeri kriter kabul edildi. Gebelerin Tilburg Gebelikte Distres Ölçeği toplam puan ortalamalarının 15.17 ± 7.03’den (eğitim öncesi) 13.01 ± 7.03’e (eğitim sonrası) düşerek istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0.010). Tilburg Gebelikte Distres Ölçeği alt boyutları puan ortalamalarının da eğitim sonrasında azaldığı saptandı. Bu araştırma gebe okuluna katılımın, gebelikte distres üzerine etkisine olumlu etkisi olduğunu ve distres düzeyini anlamlı düzeyde azalttığını göstermiştir. Bu nedenle gebe eğitim okullarının yaygınlaştırılması ve ebeveynlerin bu sınıflara katılımının sağlanması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Pregnant,school,distress

Kaynakça

1. 1. Da Costa D, Larouche J, Dritsa M, Brender W. Variations in stress levels over the course of pregnancy: factors associated with elevated hassles, state anxiety and pregnancy-specific stress. J Psychosom Res. 1999;47:609-21.
2. 2. Marakoğlu K, Şahsıvar MŞ. Gebelikte depresyon. Türkiye Klinikleri Journal of Medival Science. 2008;28(4):525-32.
3. 3. Beydağ KD. Doğum sonu dönemde anneliğe uyum ve hemşirenin rolü. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni. 2007;6:479-84.
4. 4. Bödecs T, Horvath B, Kovacs L, Diffellne Nemeth M, Sandor J. Prevalence of depression and anxiety in early pregnancy on a population based hungarian sample. Orvosi Hetilap. 2009;150:1888-93.
5. 5. Marcus SM, Flynn HA, Blow FC, Barry KL. Depressive symptoms among pregnant women screened in obstetrics settings. Journal of Women's Health (Larchmt). 2003;12:373-80.
6. 6. Da Costa D, Larouche J, Dritsa M, Brender W. Psycho social correlates of prepartum and postpartum depressed Mood. Journal of Affective Disorders. 2000;59:31-40.
7. 7. Kurki T, Hiilesmaa V, Raitasalo R, Mattila H, Ylikorkala O. Depression and anxiety in early pregnancy and risk for preeclampsia. Obstetrics & Gynecology. 2000;95:487-90.
8. 8. Huizink AC, de Medina PG, Mulder EJ, Visser GH, Buitelaar JK. Coping in normal pregnancy. Ann Behav Med. 2002;24:132-40.

9. 9. Gönenç İ. Topluma Hizmet Uygulamaları Ve Altındağ Belediyesi İş Birliği Örneği. http://health.ankara.edu.tr/wpcontent/uploads/sites/157/2015/06/ilknurg%C3%B6nen%C3%A7-sunu.pdf Erişim: 20.06.2017.
10. 10. Medipol Üniversitesi Gebe Okulu http://www.medipol.edu.tr/Document/Galeri/Dokuman/dokumangalerisi/EtkinlikTakvimi/Medipol_gebe_okulu_EL_ILANI.pdf Erişim: 20.06.2017)
11. 11. Pop VJM, Pommer AM, Pop-Purceleanu M, Wijnen HAA, Bergink V, PouweR F. Development of the Tilburg Pregnancy Distress Scale: the TPDS. BMC Pregnancy and Childbirth. 2011;11:80-7.
12. 12. Çapık A, Pasinlioğlu T. Validity and reliability study of the tilburg pregnancy distress scale into turkish. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing. 2015;22:260–69.
13. 13. Türkiye İstatistik Kurumu 2017 Rapor (2017). Doğum İstatistikleri. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=27588. Erişim: 06.01.2019.
14. 14. Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması 2013 Ana Rapor. (2014). Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Türkiye Cumhuriyeti (T.C.) Sağlık Bakanlığı, Türkiye Cumhuriyeti (T.C.) Kalkınma Bakanlığı, Ankara.
15. 15. Yenal K, Okumuş H, Sevil Ü. Web ortamında interaktif- antenatal danışmanlık İle gebeliğe ilişkin bilgi gereksinimlerinin incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2010; 3(1):9-11.
16. 16. Coşar F, Demirci N. Lamaze felsefesine dayalı doğuma hazırlık eğitiminin doğum algısı ve doğuma uyum sürecine etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Enstitüsü Dergisi. 2012; 3(1):18-30.
17. 17. Şeker S, Sevil Ü. Doğuma hazırlık sınıflarının annenin doğum sonu fonksiyonel durumuna ve bebeğini algılamasına etkisi. Türkiye Klinikleri Dergisi. 2015; 1(1):1-9.
18. 18. Esencan TY , Karabulut Ö, Yıldırım A, Abbasoğlu D ve diğ. Doğuma hazırlık eğitimi alan gebelerin doğum şekli, ilk emzirme zamanı ve ten tene temas tercihleri. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2018; 26(1): 31-4.
19. 19. Rubertsson C, Hellstro J, Cross M, Sydsjo G. Anxiety in early pregnancy: Prevalence and contributing factors. Arch Women’s Mental Health. 2014; 17, 221–8.
20. 20. Staneva A, Morawska A, Bogossian F, and Wittkowski A. Pregnancy-specific distress: the role of maternal sense of coherence and antenatal mothering orientations. J Ment Health. 2016; 25(5):387-94.
21. 21. Çapık A, Apay S, ve Sakar T. Gebelerde disstres düzeyinin belirlenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2015;18(3):196-203.
22. 22. Atasever İ, Çelik A. Prenatal stresin anne çocuk sağlığına üzerine etkisi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2018;21(1):60-8.
23. 23. Erbil, Karabulut O. Gebelikte Depresyon ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Turkiye Klinikleri J Gynecol Obst. 2009; 19: 67-74.
24. 24. Akbaş E, Vırıt O, Kalenderoğlu A, Savaş AH, Sertbaş G. Gebelikte sosyodemografik değişkenlerin kaygı ve depresyon düzeyleriyle ilişkisi. Noropsikiyatri Arşivi. 2008; 45:85-91.
25. 25. Li Y, Long Z, Cao D, Cao F. Social support and depression across the perinatal period: A longitudinal study. J Clin Nurs. 2017; 26(17-18):2776-83.