SEVERANCE PAY FOR PRIVATE SCHOOL TEACHERS IN LIGHT OF LAW NO. 5580 ON PRIVATE EDUCATIONAL INSTITUTIONS

Abstract

Purpose- The aim of this study is to examine the conditions of the right to claim severance pay if the employment contracts of the teachers in private schools are not renewed at the end of the term. Methodology- The conditions for entitlement to severance pay for private school teachers will be discussed in light of Law No. 5580, 4857, 1475, court practices and views of scholars. Findings- With regard to whether private school teachers can receive severance pay if the employer terminates the fixed term employment agreement by not renewing at the end of its term and if such a decision by the employer isn’t based on a valid reason. There is no clear provision. Conclusion- After the Supreme Court’s decision via private school teachers will be entitled to severance pay upon the nonrenewal of their pre-renewed employment contracts, it is possible to state that the disadvantages of working in a fixed term contract by teachers working in private schools are reduced.

Keywords

• Private school teachers,severance pay,Law No. 5580 on private educational institutions,Law. No. 1475,labor law

5580 SAYILI ÖZEL ÖĞRETİM KURUMLARI KANUNU IŞIĞINDA ÖZEL OKUL ÖĞRETMENLERİNİN KIDEM TAZMİNATI HAKKI

Abstract

Amaç- Bu çalışmanın amacı, özel okullarda eğitim veren öğretmenlerin iş sözleşmelerinin süre sonunda yenilenmemesi halinde kıdem tazminatı talep hakkı koşullarının incelenmesidir. Yöntem- Özel okul öğretmenlerinin kıdem tazminatına hak kazanma koşulları, 5580, 4857 ve 1475 sayılı Kanunlar’ın ilgili hükümleri, Yargıtay kararları ve öğreti görüşleri değerlendirilmek suretiyle incelenecektir. Bulgular- Özel okul öğretmeninin iş sözleşmesinin bir sonraki yıl yenilenmeyeceğine ilişkin işveren bildiriminin, haklı bir nedene dayanmaması halinde, öğretmenin kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmayacağına ilişkin mevzuatta açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Sonuç- Özel okul öğretmeninin önceki yıllarda yenilenmiş olan iş sözleşmesinin, bir sonraki yıl yenilenmeyeceğinin, işveren tarafından işçiye bildirilmesi halinde, öğretmenin kıdem tazminatına hak kazanacağına ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı, özel okul öğretmeninin belirli süreli iş sözleşmesiyle çalışıyor olmasına ilişkin olumsuz sonuçları azaltmıştır.

Keywords

• Özel okul öğretmenleri,kıdem tazminatı,5580 sayılı özel öğretim kurumları kanunu,1475 sayılı iş kanunu,iş hukuku

References

1. Akyiğit E. (2004). İşveren Vekilinin İş Güvencesi, Kamu İş Hukuku Dergisi, C. 7, S. 4, 1-17.
2. Astarlı M.(2017). İş İlişkisinin Sona Ermesi ve Kıdem Tazminatı, Yargıtay'ın İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku 2015 yılı Kararlarının Aktay N. , Arıcı K., Kaplan Senyen (2013). İş Hukuku, 6. Bası, Ankara.
3. Alpagut G.(1998), Belirli Süreli Hizmet Sözleşmesi, Ankara. Değerlendirilmesi, İstanbul: 209-383.
4. Başterzi S. (2006). Avrupa Birliği Konseyinin 99/70 sayılı Yönergesi Işığında Belirli Süreli İş Sözleşmesi Yapma Koşulları ve 4857 sayılı İş Kanunun Öngördüğü Sistem, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi 30. Yıl Armağanı, Ankara: 119-190.
5. Baycık, G. (2018): İş İlişkisinin Kurulması, Hükümleri ve İşin Düzenlenmesi, Yargıtay'ın 2016 Yılı İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi Semineri, İstanbul: 5-355.
6. Bozkurt Gümrükçüoğlu Y. (2016). 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu Kapsamında Yapılan Zincirleme İş Sözleşmesinin Sona Ermesinde Kıdem Tazminatı, Prof. Dr. Fevzi Şahlanan’a Armağan, C. I, Istanbul: 223-249.
7. Bozkurt Gümrükçüoğlu Y. (2012), Türk İş Hukukunda Belirli Süreli İş Sözleşmeleri, İstanbul.
8. Canbolat T. (2007). Mevzuatta Öngörülen Bazı İş Sözleşmesi Türlerinin 4857 sayılı İş Kanununun Belirli Süreli İş Sözleşmesine İlişkin Esasları Yönünden Değerlendirilmesi, LEGAL İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuk Dergisi, S. 13: 187-219.

9. Canbolat T. (2013). Yargıtay’ın 2011 Yılı İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi, Genel Görüşme, Ankara: 112-113.
10. Centel T. (2007). Özel Okul Öğretmeniyle Sözleşme Yapılması, Sicil Dergisi, Haziran, S. 6, Istanbul: 22-26.
11. Çelik, N./Caniklioğlu, N./Canbolat, T. (2018). İş Hukuku Dersleri, Yenilenmiş 31. Bası, İstanbul. Ekonomi M. (1987). Ferdi İş Hukuku, C.I, İstanbul.
12. Güler, M. (2005). Belirli Süreli İş Sözleşmesi. LEGAL İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuk Dergisi, C.2 S.5: 27-83. Güven E/Aydın U. (2010). İş Hukuku, Ankara.
13. Güzel A., (2007). Bireysel İş İlişkisinin Kurulması, Hükümleri ve İşin Düzenlenmesi", Yargıtay'ın 2005 Yılı İş Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi Semineri, Ankara: 9-71.
14. Keser H. (2018). Özel Öğretim Kurumlarında Görev Yapan Eğitim Personelinin İş Sözleşmelerinin Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı Kapsamında Değerlendirilmesi, LEGAL İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuk Dergisi, S. 59: 795-827.
15. Mollamahmutoğlu H. /Astarlı M./Baysal U. (2019). Bireysel İş Hukuku, 3. Baskı, Ankara. Odaman S., Karaçöp E. (2016). 5580 sayılı Yasa Kapsamındaki Personelin İş Sözleşmelerine İlişkin İki Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi, Prof. Dr. Fevzi Demir’e
16. Armağan, LEGALİş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuk Dergisi, Özel Sayı, 277-308.
17. Sümer H. H. (2016). Özel Öğretim Kurumu Öğretmenlerinin İş Sözleşmelerinin Hukuki Niteliği, Prof. Dr. Turhan Esener'e Armağan, Cilt 1, İstanbul Kültür Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Özel Sayısı, C.15, Sayı:l, Ocak: 407-443.
18. Şahlanan F. (1996). Yargıtay’ın İş Hukukuna İlişkin 1994 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi, Genel Görüşme, İstanbul, 63-80.
19. Süzek, S. (2019). İş Hukuku, Yenilenmiş 18. Baskı, İstanbul.
20. Tuncay A. C. (1992), Belirli Süreli Hizmet Sözleşmesi-Özel Okul Öğretmenleriyle Yapılan Hizmet Sözleşmesi-İhbar Tazminatı, Karar İncelemesi, İş Hukuku Dergisi, C. II, 593-600.
21. Ulucan D. (2003). 4857 sayılı Kanuna Göre İş Sözleşmesi Türleri, Yeni İş Yasası, İstanbul.
22. Yıldız, G.B. (2017): Bireysel İş İlişkisinin Kurulması, Hükümleri ve İşin Düzenlenmesi Açısından Yargıtay'ın 2015 Yılı Kararlarının Değerlendirilmesi, Yargıtay'ın 2015 Yılı İş Hukuku Ve Sosyal Güvenlik Hukuku Kararlarının Değerlendirilmesi Semineri, Istanbul: 17-207