Development of B1 Level Writing Skills Rubric for Learners of Turkish as a Foreign Language

Abstract

The aim of this study is to develop an analytical rubric (DPA) to evaluate the writing skills of B1 level students learning Turkish as a foreign language, and to reveal the validity and reliability evidence of the relevant DPA. The study data consists of the answers given by 30 students studying at the B1 level at Yıldız Technical University Turkish and Foreign Language Application and Research Center (YTU-TOMER) to the B1 Level Writing Skill Exam, which was previously developed by the researcher, and the answers of these answers by three different field experts obtained through the assessment. For the proof of validity of DPA, the opinions of field experts on each criterion and sub-descriptors were evaluated for reliability, correlation between raters and confidence intervals were calculated. The findings of the study showed that there was a consensus among experts on the appropriateness and adequacy of the criteria in the DPA and their sub-descriptors, and there was a high level of consistency between the evaluations of the same and different raters. As a result of the study, it has been revealed that the DPA developed is a tool that can evaluate the written expression skills of students learning Turkish at B1 level.

Keywords

• Teaching Turkish as a foreign language
• writing skill
• rubric

Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenenler İçin B1 Düzeyi Yazma Becerisi Dereceli Puanlama Anahtarı Geliştirme Çalışması

Abstract

Bu çalışmanın amacı, Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen B1 düzeyindeki öğrencilerin yazılı anlatım becerilerini değerlendirmek üzere bir analitik dereceli puanlama anahtarı (DPA) geliştirerek ilgili DPA’nın geçerlik ve güvenirlik kanıtlarını ortaya koymaktır. Çalışma verileri, Yıldız Teknik Üniversitesi Türkçe ve Yabancı Dil Uygulama ve Araştırma Merkezi (YTÜ-TÖMER)’nde B1 düzeyinde eğitim gören 30 öğrencinin araştırmacı tarafından daha önce geliştirilen B1 Düzeyi Yazma Beceri Sınavı’na vermiş oldukları cevaplar ile bu cevapların 3 farklı alan uzmanı tarafından değerlendirmesiyle elde edilmiştir. DPA’nın geçerlik kanıtı için alan uzmanlarının her bir ölçüt ve alt tanımlayıcılara yönelik görüşleri değerlendirilmiş; güvenilirlik için ise puanlayıcılar arası korelasyon ve güven aralığı hesaplanmıştır. Çalışma bulguları DPA’da yer alan ölçütler ve bunlara yönelik alt tanımlayıcıların uygunluğu ve yeterliği konusunda uzmanlar arasında fikir birliği olduğunu, aynı ve farklı puanlayıcıların değerlendirmeleri arasında da yüksek düzeyde tutarlılık olduğunu göstermiştir. Çalışma sonucunda geliştirilen DPA’nın Türkçeyi B1 düzeyinde öğrenen öğrencilerin yazılı anlatım becerilerini değerlendirebilecek nitelikte bir araç olduğu ortaya konulmuştur.

Keywords

• Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi
• Yazma Becerisi
• Dereceli Puanlama Anahtarı
• Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi, Yazma Becerisi, Dereceli Puanlama Anahtarı

References

1. Andrade, H. (2005). Teaching with rubrics: The good, the bad, and the ugly. CollegeTeaching, 53 (1), 27-31. Erişim: https://www.researchgate.net/publication /238684324_Teaching_With_Rubrics_The_Good_the_Bad_and_the_Ugly
2. Avrupa Konseyi. (2013). Diller için Avrupa ortak öneriler çerçevesi: öğrenim, öğretim ve değerlendirme. Frankfurt: Telc, MEB Yayınları.
3. Bilican Demir, S. Ve Yıldırım, Ö. (2019). Yazılı anlatım becerilerinin değerlendirilmesi için dereceli puanlama anahtarı geliştirme çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 47, 457-473. doi: 10.9779/pauefd.588565
4. Büyüköztürk, Ş. (2004). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem-A Yayıncılık.
5. Demirel, Ö. (2010). Yabancı dil öğretimi. Ankara: Pegem Akademi.
6. Goodrich, H. (2001). The effects of instructional rubrics on learning to write. Current Issues in Education, 4(4), 1-21. Erişim: http://scholarsarchive.library.albany.edu/etap_fac_scholar/6
7. Güneş, F. (2013). Dil öğretimi ve temel dil yaklaşımları. M. Durmuş ve A. Okur (Ed.) içinde, Yabancılara Türkçe öğretimi el kitabı. (ss. 38-47). Ankara: Grafiker Yayınları.
8. Güneş, F. (2014). Türkçe öğretimi yaklaşımı ve modeller. Ankara: Pegem Akademi Yayınları. İnal, S. (2006). İngilizce yazılı anlatım dersinin sorunları üzerine bir inceleme. Journal of Language and Linguistic Studies, 2 (2), 180-203. Erişim: http://www.jlls.org/index.php/jlls/article/view/32/34

9. Karasar, N. (2002). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
10. Karatay, H. ve Ekinci, Z. (2019). İşbirlikli yazmanın çok dilli öğrencilerin yazma becerisini geliştirmeye etkisi. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-17. Erişim: https://dergipark.org.tr/en/pub/adea/issue/46350/554606
11. Kuş, A. ve Bakır, N. (2013). Yabancı dil öğretiminde beyin temelli tekniklerle yazma becerilerinin geliştirilmesi. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8/10, 395-403.
12. Mertler, C. A. (2001). Designing scoring rubrics for your classroom. PracticalAssessment, Research & Evaluation, 7, (25). Erişim: https://scholarworks.umass.edu/cgi/ viewcontent.cgi?article=1108&context=pare
13. Moskal, B. M. ve Leydens, J. A. (2000). Scoring rubric development: Validity and reliability. Practical Assessment, Research & Evaluation, 7(10). Erişim: https://www.researchgate.net/publication/242637290_Scoring_Rubric_Development_Validity_and_Reliability Özbay, M. (2006). Türkçe özel öğretim yöntemleri. Ankara: Öncü Kitap.
14. Popham, W. J. (1997). What’s wrong-and what’s right-with rubrics. Educational Leadership, 55(2), 72-75. Erişim: https://eric.ed.gov/?id=EJ552014
15. Tekindal, S. (2005). Hayat bilgisi ve sosyal bilgiler derslerinde ölçme ve değerlendirme. Öztürk, C. (Ed.) içinde Hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
16. Ungan, S. (2007). Yazma becerisinin geliştirmesi ve önemi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(23), 461-472.
17. Uyar, Y. (2016). Yazma becerisini geliştirmeye yönelik araştırmalar: Son çeyrek asrın değerlendirilmesi. Turkish Studies, 11/3, 2273-229. doi: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.9479
18. Yıldırım, M. (2018). Yabancılara Türkçe öğretiminde yazma gelişim dosyası uygulaması. (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
19. Yıldırım, M. ve Nurlu, M. (2016). Yazma gelişim dosyası uygulamışının yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin yazma başarılarına etkisi. Turkish Studies, 11/14, 827-846. doi: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.9786
20. Yıldız, N. (2016). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin yazma tutum ve tutukluğunun yazma başarısına etkisi. Turkish Studies, 11/19, 979-992. doi: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.9684