Health Problems Met in Working Area and Occupational Risks of Staff Working in Kayseri 112 Emergency Health Care Services

Abstract

Objective This study aimed at determining health problems met in working environment and occupational risks of staff working in Kayseri 112 Emergency Health Care Services. Method The study was conducted between 15th of February and 15th of March 2012 in Kayseri province with 220 health care professionals including physicians, emergency medical technicians, paramedics and others working in 112 Emergency Health Care Services. In this study, face-to-face interviews were made with 197 (89%) of total 220 healthcare workers who accepted to be included in the study and the the questionnaire was applied. Statistical analyses were carried out in computer environment using SPSS 25.0 package program. Chi-square test was used in the analyses, and values less than p <0.05 were considered significant. Findings Primary occupational risks factors were stressful working environment (69.5%), lifting heavy things (63.5%), being annoyed by the patient and his/her relatives (63.5%), and exposure to infection factors (48.2%). Back pain (64.5%), sleep disorders (32.5%), exposure to violence (27.4%) and in-car injuries (20.8%) were the main health problems. 76.6% exposed to violence at least once at work; 48.7% of them were exposed to verbal violence such as yelling, insulting and threat and 26.4% of them were exposed to both physical and verbal violence. Conclusion It is obvious that Kayseri 112 Emergency Health Care Service staff has discomfort and complaints about working environment and they are negatively influenced.

Keywords

• health care staff
• job safety
• 112 Emergency Health Care Services, safety of health care staff.

Kayseri 112 Acil Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Personelin Çalışma Ortamında Karşılaştıkları Sağlık Sorunları Ve Karşılaştıkları Mesleki Riskler

Abstract

Amaç Bu araştırmada, Kayseri 112 Acil Sağlık Hizmetleri’nde çalışan sağlık personelinin çalışma ortamında karşılaştıkları mesleki risk faktörlerini belirlemek ve sağlık sorunlarını saptamak amaçlanmıştır. Yöntem Araştırmanın evrenini 15 Şubat-15 Mart 2012 tarihleri arasında Kayseri il sınırları içerisinde 112 Acil Sağlık Hizmetlerinde çalışan hekim, hemşire, sağlık memuru, ambulans ve acil bakım teknikeri, acil tıp teknisyeni ve diğer sağlık personeli olmak üzere 220 sağlık personeli oluşturmaktadır. Araştırmada toplam 220 sağlık çalışanının çalışmayı kabul eden 197’si (%89.5) ile yüz yüze görüşülmüş ve anket formu uygulanmıştır. İstatistiksel analizler bilgisayar ortamında SPSS 25.0 paket programında gerçekleştirilmiştir. Analizlerde ki-kare testi kullanılmış, p<0.05’ten küçük değerler anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular Çalışma ortamında en çok stresli ortam (%69.5), ağır kaldırma (%63.5), hasta ve hasta yakını tacizi (%63.5), enfeksiyon etkenlerine maruz kalma (%48.2) başlıca mesleki risk faktörleri olarak ifade edilmiştir. Çalışanların başlıca sağlık sorunları bel ağrısı (%64.5), uyku bozuklukları (%32.5), şiddete uğrama (%27.4) ve araç içi yaralanmalar (%20.8) olarak sıralanmıştır. 112 Acil Sağlık Hizmetlerinde çalışan personelin %76.6’sı görev sırasında en az bir kez şiddete maruz kaldığını; bunların %48.7’si bağırma, hakaret ve tehdit gibi sözel şiddete, %26.4’ü hem fiziksel hem de sözel şiddete uğradığını ifade etmiştir. Sonuç Kayseri 112 Acil Sağlık Hizmetlerinde çalışanların çalışma ortamından kaynaklanan rahatsızlıkları ve şikayetlerinin olduğu ve bunun çalışanları olumsuz etkilediği saptanmıştır.

Keywords

• sağlık personeli
• iş güvenliği
• 112 Acil Sağlık Hizmetleri
• sağlık çalışanı güvenliği

References

1. Saygun, M.(2012). Sağlık Çalışanlarında İş Sağlığı ve Güvenliği Sorunları. TAF Preventive Medicine Bulletin, 11(4), 373-382.
2. CDC. Healthcare Workers,(2021). http://www.cdc.gov/vaccines/adults/rec-vac/hcw.html#recs, 10.01.2021.
3. Hamdan M, Abu Hamra A.(2015). Workplace Violence Towards Workers İn The Emergency Departments Of Palestinian Hospitals: A Cross-Sectional Study. Human Resources For Health. 13, 28.
4. Ağkoç, S.(2005). Hekimlerde Mesleki Riskler: İstanbul Tıp Fakültesi Tıpta Uzmanlık Öğrencileri Üzerinde Bir Çalışma. Tıpta Uzmanlık Tezi, İstanbul Üniversitesi İstanbul.
5. Çelebi, İ. (2016). Çanakkale 112 Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonlarında Görev Yapan Sağlık Çalışanlarının Şiddetle Karşılaşma Durumu ve Bu Durumun Tükenmişlik Sendromu Üzerine Etkisi. Hastane Öncesi Dergisi. 1(2),1-13.
6. Atasoy, A., Aksoy S. (2011). Hekim Dışı Sağlık Personelinde Mesleki Risklerin Belirlenmesi. 3. Uluslararası Sağlıkta Performans ve Kalite Kongresi 24-26 Kasım. .
7. Kıran, S.(2003). Sağlık Çalışanlarında Mesleksel Etkenlerle Karşılaşma Düzeyleri ve Hastalık Yakınmayla ile İlişkisinin Değerlendirilmesi. Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
8. D'Ettorre, G., Pellicani, V., & Vullo, A. (2019). Workplace Violence Against Healthcare Workers İn Emergency Departments. A Case-Control Study. Acta Bio-Medica : Atenei Parmensis, 90(4), 621–624. https://doi.org/10.23750/abm.v90i4.7327.

9. Paravic-Klijn T, Burgos-Moreno M.(2018). Prevalencia De Violencia Física, Abuso Verbal Y Factores Asociados En Trabajadores/As De Servicios De Emergencia En Establecimientos De Salud Públicos Y Privados (Verbal And Physical Abuse Towards Health Care Workers İn Emergency Services). Rev Med Chil. 146(6),727-736.
10. Vento, S., Cainelli, F., & Vallone, A. (2020). Violence Against Healthcare Workers: A Worldwide Phenomenon With Serious Consequences. Frontiers in Public Health. 8, 570459.
11. Mitra, B., Nikathil, S., Gocentas, R., Symons, E., O'Reilly, G., Olaussen A.(2018). Security İnterventions For Workplace Violence İn The Emergency Department. Emerg Med Australas. 30 (6), 802-807.
12. Kebapçı A., Akyolcu N. (2011). Acil Birimlerde Çalışan Hemşirelerde Çalışma Ortamının Tükenmişlik Düzeylerine Etkisi. Türkiye Acil Tıp Dergisi - Tr J Emerg Med 11(2):59-67.
13. Özkan Ö. (2001). Sağlik Çalişanlarinin Sağlığı/Güvenliği İçin İşyeri Örgütlenme Birimi. 2. Ulusal Sağlık Çalışanlarının Sağlığı Kongresi 16-18 Kasım 2001 içinde s(50-57) Ankara.
14. Jiménez RE., Bachelet VC., Gomolán P., Lefio LÁ., Goyenechea M. (2019). Violence And Burnout İn Health Care Emergency Workers İn Santiago, Chile: A Survey-Based Cross-Sectional Study. Int Emerg Nurs. Nov;47.
15. Şimşek, Ş., Yağcı, N., Şenol, H.(2017). Prevalence Of And Risk Factors For Low Back Pain Among Healthcare Workers İn Denizli. Agri. 29(2),71–78.
16. Terzi, R., Altın, F.(2015). Hastane Çalışanlarında Bel Ağrısı Sıklığı, Bel Ağrısının Kronik Yorgunluk Sendromu ve Mesleki Faktörler İle İlişkisi. Ağrı Dergisi. 27(3),149–154.
17. Yılmaz E, Özkan S.(2008). Hastanede Çalışan Hemşirelerde Bel Ağrısı Prevalansının Saptanması. Türkiye Fiziksel ve Tıp Rehabilitasyın Dergisi. 54,8-12.
18. Erdoğan, R. (2014). Sağlık Çalışanlarının Güvenli Tıbbi Alet Kullanımının Sağlanması ve Bir Hastane Uygulaması. Sağlık Akademisyenleri Dergisi. 1(1),33-37.
19. Aygün, P. (2007). Kesici Delici Alet Yaralanmaları ve Korunma Önlemleri. 5. Ulusal Sterilizasyon Dezenfeksiyon Kongresi. 385-391. https://www.das.org.tr/kitaplar/kitap2007, 10.12.2020.
20. Abebe, A.M., Kassow, M.W., Shewangashow, N.E. (2018). Prevelance Of Needle-Stick And Sharp Object İnjuries And İts Associated Factors Among Staff Nurses İn Dessie Referal Hospital Amhara Region, Ethiopia. BMC Research Notes.11:2-6.doi:10.1186/s13104- 018-3930-4.
21. Yıldız A. N., Akın, L., Ünal, S.(2017). Sağlık Çalışanlarında Kesici-Delici Alet Yaralanmaları Araştırma Raporu. Hasta ve Çalışan Güvenliği Platformu. Yelken Ajans Reklamcılık, Yayıncılık ve Matbaacılık Adil Daş 1. Baskı İstanbul.
22. Karacaer, Z., Diktaş, H., Tosun, S. (2018). İkinci Basamak Sağlık Kuruluşunda Sağlık Personeli Arasında Kesici Ve Delici Alet Yaralanmaları Sıklığı ve İlişkili Risk Faktörleri. Klimik Dergisi. 31(2), 88-93.
23. Yılmaz, A. (2020).Hemşirelerin Delici Kesici Alet Kullanımına Yönelik Tutumları ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
24. Ünsal, G., Erbay A., Demir, M.I., Kader Ç.(2015). Bozok Üniversitesi Hastanesi Sağlık Çalışanlarında Kan ve Vücut Sıvılarıyla İlişkili Maruziyetlerin Değerlendirilmesi. Gazi Medical Journal. 26, 130-132.
25. Yazar, S., Yücetaş, U., Özkan, M. ve Zulcan, S. (2016). Sağlık Çalışanlarının Delici Kesici Aletler İle Gerçekleşen Yaralanma Deneyimleri Ve Yaralanmaya Yönelik Alınacak Tedbirler. İstanbul Tıp Dergisi.17:5-8.doi:10.5152/imj.2016.15870,
26. İnan, D. El Hijyeni ve Önemi. Ankem Dergisi. 25(2),22-24.
27. Gencer, S. (2008). Hastane Enfeksiyonlarının Önlenmesi ve Kontrolün Olmazsa Olmazı: El Yıkama. İ.Ü.
28. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri Hastane Enfeksiyonları: Korunma Ve Kontrol Sempozyum Dizisi No:60 Ocak 2008; S.71-78. http://www.ctf.edu.tr/stek/pdfs/60/6008.Pdf ,10.12.2020
29. Makay, Ö.(2008). Yoğun Bakım Çalışanlarının El Yıkama Alışkanlıkları. Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi. 14(2), 149-153
30. Sucu D.G., Cebeci F. Karazeybek E.(2007). Acil Birim Çalışanlarına Hasta ve Yakınları tarafından Uygulanan Şiddet. Türkiye Acil Tıp Dergisi. 4, 156-162
31. Beşer A., Topçu, S. (2013). Sağlık Alanında Kişisel Koruyucu Ekipman Kullanımı. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu E Dergisi. 6(4), 241-247.
32. Çalışkan, H.(2017). Sağlık Hizmetlerinde Kişisel Koruyucu Ekipman Kullanma Davranışını Etkileyen Faktörler. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi. 20(3), 313-328.
33. Bayılmış, O.Ü. (2013). İş Sağlığı ve Güvenliği Farkındalık Değerlendirmesi: Sağlık Çalışanlarına Yönelik Alan Araştırması. Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Yalova.
34. Aldem M., Arslan F. T., Kurt A. S. (2013). Sağlık Profesyonellerinde Çalışan Güvenliği. Tıp Araştırmaları Dergisi 11(2), 60-67.
35. Aşkın, A., Dinç, A. (2020).112 Acil Sağlık Hizmeti Çalışanlarının İş Sağlığı Ve Meslek Hastalıklarına Yönelik Görüşleri: Çanakkale İli Örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi / The Journal Of International Social Research 13 (71).
36. Solmaz,B., Duğan, Ö.(2018). Sağlık Çalışanı İle Hasta ve Yakınları Arasında Yaşanan Şiddetin Nedenlerinden "İletişim" Üzerine Bir İnceleme. AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 18(2), 185-206.
37. Sağlık Çalışanlarına Yönelik Artan Şiddet Olaylarının Araştırılarak Alınması Gereken Önlemlerin Belirlenmesi Amacıyla Kurulan Meclis Araştırma Komisyonu Raporu. (2013). https://www.tbmm.gov.tr/sirasayi/donem24/yil01/ss454.pdf, 10.12.2020.
38. Okan, Ö. (2017). Sağlık Hizmet Hastalarında Odaklı Yaklaşım: Hasta Katılımı. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 10(2) 2, 1759-1770.
39. Özcan, N.K., Bilgin, H. (2011). Türkiye’de Sağlık Çalışanlarına Yönelik Şiddet: Sistematik Derleme. Türkiye Klinikleri J Medsci. 31(6), 1442-56.
40. Tabak, R. S. (2006). Sağlık İletişimi, İstanbul: Literatür Yayıncılık.
41. Altıok M., Kuyurtar F., Karaçorlu S., Ersöz G., Erdoğan S. (2009). Sağlık Çalışanlarının Delici Kesici Aletlerle Yaralanma Deneyimleri ve Yaralanmaya Yönelik Alınan Önlemler. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi. 2(3), 70- 79.