Kamu Yönetiminde Tek Tipçi Kurumsal Yapılanma Sorununa Kalkınma Ajansları Üzerinden Kritik Kuramla Analiz ve Çözümleme

Abstract

Türkiye’de 2006 yılından itibaren kurulmaya başlayan kalkınma ajansları (KA) 2010 yılı sonu itibariyle sayıları 26 olarak AB Düzey-2 bölgelendirme sistematiğine göre kuruluşlarını tamamlamışlardır. Ancak aradan geçen birkaç yıllık süreçte bunların kuruluş felsefesinden uzaklaştıkları ve etkin işletilemedikleri gibi ithamlarla karşılaşmışlardır. Devlet Denetleme Kurulu (DDK) tarafından 2014 yılında yapılan incelemede 43 adet sorun alanları belirlenmiştir. Bu çalışmada tek tipikliğe çoklu disipliner ve kuramsal bir bakış açısıyla inceleme yapılabileceği ve yorumsalcılık, görelilik, kritik kuram ve sistem kuramı çerçevesinde çözümleme yapılabileceği analizlerle gösterilmiştir.  Çalışmada DDK tarafından belirlenmiş sorunlardan birisi olan tek tipçi yapılanmanın COBIT-5 paydaş ihtiyaçları çerçevesinde yapılanma gerekliliğine dair hedef basamakları modelinin uygulanabilirliğinin tartışması yapılmaktadır. Buna göre COBIT-5 hedef basamakları modeliyle tek tipçiliği ortadan kaldıracak paydaş ihtiyaçları çerçevesinde modellemelerin olanaklı olduğu ve bunun da kritik realizm ve kritik kurama dayandırılabildiği ispatlanmaya çalışılmıştır. 

References

1. Bates, S. R. (2015). The Emergent Body: Marxism, Critical Realism and the Corporeal in Contemporary Capitalist Society. Global Society, 128-147.
2. Bisman, J. (2010). Postpositivism and Accounting Research : A (Personal) Primer on Critical Realism . Australasian Accounting Business & Finance Journal, Volume 4, no. 4, December 1,, 3-25.
3. Chanda, S. S., & Ray, S. (2015). Formal theory development by computational simulation modeling: a tale of two philosophical approaches. Decision, 251–267.
4. Craig, D., & Bigby, C. (2015). Critical Realism in Social Work Research: Examining Participation of People with Intellectual Disability. Australian Social Work, 309-323.
5. DDK, Aykın, H., ARSLANBAŞ, M., DERE, A., ÖZÇELİK, A., BOYALI, C., . . . ÖZKILINÇ, M. A. (2014). Kalkınma Ajansları İnceleme ve Araştırma Raporu (Hizmete Özel). Ankara: Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu, http://www.tccb.gov.tr/faaliyetler/ddkraporlari/.
6. Duchscher, J. E. (1999). Catching the wave: understanding the concept of critical thinking. Journal of Advanced Nursing, 577-583.
7. Efe, A. (2015). Türkiye'de Kalkınma Ajansları için bir Yönetişim Modellemesi: COBIT-5. Ankara: TODAİE (Basılmamış Doktora Tezi).
8. Garriga, E. (2014). Beyond Stakeholder Utility Function: Stakeholder Capability in the Value Creation Process. Journal of Business Ethics, 489–507.

9. Grimes, S. M., & Feenberg, A. (2009). Rationalizing Play: A Critical Theory of Digital Gaming. The Information Society, 25, 105–118.
10. Hayes, P. (2009). Social Epistemology: A Journal of Knowledge, Culture and Policy. Social Epistemology: A Journal of Knowledge, Culture and Policy, V23, I-1, 57-78.
11. ISACA. (2012). COBIT 5: A Business Framework for the Governance and Management of Enterprise IT. Rolling Meadows, IL: ISACA.
12. Karatop, B., Karahan, A. G., & Kubat, C. ( 2011). FIRST APPLICATION OF TOTAL QUALITY MANAGEMENT IN OTTOMAN EMPIRE: AHI ORGANIZATION. 7th Research/Expert Conference with International Participations ”QUALITY 2011“, June 01 – 04,. http://www.quality.unze.ba/zbornici/QUALITY%202011/184-Q11-188.pdf sayfasından alınmış: Neum, B&H, .
13. KB-BGYUGM. (2014). DEVLET DENETLEME KURULU KALKINMA AJANSLARI ARAŞTIRMA VE İNCELEME RAPORU KAPSAMINDA ALINACAK TEDBİRLER . Ankara: Kalkınma Bakanlığı (hizmete özel).
14. Mingers, J., Mutch, A., & Willcocks, L. (2013). RESEARCH, CRITICAL REALISM IN INFORMATION SYSTEMS. MIS Quarterly, Vol. 37 No. 3, September, 795-802.
15. Næss, P. (2015). Critical Realism, Urban Planning and Urban Research. European Planning Studies, 1228-1244.
16. Peter, F. ( 2003). CRITICAL REALISM, FEMINIST EPISTEMOLOGY, AND THE EMANCIPATORY POTENTIAL OF SCIENCE. Feminist Economics 9(1), 93–101, 93–101.
17. Puddephatt, A. J., & McLaughlin, N. (2015). Critical Nexus or Pluralist Discipline? Institutional Ambivalence and the Future of Canadian Sociology. Canadian Review of Sociology, 310-332.
18. Reed, D. (1999). STAKEHOLDER MANAGEMENT THEORY: A CRITICAL THEORY PERSPECTIVE. Business Ethics Quarterly, Volume 9, Issue 3, 453-483.
19. TAYLOR, T. D. (2011). The seductions of technology. Journal of Music, Technology and Education,Volume 4 Numbers 2 and 3 , 227–232 .
20. TBMM. (2006). 5449 sayılı Kanun Gerekçesi. 05 09, 2014 tarihinde Dicle Kalkınma Ajansı: http://www.dika.org.tr/photos/files/Kalk%C4%B1nma%20Ajanslar%C4%B1n%C4%B1n%20Kurulu%C5%9Fu,%20Kooordinasyonu%20ve%20G%C3%B6revleri%20Hakk%C4%B1nda%20Kanunun%20Genel%20Gerek%C3%A7esi.pdf adresinden alındı