Research Article

Kronik Hastalığı Olan ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı ve Otonomi İlişkisi

Volume: 5 Number: 2 September 11, 2022
TR EN

Kronik Hastalığı Olan ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı ve Otonomi İlişkisi

Abstract

Amaç: Bu araştırmada, kronik hastalığı olan ve olmayan adölesanlarda kaygı ve otonomi ilişkisini belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: Karşılaştırmalı tanımlayıcı ve ilişkisel türde gerçekleştirilen araştırmanın kapsamına kronik hastalığı (n=79) olan ve olmayan (n=79) toplam 158 adölesan alındı. Araştırma verileri, Erzurum’da bir eğitim-araştırma hastanesi çocuk polikliniğine başvuran kronik hastalığı olan ve olmayan adölesanlara; Adölesan Bilgi Formu, Sürekli Kaygı Ölçeği ve Sosyotropi-Otonomi Ölçeği uygulanarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde frekans, yüzde, ki-kare, bağımsız gruplar t testi ve korelasyon testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan, kronik hastalığı olan adölesanların yaş ortalaması 13.9±2.28, kronik hastalığı olmayan adölesanların yaş ortalaması 14.6±2.06’dır. Adölesanların %41.8’inin endokrin hastalığı, %12.7’sinin gastrointestinal sistem hastalığı olduğu belirlendi. Kronik hastalığı olan adölesanlarda Sürekli Kaygı Ölçeği toplam puan ortalaması 51.0±7.01, kronik hastalığı olmayan adölesanlarda 51.11±8.36 olarak bulundu. Kronik hastalığı olan adölesanların Otonomi Ölçeği ortalama toplam puanı 82.98±13.53, kronik hastalığı olmayan adölesanlarda ise bu puan 76.68±18.20 olarak belirlendi. Kronik hastalığı olan ve olmayan adölesanların kaygı ve otonomi kişilik özellikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki belirlenmedi (r=0.14; p=0.19). Sonuç: Araştırmaya katılan kronik hastalığı olan ve olmayan adölesanların orta düzeyde kaygıya sahip olduğu belirlendi. Kronik hastalığı olan adölesanların otonomisinin olmayanlara göre daha yüksek olduğu tespit edildi. Kronik hastalığı olan ve olmayan adölesanların kaygı ve otonomi puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı.

Keywords

Adölesan, Kronik Hastalık, Kaygı, otonomi

References

  1. Alford BA, Gerrity DM. (2003). The specificity of sociotropy-autonomy personality dimensions to depression vs. Anxiety. Journal of Clinical Psychology, 51, 190-195.
  2. American Psychological Association (APA). (2002). Developing adolescents: A reference for professionals. Erişim tarihi: 26.12.2020, https://www.apa.org/pi/families/resources/deve lop.pdf
  3. Arlı, M, Nazik, H. (2010). Bilimsel Araştırmaya Giriş. 4. Baskı, Ankara, Gazi Kitabevi, s. 7-158.
  4. Baydoğan M, Dağ İ. (2008). Hemodiyaliz Hastalarındaki Depresiflik Düzeyinin Yordanmasında Kontrol Odağı, Öğrenilmiş Güçlülük ve Sosyotropi-Otonomi. Türk Psikiyatri Dergisi, 19, 19-28.
  5. Beck AT, Epstein N, Harrison RP, Emery G. (1983). Development of the Sociotropy-Autonomy Scale: A measure of personality factors in psychopathology. Unpublished manuscript, Philadelphia: Center for Cognitive Therapy, University of Pennsylvania Medical School, p. 406.
  6. Bieling PJ, Beck AT, Brown GK. (2000). The Sociotropy–Autonomy Scale: Structure and Implications. Cognitive Therapy and Research, 24, 763-780. DOI: 10.1023/A:1005599714224
  7. Büyükbayram A, Arabaci LB, Gülsenay T, Varol D. (2016). Öğrenci hemşirelerin duygusal zekâ ve sosyotropi-otonomi kişilik özellikleri ile psikolojik dayanıklılıkları arasındaki ilişki. İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1, 29-37.
  8. Çavuşoğlu H. (2015). Çocuk Sağlığı Hemşireliği. 11 Baskı, Ankara, Sistem Ofset Basımevi, s.71-86.
  9. Clarke DM, Currie KC. (2009). Depression, anxiety and their relationship with chronic diseases: a review of the epidemiology, risk and treatment evidence. Medical Journal of Australia, 190, 54-60. DOI: 10.5694/j.1326-537.2009.tb 02471.
  10. Cobham VE, Hickling A, Kimball H, Thomas HJ, Scott JG, Middeldorp CM. (2020). Systematic Review: Anxiety in Children and Adolescents with Chronic Medical Conditions. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 59, 595-618. DOI: 10.1016/j.jaac.2019.10.010
APA
Şahin, A., Tuncay, S., Akça, K., & Arıkan, D. (2022). Kronik Hastalığı Olan ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı ve Otonomi İlişkisi. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi, 5(2), 166-172. https://doi.org/10.38108/ouhcd.871163
AMA
1.Şahin A, Tuncay S, Akça K, Arıkan D. Kronik Hastalığı Olan ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı ve Otonomi İlişkisi. Ordu University J Nurs Stud. 2022;5(2):166-172. doi:10.38108/ouhcd.871163
Chicago
Şahin, Ayşe, Suat Tuncay, Kamile Akça, and Duygu Arıkan. 2022. “Kronik Hastalığı Olan Ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı Ve Otonomi İlişkisi”. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi 5 (2): 166-72. https://doi.org/10.38108/ouhcd.871163.
EndNote
Şahin A, Tuncay S, Akça K, Arıkan D (September 1, 2022) Kronik Hastalığı Olan ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı ve Otonomi İlişkisi. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi 5 2 166–172.
IEEE
[1]A. Şahin, S. Tuncay, K. Akça, and D. Arıkan, “Kronik Hastalığı Olan ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı ve Otonomi İlişkisi”, Ordu University J Nurs Stud, vol. 5, no. 2, pp. 166–172, Sept. 2022, doi: 10.38108/ouhcd.871163.
ISNAD
Şahin, Ayşe - Tuncay, Suat - Akça, Kamile - Arıkan, Duygu. “Kronik Hastalığı Olan Ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı Ve Otonomi İlişkisi”. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi 5/2 (September 1, 2022): 166-172. https://doi.org/10.38108/ouhcd.871163.
JAMA
1.Şahin A, Tuncay S, Akça K, Arıkan D. Kronik Hastalığı Olan ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı ve Otonomi İlişkisi. Ordu University J Nurs Stud. 2022;5:166–172.
MLA
Şahin, Ayşe, et al. “Kronik Hastalığı Olan Ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı Ve Otonomi İlişkisi”. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi, vol. 5, no. 2, Sept. 2022, pp. 166-72, doi:10.38108/ouhcd.871163.
Vancouver
1.Ayşe Şahin, Suat Tuncay, Kamile Akça, Duygu Arıkan. Kronik Hastalığı Olan ve Olmayan Adölesanlarda Kaygı ve Otonomi İlişkisi. Ordu University J Nurs Stud. 2022 Sep. 1;5(2):166-72. doi:10.38108/ouhcd.871163