YEREL YÖNETİMLERDE MÜKEMMELLİK YOLCULUĞUNDA PERFORMANS YÖNETİMİ: KOCAELİ BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ UYGULAMASI

Abstract

Yerel yönetimlerde performans ölçümü günümüzün yoğun ilgi gören konularının başında gelmektedir. Yerel yönetimlerde kurumsallaşmaya ve sürdürülebilirliğe stratejik planlarında yer veren belediyeler performans ölçümü çalışmalarına önem vermektedir. Bu husustaki eylemlerini hayata bazı uygulamalar ile hayata geçirmektedir. Bu çalışmada, ilk olarak Belediyelerde Performans Ölçüm Projesi(BEPER) hakkında geniş kapsamlı ve farklı perspektiflerden bilgi verilecektir, daha sonra Yerel yönetimlerin mükemmellik yolculuğunda en büyük yol göstericisi olan performans yönetimi Kocaeli Büyükşehir Belediyesi(KBB) özelinde detaylı olarak incelenecektir. Yurtiçi ve yurtdışı en iyi uygulama örnekleri detaylı olarak irdelenecektir. Kocaeli Büyükşehir Belediyesi tarafından verilen hizmetlerin ilçeler bazında mali hizmetler bakış açısından sonuçlarının ölçüleceği bir model önerisi geliştirilecektir

Keywords

• BEPER, Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, performans yönetimi, yerel yönetimler

JOURNEY TO EXCELLENCE IN LOCAL GOVERNMENT PERFORMANCE MANAGEMENT: KOCAELI METROPOLITAN MUNICIPALITY APPLICATION

Abstract

Performance measurement in local government is one of today's interesting subject. For excellence in local government municipalities, given importance to performance measurement studies and took a place in their missions, is implemented. In this study, Firstly, performance Measurement Project in the local governments will be explained comprehensive perspectives. Then, Kocaeli Metropolitan Municipality will be from this point. At the same time, the services provided by Kocaeli Metropolitan Municipality will be assessed on the basis of monetary services perspectives a proposal for a model to measure results

Keywords

• Performance measurement project in local government, Kocaeli Metropolitan Municipality, performance management, local government

References

1. Bilgin, K. U. (2004), Kamu Performans Yönetimi, TODAİE Yayını, Ankara, s.13.
2. Belediye Kanunu, Kanun No.5393, Kabul Tarihi: 3.7.2005
3. Büyükşehir Belediyesi Kanunu, Kanun No. 5216, Kabul Tarihi: 10.7.2004.
4. İl Özel İdaresi Kanunu, Kanun No. 5302, Kabul Tarihi: 22.2.2005.
5. Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu, Kanun No. 5018, Kabul Tarihi: 24.12.2003.
6. Koyuncu, E. (2011), İngiltere ve Türkiye’de Yerel Yönetimlerde Performans Yönetimi, İdarecinin Sesi, Temmuz-Ağustos.
7. Sayıştay Başkanlığı (2003), “Sayıştay’ın Performans Ölçümüne İlişkin Önaraştırma Raporu”, Araştırma, İnceleme, Çeviri Dizisi: 28, Ankara.
8. Torrington, D.ve Hall, L.(1995), Personel Management, HRM in Action. http://www.kocaeli.bel.tr/ (Erişim Tarihi: 28/10/2015) https://www2.tbmm.gov.tr/d22/7/7-5296c.pdf (Erişim Tarihi: 28/10/2015)

9. Anonim 1, 2016, http://www.haberler.com/mobilya-sektorunde-kalifiye-eleman-bulunamiyor-3625462-haberi/ (Erişim tarihi 05.01.2016).
10. Anonim 2, 2016, http://www.orsiad.com.tr/mobilya-sektorunun-sorunlari-ve-cozum-onerileri.html (Erişim tarihi 10.01.2016).
11. Anonim 3, 2016, http://tiponaybelgesi.net/projedt/377-kobilerin-karsilastiklari-isletmecilik-sorunlari.html (Erişim tarihi: 21.01.2016).
12. Anonim 4, 2016, http://www.sanayi.gov.tr/Files/Documents/mobilya_sektoru_raporu_oc14022011110007. pdf, (Erişim tarihi: 24.01.2016).
13. Ay, S. 2012, ‘’Türkiye’de İşsizliğin Nedenleri: İstihdam Politikaları Üzerine Bir Değerlendirme’’, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, Cilt:19, Sayı:2,
14. Celal Bayar Üniversitesi, İ.İ.B.F., Manisa. Burdurlu, E., 2004, ‘’Türkiye Mobilya Endüstrisi İşletmelerinin Yönetici Personel Tercihleri’’, G.U. Journal of Science, ISSN 1303-9709, Vol:17(1), p: 85-100.
15. Göktaş, O., Çolak. M., Kasal. A., Özen. E., 2013, ‘’Mühendis Yetiştirmede “İşyeri Eğitimi” Uygulamasının Önemi’’, II. Ulusal Mobilya Kongresi, 13 Nisan, s. 465-474, Denizli.
16. İçli, G., 2007, ‘’İşletmelerin Meslek Yüksekokulu Mezunları İle İlgili Görüşleri ve Beklentileri’’, Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt: XXIII, Sayı: 2, İstanbul.
17. OKA, 2013, Orta Karadeniz Kalkınma Ajansı, Ağaç Ürünleri ve Mobilya Sektör Raporu, S:27, Samsun.
18. Okan, T., 2013, ‘’Türkiye Mobilya sektörü Rekabet Gücü Düzeyinin Analizi’’, II. Ulusal Mobilya Kongresi, 11-13 Nisan, s. 192-199, Denizli.
19. Kaya, Y. K., 2004, ‘’Eğitim Yönetimi Kuram ve Türkiye’deki Uygulama’’, TODAİE Yayınları, Ankara.
20. Miller, N., J. Besser, T.L., Gaskill, L.R. ve Sapp, S.G., 2002, “Community and Managerial Predictors of Performance in Small Rural US Retail and Service Firms”, Journal of Retailing and Consumer Services, 10 (4), 215-230.
21. Sakarya, S., 2006, “Evaluation Report for the Furniture Industry” Middle Anatolia Exporters’ Union Secretariat, January Issue, pp.1-51.
22. Taşındı, A. S., 1999, “Orta ve Üst Kademe Yöneticilerde Eğitim İhtiyacının Saptanması”, Human Resourge Dergisi, Mart.
23. TOBB, 2012, ‘’Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği’’, Türkiye Mobilya Ürünleri Meclisi Sektör Raporu, S:18, Ankara.
24. Yalçın, S., 1994, ‘’Personel Yönetimi’’, Beta Yayınları, İstanbul.