Transition to Home: Turkish Validity and Reliability Study of the Preterm Parental Scale

Abstract

Objective: This study was conducted with the aim of working on the Turkish cultural adaptation of the "Transition to Home: Preterm Parental Scale" (TH: PES) and testing its validity and reliability. Materials and Methods: Ethical approval,written permission from the hospital administration and verbal permission from the parents were obtained after obtaining permission from owner of the scale via e-mail for the validity and reliability of the study in Turkish.The sample of the study included a total of 144 parents who were at home within one day to 12 months after being treated in the Neonatal Intensive Care Unit (NICU).Within the scope of validity;the Intra-class Correlation Coefficient (ICC) was calculated for test-retest using internal consistency reliability, Cronbach Alpha coefficient, item discrimination analysis and a sample of 36 people for content validity,exploratory and confirmatory factor analysis,and scale reliability. Results: Scale items were translated from English to Turkish and submitted to expert opinion for language and content validity.In consequence of the Explanatory Factor Analysis,the Kaiser Meyer Olkin value was obtained as 0.826;fit indices obtained as a result of Confirmatory Factor Analysis were obtained as (χ²/sd: 1.405; RMSEA: 0.053; GFI: 0.889; CFI: 0.950).As a result of the applied reliability analysis,the Cronbach Alpha coefficient (α) of all scale and sub-dimensions was found between 0.795-0.850. After the test-retest,the ICC coefficient was determined as 0.712 for the whole scale. Conclusion: It has been determined that it is a valid and reliable measurement tool that can be easily used in determining the difficulties experienced by parents in the course of caring their preterm baby during the transition to home after being discharged from the NICU.

Keywords

• Scale
• parent
• premature infant
• transition to home
• validity and reliability

Eve Geçiş: Preterm Ebeveyn Ölçeği'nin Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Amaç: Bu çalışma “Eve Geçiş: Preterm Ebeveyn Ölçeği” nin (EG:PEÖ) Türkçe kültürel adaptasyonunun yapılması ve geçerlik, güvenirliğinin test edilmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırmanın Türkçe geçerlik ve güvenirliliğinin yapılması için ölçek sahibinden elektronik posta yolu ile izin alındıktan sonra etik onay, hastane yönetiminden yazılı ve ebeveynlerden sözel izin alınmıştır. Araştırmanın örneklemine bir eğitim ve araştırma hastanesinin Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi’sinde (YYBÜ) tedavi görüp taburcu edildikten sonra bir gün ile 12 ay içerisinde evde olan, toplam 144 ebeveyn çalışmaya dahil edilmiştir. Geçerlik kapsamında; kapsam geçerliği, açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri, ölçek güvenirliği için; iç tutarlılık güvenirliği Cronbach Alfa katsayısı,madde ayırtedicilik analizi ve 36 kişiden oluşan bir örneklem kullanılarak test-tekrar test için Sınıf İçi Korelasyon Katsayısı (ICC) hesaplanmıştır. Bulgular: Ölçek maddeleri İngilizce’den Türkçe’ye çevrilerek dil ve kapsam geçerliği için uzman görüşüne sunulmuştur. Açıklayıcı Faktör Analizi sonucunda Kaiser Meyer Olkin değeri 0,826; Doğrulayıcı Faktör Analizi sonucunda elde edilen uyum indeksleri (χ²/sd: 1,405; RMSEA: 0,053; GFI: 0,889; CFI: 0,950) olarak elde edilmiştir. Uygulanan güvenirlik analizi sonucunda; tüm ölçek ve alt boyutların Cronbach Alfa katsayısı (α) 0,795-0,850 arasında bulunmuştur. Sonuç: YYBÜ’sinden taburcu olduktan sonra eve geçişteki süreçte ebeveynlerin preterm bebeğinin bakımında yaşadığı güçlüklerin belirlenmesinde kolaylıkla kullanabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Ebeveyn
• Eve geçiş
• Geçerlilik ve Güvenilirlik
• Ölçek
• Preterm bebek

References

1. Albayrak S, Büyükgönenç AL. Yenidoğan yoğun bakım ünitesinde ebeveyn memnuniyet ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlik çalışması. Koç Üniversitesi Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi. 2019;16(4):313-323.
2. Aydon L, Hauck Y, Murdoch J, Siu D, Sharp M. Transition from hospital to home: Parents perception of their preparation and readiness for discharge with their preterm infant. J Clin Nurs. 2018;27(1-2):269-277.
3. Galeano SPO, Marín SCO, Semenic S. Preparing for post-discharge care of premature infants: Experiences of parents. Invest. Educ. Enferm. 2017;35(1):100-108.
4. McGowan EC, Du N, Hawes K, Tucker R, O'Donnell M, Vohr B. Maternal mental health and neonatal intensive care unit discharge readiness in mothers of preterm infants. J Pediatr. 2017;184:68-74.
5. Batman D, Şeker S. Web tabanlı eğitimin prematüre yenidoğanların ebeveynlerinin bakımdaki özgüven ve kaygı düzeylerine etkisi. DEUHFED. 2019;12(2):107-115.
6. Arslan FT, Turgut R. Prematüre bebeklerin evdeki bakım gereksinimleri ve bakım verme yeterliliklerini algılama durumları. DEUHFED. 2013;6(3):119-124.
7. Galeano MD, Carvajal BV. Coping in mothers of premature newborns after hospital discharge. Newborn and Infant Nursing Reviews. 2016;16(3):105-109.
8. Boykova M. Transition from hospital to home in parents of preterm ınfants: Revision, modification, and psychometric testing of the questionnaire. J Nurs Meas. 2018;26(2):296-310.

9. Adama EA, Bayes S, Sundin D. Parents’ experiences of caring for preterm infants after discharge from Neonatal Intensive Care Unit: A meta-synthesis of the literatüre. Journal of Neonatal Nursing. 2016;22(1):27-51.
10. Noergaard B, Ammentorp J, Fenger-Gron J, Kofoed PE, Johannessen H. Fathers’ needs and masculinity dilemmas in a neonatal intensive care unit in Denmark. Advances in Neonatal Care. 2017;17(4):E13-E22.
11. Alpar R. Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinden örneklerle uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenirlik-SPSS’de çözümleme adımları ile birlikte. 3. Baskı. Ankara: Detay Yayıncılık; 2014.
12. Kenner C, Flandermeyer A, Spangler L, Thornburg P, Spiering D, Kotagal U. Transition from hospital to home for mothers and babies. Neonatal Netw. 1993;12(3):73–77.
13. Boykova M, Kenner C. Transition from hospital to home for parents of preterm infants. The Journal of Perinatal & Neonatal Nursing. 2012;26(1):81–87.
14. Uehara K, Maeda K. Transition-to-home: premature parent scale Japanese version of the transition-to-home: premature development of parent scale) -Examination of surface validity by preliminary survey. Bulletin of Okinawa Prefectural College of Nursing. 2018;19:19-24.
15. Seçer İ. Psikolojik test ve geliştirme ve uyarlama süreci. SPSS ve Lisrel uygulamaları. 2. Baskı. Ankara: Anı Yayıncılık; 2018.
16. Yeşilyurt S, Çapraz C. Ölçek geliştirme çalışmalarında kullanılan kapsam geçerliği için bir yol haritası. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2018;20(1):251-264.
17. Karakoç FY, Dönmez Y. Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. Tıp Eğitimi Dünyası. 2014;13(40):39-49.
18. Kalaycı Ş. SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Dinamik Akademi Yayınları; 2018.
19. Korkmaz M. Psikolojik ölçmenin yeni kuralları ve Türkiye’deki durumu. Türk Psikoloji Bülteni. 2007;13(40):8-14.
20. Erkuş A. Psikometrik terimlerin Türkçe karşılıklarının anlamları ile yapılan işlemlerin uyuşmazlığı. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi. 2010;1(2):72-77.
21. Boetang GO, Neilands TB, Frongillo EA, Melgar-Quinonez HR, Young SL. Best practices for developing and validating scales for health, social and behavioral research: A Primer. Front. Public Health. 2018;6:149.
22. Çokluk Ö, Sekercioğlu G, Büyüköztürk S. Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. 3. Baskı. Ankara: Pegem Akademi; 2014.
23. Meydan CH, Şeşen H. Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. 2. Baskı. Ankara: Detay Yayıncılık; 2015
24. Karagöz Y. SPSS-AMOS-META uygulamalı istatistiksel analizler. Ankara: Nobel Yayıncılık; 2019.
25. Erkorkmaz Ü, Etikan İ, Demir O, Özdamar K, Sanisoğlu SY. Doğrulayıcı faktör analizi ve uyum indeksleri. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences. 2013;33(1):210-223.
26. Pai YP, Chary ST. Dimensions of hospital service quality: a critical review perspective of patients from global studies. Int J Health Care Qual Assur. 2013;26 (4):308-340.
27. Esin MN. Hemşirelikte araştırma. Veri toplama yöntem ve araçları, veri toplama araçlarının güvenirlik ve geçerliliği. I. Baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitapevi; 2014.