SİVİL TOPLUM KURULUŞLARINDA YÖNETİŞİM BİR ALT BOYUT OLARAK İLETİŞİM: HAVACILIK ALANINDA UYGULAMA

Abstract

Amaç- Bu çalışmada, yönetişim sürecinde iletişimin rolünü ve önemini ortaya koymanın yanında sivil toplum anlayışı ve onun temsilcisi olan sivil toplum kuruluşunun iletişim durumunu tespit etmek amaçlanmıştır. Metodoloji - Araştırma Türkiye’nin sivil havacılık güvenliği alanında tek sivil toplum kuruluşu olan Havalimanları Güvenlik Memurları Derneği (SİHAGÜVDER) üyesi 357 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular- Ulusal sivil toplum kuruluşları temsilcilikler kurarak üyelerine ulaşabilmektedir. Yerel STK temsilcisi (%19,2) ve arkadaşlarından (13,9) kulaktan kulağa iletişim önemli iletişim araçlarıdır. Cevap veren STK üyelerinin en az tercih ettikleri iletişim tekniği internet sayfası ve diğer sosyal medya (instegram, twitter vb.) araçlarıdır. Sonuç - Sivil toplum kuruluşlarının güçlendirilmesi ve gelişmesi için yönetişim anlayışı gün geçtikçe önem kazanmaktadır. Yönetişim sürecinin verimli olabilmesi amacıyla tüm iletişim kanallarının üyelerin yönetim ve diğer üyeler arasında yeterli bir düzeyde kullanılmadığı anlaşılmıştır.

Keywords

• Yönetişim
• iletişim
• sivil toplum
• sivil toplum kuruluşu
• SIHAGUVDER

GOVERNANCE COMMUNICATION AS A SUB-DIMENSION IN NON-GOVERNMENTAL INSTITUTIONS: APPLICATION AT AVIATION SECTOR

Abstract

Purpose- In this study, besides revealing the role and importance of communication in the governance process, it is aimed to determine the understanding of civil society and the communication status of the non-governmental organization that is its representative. Methodology- The research was carried out with 357 participants who are members of the Airport Security Officers Association (SİHAGÜVDER), the only non-governmental organization in the field of civil aviation security in Turkey. Findings- National non-governmental organizations can reach their members by establishing representative offices. Word of mouth communication from local NGO representatives (19.2%) and their friends (13.9%) are important communication tools. The least preferred communication technique of the responding NGO members is the internet page and other social media (instegram, twitter etc.) tools. Conclusion- Governance understanding is gaining importance day by day for the strengthening and development of non-governmental organizations. In order for the governance process to be efficient, it has been understood that all communication channels are not used at a sufficient level between the members of the management and other members.

Keywords

• Governance
• communication
• civil society
• non-governmental organization
• SIHAGUVDER

References

1. ABBOTT, J. (2013). SHARİNG THE CİTY. LONDON: ROUTLEDGE. DOİ:HTTPS://DOİ.ORG/10.4324/9781315070759
2. Ataay, F. (2006). Yönetişim ve Sivil Toplum. Memleket:Siyaset-Yönetim Dergisi(1), 121-141.
3. Atak, M. (2005). Örgütlerde Resmi Olmayan İletişimin Yeri ve Önemi. Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, 2(2), 59-67.
4. Aydın, K., & Aliyeva, M. (2019). Sivil Toplum Kuruluşlarının Web Sitelerinin Diyolojik İletişim Kullanım Düzeylerinin Belirlemeye Yönelik Bir Analiz (Rusya-Türkiye Karşılaştırması). İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi, 4(2), 168-195.
5. Bozkanat, E. (2020). Sivil Toplum Kuruluşlarının Sosyal Medyada İlişki Kurma ve İletişim Stratejileri: Yeşilay Türkiye Facebook Sayfası Örneği. Erciyes İletişim Dergisi, 7(1), 149-168. doi:http://10.17680/erciyesiletisim.595111
6. Çelikdemir, D. Z., & Paker, İ. T. (2019). Örgütsel Değişimin Gerçekleşmesinde Örgütsel İletişimin Önemi. İzmir İktisat Dergisi, 34(3), 431-441.
7. Doğan, K. C. (2016). Postmodern Kamu Yönetimi, Yerel Yönetimler ve Katılım: Yerel Yönetişim Odaklı Bir Yaklaşım. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 73-99. doi:10.17336/igusbd.14844
8. Durğun, S. (2006). Örgüt Kültürü ve İletişim. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 112-132.

9. Efeoğlu, İ. E., & Çetin, S. (2012). Örgütsel İletşimin Değerlendirilmesi: Belediyelere Dair Uygulamalı Bir Çalışma. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(3), 185-204.
10. Ergle, D. (2015). Fostering Employee Engagement Through Gamification: AirBaltic Forecaster Tool. Management, 10(3), 219-234.
11. Esen, H. (2014). Sivil Toplum Kuruluşlarında İletişim. İstanbul: İnsamer.
12. Fidan, Y. (2011). Yönetimden Yönetişime: Kavramsal Bir Bakış. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi(1), 5-10.
13. Gümüş, A. T. (2014). Dekmokrasilerde Sivil Toplum ve Devlet- Sivil Toplum İlişkisinde Karşılaşılabilecek Sorunlar. Gazi Üniversitesi Hukuk Dergisi, 18, 529-572.
14. Gündüz, A. Y. (2014). Küresel Dünyada Sivil Toplum Kuruluşlarının Ekonomik Kalkınmadaki Rolleri Üzerine Bir Değerlendirme. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 6(10), 130-169.
15. Karaçor, S., & Şahin, A. (2004). Örgütsel İletişim Kurma Yöntemleri ve Karşılaşılan İletişim Engellerine Yönelik Bir Araştırma. SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 97-117.
16. Kılıç, T., & Saygılı, İ. (2019). Örgütsel İletişimin Örgütsel Sessizliğe Etkisinde Örgütsel Bağlılığın Aracı Değişken Rolü: Görgül Bir Araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(1), 05-22.
17. Marques, J. F. (2010). Enhancing the quality of organizational communication A presentation of reflection-based criteria. Journal of Communication Management, 14(1), 47-58.
18. Öksüz, B. (2014). Yönetişim Sürecinde Kurumsal İletişimin Rolü ve Önemi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2(4), 181-210.
19. Özdemir, B. P. (2010). Türkiye'deki Sivil Toplum Kuruluşları Web Sitelerinin Diyalojik İletişim Kapasiteleri Üzerine Bir İnceleme. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2).
20. Özer, M. H. (2008). Günümüz İtibariyle Sivil Toplum Kuruluşlarının İktisadi ve Sosyal Fonksiyonları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(26), 86-97.
21. Özmutaf, N. M., & Çelikli, S. (2010). Sivil Toplum Kuruluşlarında İletişim Kalitesini Etkileyen Boyutlar:Ampirik Bir Yaklaşım. Journal of Yasar University, 17(5), 2842-2858.
22. Öztürk, A. (1999). İletişim Sistemleri ve İletişim Teorisi. Selçuk Üniversitesi İletişim Dergisi, 1(1).
23. Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2012). Örgütsel Davranış Organizational Behavior. (İ. Erdem, Çev.) Ankara: Nobel.
24. Seyitoglu, F., & Yüzbaşıoğlu, N. (2015). Organizational Communication in Five Star Hotels and Experienced Problems. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), 3(4), 126-139.
25. Sobacı, M. Z. (2007). Yönetişim Kavramı ve Türkiye'de Uygulanabilirliği Üzerine Değerlendirmeler. Yönetim Bilimleri Dergisi, 5(1), 219-235.
26. Tarihi Bilgi. (2020, Kasım 28). Temmuz 01, 2021 tarihinde Tarihi Bilgi Web Sitesi: https://tarihibilgi.org/yonetisim/ adresinden alındı
27. Tutar, H. (2013). İşletme & Yönetim Terimleri Ansiklopedik Sözlük. Ankara: Detay.
28. Walden, J. (2019). Communicating role expectations in a coworking office. Journal of Communication Management, 23(4), 316-330.
29. Yavuzyılmaz, O., & Akıncı, A. (2017). Sivil Toplum Kuruluşları ve STK'larda Bütünleşik İleşitim Faaliyetleri. International Congress on Politic, Economic and Social Studies (s. 326-332). Sarajevo : ICPESS.
30. Yıldırım, S., Arıkan, S., & Aşan, Ö. (1996). Örgütlerin Yönetiminde İletişimin Önemi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 177-187