Evaluation of Forensic Reports in Terms of Life-Threatining Criteria

Öz

In the forensic report, it is important for the judgment whether the injury is "life-threatening" or not. In this study, it is aimed to evaluate the life-threatening situation in events related to forensic traumatology that reflected in the Department of Forensic Medicine, Eskişehir Osmangazi University Faculty of Medicine and to share the data with the literature. In the 5-year period between 2013 and 2017, among the cases who applied to Eskişehir Osmangazi University Faculty of Medicine Department of Forensic Medicine, life-threatening cases were analyzed retrospectively. Report contents and demographic data of the cases were evaluated.It was determined that 355 (12%) of the 3009 forensic cases evaluated within the scope of the study were life-threatening. 79.7% of the life-threatening cases were male, they were mostly in the 21-30 age group, 45.1% of the cases were injured due to a traffic accident, and the most life-threatening injury (n = 130, 36.6% ) was determined to be in the head area.The data obtained in the study were found to be compatible with the literature. It was thought that especially emergency physicians should be more attentive in preparing forensic reports and in-service trainings on this issue were important.

Anahtar Kelimeler

• Forensic report, Forensic medicine, Life-threatening

Adli Raporların Yaşamsal Tehlike Kriteri Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Adli raporda, yaralanmanın “yaşamsal tehlikeye” neden olup olmadığı yargılama için önem taşır. Bu çalışmada, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na yansıyan, adli travmatoloji ile ilgili olaylarda, yaşamsal tehlike durumunun değerlendirilmesi ve verilerin literatürle paylaşılması amaçlanmıştır. 2013 ile 2017 yılları arasındaki 5 yıllık dönemde, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na başvuran olgulardan yaşamsal tehlikesi olan olgular retrospektif olarak incelendi. Olguların rapor içerikleri ve demografik verileri değerlendirildi. Çalışma kapsamında değerlendirilen 3009 adli olgunun 355’inde (%12) yaşamsal tehlike olduğu belirlendi. Yaşamsal tehlikesi olan olguların % 79,7’sinin erkek olduğu, en sık 21-30 yaş grubunda oldukları, olgulardan % 45,1’inin trafik kazası nedeniyle yaralandığı, yaşamsal tehlikeye neden olan yaralanmanın en sık (n=130, % 36,6) baş bölgesinde olduğu belirlendi.Çalışmada elde edilen veriler literatürle uyumlu bulundu. Özellikle acil servis hekimlerinin, adli rapor düzenleme konusunda daha özenli davranmaları ve bu konudaki hizmet içi eğitimlerin önemli olduğu düşünüldü.

Anahtar Kelimeler

• Adli rapor,
• Adli tıp,
• Yaşamsal tehlike.

Kaynakça

1. 1.Karbeyaz K, Gündüz T, Akkaya H, Urazel B, Kökçüoğlu MA. Adli Raporlara Dikkat; Eskişehir Deneyimi. Sted/Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 2012;21(5), 292-296.
2. 2.Karbeyaz K. Hekimlerin Yasal Sorumlulukları. In: Karbeyaz K, editör. Adli Tıp. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Basımevi, 2019: p. 12-38
3. 3.Aktaş EÖ, Kaya A. Yaralama Suçlarının Adli Tıbbi Değerlendirilmesinde Kullanılan Kılavuza Bakış. The Bulletin of Legal Medicine, 2017;22(1), 45-53.
4. 4.Kafadar H. Yaşamsal tehlikeye maruz kalan 78 olgunun değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniv. Tıp Dergisi. 2013;16(4):11-8.
5. 5.Koylu S. Adli Rapor. In: Karbeyaz K. editor. Adli Tıp. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Basımevi. 2019: p. 116-143.
6. 6.Serinken M, Türkçüer İ, Acar K, Özen M. Acil servis hekimleri tarafından düzenlenen adli raporların eksiklik ve yanlışlıklar yönünden değerlendirilmesi. Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi, 2011;17(1): 23-28.
7. 7.Çoltu MA, Durak D, Fedakar R. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisinde düzenlenen adli rapor formlarının değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni 2000;5:36-40.
8. 8.Seviner M, Kozacı N, Ay MO, Açıkalın A, Çökük A, Gülen M. et al. Acil tıp kliniğine başvuran adli vakaların geriye dönük analizi. Cukurova Medical Journal, 2013;38(2): 250-260.

9. 9.Demirci Ş, Günaydın G, Doğan KH, Aynacı Y, Deniz İ. Adli rapor düzenlemede uygulamalı eğitimin önemi. Adli Tıp Dergisi. 2007; 21(1):10-4.
10. 10.Güven, F. M. K., Bütün, C., Beyaztaş, F. Y., Eren, Ş. H., Korkmaz, İ. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne başvuran adli olguların değerlendirilmesi. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2009; 10(3) : 23 – 28.
11. 11.Karbeyaz K, Gündüz T, Akkaya H, Balcı Y. 225 Göğüs Travmalı Olgunun Adli Tıbbi Değerlendirilmesi Turkiye Klinikleri J Foren Med 2010;7(2):73-8.
12. 12.Yeşildal- Yeter K, Karbeyaz K, Adli Olgu Olarak Değerlendirilen Travmatik Diş Yaralanmaları, Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Dergisi 2017;8(31): 1-6
13. 13.Günay Y, Çınar T, Keskin R, Öge B, Ölümle Sonuçlanmayan Etkili Eylem Olgularının Değerlendirilmesi, Adli Tıp Bülteni, 1999; 4(1):5-11.
14. 14.Kaya Ş, Baysal B, Eşkazan AE, Çolak H. Diyarbakır Eğitim Araştırma Hastanesi sağlık çalışanlarında kesici delici alet yaralanmalarının değerlendirilmesi. Viral Hepatit Dergisi, 2012;18(3), 107-10.
15. 15.Yavuz MS, IF Ö. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisi'ne 1999-2001 Yılları Arasında Müracaat Eden Adli Olguların Değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi, 2003;17(1), 47-53.
16. 16.Altun G, Azmak D, Yılmaz A, Yılmaz G. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisi'ne başvuran adli olguların özellikleri.Adli Tıp Bülteni 1997; 2(2):62-6.
17. 17.Katkıcı U, Örsal M, Özkök MS. CÜTF Hastanesi'ne başvuran adli olguların özelliklerinin araştırılması. CÜ Tıp Fakültesi Dergisi 1993;133-42.
18. 18.Koylu, S., Karbeyaz, K. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na Başvuran Adli Nitelikli Olgular ve Alkol İlişkisinin Değerlendirilmesi. Osmangazi Tıp Dergisi, 2018;41(3), 216-225.
19. 19. Arslan Z, Kutlu O, Cantürk G. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’nda 2012-2018 Yılları Arasında Düzenlenen Adli Raporların Retrospektif Olarak Değerlendirilmesi. Adli Bilimler Dergisi, 2020; 19(1):7-15.
20. 20.Pakiş I, Sav AM. Kafa travmaları sonrasında gelişen patolojik bulguların adli tıp açısından önemi I. Türkiye Ekopatoloji Dergisi, 2004;10(1-2), 27-30.
21. 21.Knight B. Head and spinal injuries. Chapter 5. In: Forensic Pathology. Third ed., Oxford: University Press Inc., 2004;174-221.
22. 22.Onaya M. Neuropathological investigation of cerebral White matter lesions caused by closed head injury. Neuropathology. 2002; 22(4): 243-51.
23. 23.Ramsay DA, Shkrum MJ. Homicidal blunt head trauma, diffuse axonal Injury, alcoholic intoxication, and cardiorespiratory arrest: A case report of a forensic sydrome of acute brainstem dysfunction. Am J Forensic Med Pathol1997; 16(2): 107-114.
24. 24.Baduroğlu E, Durak D. Alkol ile ilgili adli tıp sorunları. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 2010;36(2), 65-71.