THE EFFECT OF INTERPERSONAL INTELLIGENCE LEVELS ON THE ENTREPRENEURSHIP POTENTIAL: A RESEARCH ON UNIVERSITY STUDENTS

Abstract

The aim of this study is to investigate the importance, level and direction of the possible relationship between the entrepreneurship potential of university students and their interpersonal intelligence levels. Tromso Interpersonal Intellıgence Scale (TIIS) improved by Silvera, Martinussen and Dahl (2001) has been used to determine the levels of interpersonal intelligence. The questions for determining the entrepreneurship potential have been made up by utilizing the thesises translated by Ören and Biçkes (2011) and prepared by Central of Rural Entrepreneurship which is an entrepreneurship center. Personal information form prepared by the researchers has been used as a data collection tool in researching. The participants of the research are university students continuing their education in Kütahya. Correlation and regression analysis have been used for the analysis of data. In the outcome of the research, it is showed that social knowledge process, social skills and social awareness which are interpersonal intelligence levels is positive effects on the entrepreneurship potential. 

 

Keywords

• Interpersonal Intelligence,entrepreneurship,entrepreneurship potential

References

1. Altan, M. Z. (2011). Çoklu Zekâ Kuramı ve Değerler Eğitimi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1,(4), 53-57.
2. Altunışık, Remzi; Coşkun, Recai, Bayraktaroğlu, Serkan ve Yıldırım, Engin, (2005), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı, Dördüncü Baskı, Sakarya Kitabevi, Adapazarı.
3. Armstrong, T. (1994). Multiple Intelligences In The Classroom. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
4. Ayaydın, A. (2004). Sana Eğitiminde Çoklu Zeka Yöntemi ve Uygulama Örneği. Pamukklae Eğitim Fakültesi Dergisi, 15, 18-30.
5. Baş, G. (2011). Çoklu Zekâ Kuramının Öğrenme-Öğretme Süreçlerine Yansıması. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, S. 138-139, ss.14-28.
6. Baybek, H. VE Yavuz S. (2005). Muğla Üniversitesi öğrencilerinin benlik saygılarının incelenmesi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 73-95.
7. Bellanca, J. (1997). Active Learning Handbook for Multiple Intelligence Classrooms. USA: IRI/Skylight Training and Publishing Inc.,
8. Bozkurt, Ö. Ç., Kalkan, A., Koyuncu, O. ve Alparslan A. M. (2012). Türkiye’de Girişimciliğin Gelişimi: Girişimciler Üzerine Nitel Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15, 229-247.

9. Crowne, K. A., (2007). The Relationships Among Social Intelligence, Emotional Intelligence, Cultural Intelligence and Cultural Exposure. Temple University: USA.
10. Çakır, İ. (2004). Eğitimde Yeni Bir Yaklaşım: Çoklu Zekâ Kuramı. Eğitimbilim, Sayı 73.
11. Çevik G. B. VE Atıcı, M. (2009). Lise 3. sınıf öğrencilerinin benlik saygılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. 6 (1).
12. Demirel, E. T., Düşükcan, M. ve Ölmez, M. (2011). Çoklu Zekâ Alanlarının Girişimcilik Davranışına Etkisi. Organizasyon ve Yönetim Dergisi, 3(2), 97-105.
13. Doğan, S. ve Demiral, Ö. (2007). Kurumların Başarısında Duygusal Zekanın Rolü ve Önemi. Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Yönetim ve Ekonomi Dergisi; 14 (1), 209-230.
14. Doğan, T. ve Çetin, B. (2009). Tromso Sosyal Zekâ Ölçeği Türkçe Formunun Faktör Yapısı, Geçerlik ve Güvenilirlik Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 9 (2), 691-720.
15. Döm, S. (2006). Girişimcilik ve Küçük İşletme Yöneticiliği. Detay Yayımcılık: Ankara.
16. Gardner, H. (1993a). Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligences. (Second Edition). London: Falmer Press.
17. Gardner, H. (1993b). Multiple Intelligences: Theory in Practice. New York: Basic Books.
18. Gardner, H. (1999). Intelligences Reframed: Multiple Intelligences for the 21st Century. New York: Basic Books.
19. Goleman, D. (2014). Duygusal Zeka Neden IQ’dan Daha Önemlidir? (39. Baskı). Varlık Yayınları, Ankara.
20. Hisrich, R.D., Peters, M.P. (2002). Entrepreneurship. McGraw-Hill HigherEducation.
21. İlhan, S. (2003). Sosyo-Ekonomik Bir Fenomen Olarak Girişimciliğin Oluşumunu Etkileyen Başlıca Faktörler. Muğla Üniversitesi, SBE Dergisi, 11, 61-79.
22. Kozak, M. A. ve Yılmaz, E. G. (2010). Otel Yöneticilerinin İç Girişimcilik Algılamaları: Frigya Bölgesi Örneği. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 21 (1), 85-97.
23. Marecki, J. (2014). The Importance of Social Intelligence for Entrepreneurial Leaders. http://essay.utwente.nl/65265/ (12.04.2017).
24. Marlowe, H. (1986).Social Intelligence: Evidence for Multidimensionality and Gonstruct Indepence. Journal oj Educational Psychology. 78 (1), 52-58.
25. Nakip, M., (2003), Pazarlama Araştırmaları Teknikler ve SPSS Destekli Uygulamalar, Seçkin Yayınları, Birinci Baskı, Ankara.
26. Parlak, K. (2013), “Girişimci Kişilik Özelliklerine Sahip Olmak İle Kendini ve Başkalarını Tanıma (İçsel ve Sosyal) Zekaları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3: 55-64.
27. Öner, N. (1997). Türkiye’de Kullanılan Psikolojik Testler. Boğaziçi Üniversitesi Matbaası: İstanbul.
28. Ören, K. ve Biçkes M. (2011). Kişilik Özelliklerinin Girişimcilik Potansiyeli Üzerindeki Etkileri (Nevşehir’deki Yüksek Öğrenim Öğrencileri Üzerinde Yapılan Bir Araştırma). Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 16(3), 67-86.
29. Özgener, Ş. (2003). Girişimcilikte Stratejik Bir Yaklaşım: Teknoloji İnkübatörleri, 11. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı: Afyonkarahisar.
30. Razi, G. S. , Kuzu, A. , Yildiz, A. N. , Ocakçi, A. F. VE Arifoğlu, B. Ç. (2009). Çalışan gençlerde benlik saygısı, iletişim becerileri ve stresle baş etme. Türk Silahlı Kuvvetleri, Koruyucu Hekimlik Dergisi, , 8(1), 17-26.
31. Saban, A. (2001). Çoklu Zeka Teorisi Ve Eğitim. Nobel Yayın Dağıtım: Ankara.
32. Saban, A. (2004). Çoklu Zekâ Teorisi ve Eğitim. (Dördüncü Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
33. Sabuncuoğlu Z. ve Tokol, T. (2013). Genel İşletme (2. Baskı). Bata Basım: İstanbul.
34. Silvera, D. H., Martinussen, M., ve Dahl, T. I. (2001). The Tromso Social Intelligence Scale, A Self-Report Measure of Social Intelligence, Scandinavian Journal of Psychology, 42, 313-331.
35. Şaylan, G. (1974). Türkiye’de Kapitalizm Bürokrasi ve Siyasal İdeoloji, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, No. 140 Ankara.
36. Tutar, H. (2013). İşletme Yönetimi (Geliştirilmiş ve Gözden Geçirilmiş 5. Baskı). Seçkin Yayıncılık: Ankara.
37. Uluköy, M., Ülker, Y., Kılıç, R., Yumuşak, S., Azaklı, S. (2016). Duygusal Zekânin Girişimcilik Üzerine Etkisi: Küçük Ve Orta Ölçekli İşletmeler Üzerine Bir Analiz, MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Vol.: 5 No: 5.
38. Vural B. (2004). Öğrenci Merkezli Eğitim ve Çoklu Zekâ. Hayat Yayınları: İstanbul.
39. Yılmaz A. (2008). Sosyal Bilgiler Dersi Tarih Konularının Çoklu Zekâ Kuramın Göre İşlenişi, Marmara Coğrafya Dergisi, 18, 238-252.