Gebelerde Evlilik Doyumunun Prenatal Bağlanmaya Etkisi

Objective: It was aimed to examine the factors affecting marital satisfaction and prenatal attachment in pregnant women and the effect of marital satisfaction on prenatal attachment. Methods: The study was conducted in descriptive type. The data of the study were collected from 252 pregnant women from 01 April to 30 June 2021. Data were collected using by personal information form, Prenatal Attachment Inventory (PSI), and Marriage Satisfaction Scale (EDS) forms. Spearman correlation analysis was used to analyze the relationship between a number and percentage distributions, mean, non-parametric tests (Kruskal Wallis, Mann-Whitney-U), and continuous variables in the evaluation of the data. Results: The economic status of the pregnant women (p=0.027), age at marriage (p=0.030), meeting the spouse (p=0.006), planning status of pregnancy (p=0.017), gravidity (p=0.003) and trimester of pregnancy (p=0.003) affects their prenatal attachment (p<0.05). EDS compared to those residing in the province who live in the village (p=0.019), those who met their spouses by dating/friendship (p=0.002), and those who described their relationship with their spouse as good/fair/very bad (p=0.004) total scores were found to be higher (p<0.05). It was found that there was a negative significant (p<0.05) relationship between PSI and EDS total scores of pregnant women. Conclusion: Prenatal attachment levels of the pregnant women included in the study were moderate. In pregnancy, age and number of pregnancies were found to affect prenatal attachment. Marriage satisfaction is negatively affected by the duration of marriage, the number of pregnancies and the gestational week. It was concluded that as the prenatal attachment levels of pregnant women increased, marital satisfaction decreased.

Amaç: Çalışmada, gebelerde evlilik doyumu ve prenatal bağlanmayı etkileyen faktörler ile evlilik doyumunun prenatal bağlanma üzerine etkisini incelemek amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma tanımlayıcı tipte yapılmıştır. Çalışmanın verileri 01 Nisan 2021- 30 Haziran 2021 tarihleri arasında örnekleme dâhil edilme kriterlerine uyan ve araştırmaya katılmayı kabul eden toplam 252 gebeden toplanmıştır. Veriler kişisel bilgi formu, Prenatal Bağlanma Envanteri (PBE) ve Evlilik Doyum Ölçeği (EDÖ) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı ve yüzdelik dağılımlar, ortalama, non-parametrik testler (Kruskal Wallis, Mann Whitney-U) ile sürekli değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemede Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Gebelerin ekonomik durumu (p=0.027), evlenme yaşı (p=0.030), eşi ile tanışma şekli (p=0.006), gebeliğin planlanma durumu (p=0.017), gravidite (p=0.003) ve gebelik trimesteri (p=0.033) prenatal bağlanmalarını etkilemektedir (p<0.05). İlde ikamet edenlerin köyde ikamet edenlere (p=0.019), eşi ile flört/arkadaşlık ederek tanışanların görücü usulü tanışanlara (p=0.002), eşi ile ilişkisini çok iyi olarak niteleyenlerin orta/kötü/çok kötü olarak niteleyenlere (p=0.004) göre EDÖ toplam puanlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0.05). Gebelerin PBE ile EDÖ toplam puanları arasında negatif yönde anlamlı (p<0.05) bir ilişki olduğu bulunmuştur. Sonuç: Araştırmada yer alan gebelerin prenatal bağlanma düzeyleri orta düzeydedir. Gebelikte, yaş ve gebelik sayısının prenatal bağlanmayı etkilediği bulunmuştur. Evlilik doyumunu; evlilik süresi, gebelik sayısı ve gebelik haftası olumsuz etkilemektedir. Çalışmada gebelerin prenatal bağlanma düzeyleri arttıkça evlilik doyumunun azaldığı sonucuna ulaşılmıştır.