Kliniğimizde invazif prenatal tanı yöntemi olarak amniyosentez uygulanan olguların retrospektif değerlendirilmesi

Soner Gök; Berfin Gök; Ozan Çetin

doi:10.31362/patd.795264

Kliniğimizde invazif prenatal tanı yöntemi olarak amniyosentez uygulanan olguların retrospektif değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniğimizde çeşitli endikasyonlarla gerçekleştirilen genetik amniyosentez olgularından elde edilen sonuçları değerlendirmeyi amaçlamaktayız. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Kasım 2018- Ağustos 2020 tarihleri arasında kliniğimize prenatal tanı değerlendirmesi nedeniyle başvurup amniyosentez uygulanan olgular dahil edilerek, olguların demografik verileri, amniyosentez endikasyonları ve sonuçları retrospektif olarak değerlendirilerek özetlendi. Bulgular: Değerlendirmeye alınan 246 olgunun ortanca yaşı 34 (IQR:10), ortanca gebelik haftası 17 (IQR:3), ortanca gravide 3 (IQR:2), ortanca parite 1 (IQR:1), ortalama abortus sayısı 0,6 (SD:0,96) idi. Amniyosentez endikasyonları olan risk faktörleri değerlendirildiğinde 146 hastada (%59,3) 2’li tarama testinde anormallik, 39 hastada (%15,9) 3’lü tarama testinde anormallik, 14 hastada (%5,7) 4’lü tarama testinde anormallik, 24 hastada (%9,8) anormal USG bulgusu, 6 hastada (%2,4) ileri anne yaşı saptanırken, 17 hastada (%6,9) diğer risk faktörleri mevcuttu. Olguların %4,5’inde amniyosentez anormal olarak sonuçlandı. 128 hastada (%52) 46 XX, 107 hastada (%43,5) 46 XY ile normal olarak sonuçlandı. Anormal olarak sonuçlanan 10 olgudan 5’inde (%2) 47 XX+21, 3 hastada (%1,2) 47 XY+21, 1 hastada (%0,4) 47 XX+13, 1 hastada (%0,4) 47 XXY olarak sayısal anomali saptanırken 1 hastada 46 XX t(6;13)(p23;q13) yapısal anomali saptandı. Kromozomal anomali saptanan olgularda ortanca anne yaşı 34 (IQR=8), ortanca gebelik haftası 18 (IQR=3), ortanca gravide 2,5 (IQR=2), ortanca parite ise 1(IQR=1) idi. Sonuç: Çalışmamızda amniyosentez endikasyonu oluşturan en sık risk faktörü maternal tarama testlerinde anormallik iken anormal USG bulgusu daha genç hastalarda endikasyon oluşturmaktaydı.

Keywords

Supporting Institution

Bu araştırma kamu, ticari veya kar amacı gütmeyen sektörlerdeki fon kuruluşlarından özel bir hibe almamıştır.

References

1. Beksaç MS. Prenatal Tanı. In: Beksaç MS Ed. Fetal Tıp; Prenatal Tanı. Ankara: Medical Network, 1996: 29-38
2. Platt LD, DeVore GR, Lopez E et al. Role of amniocentesis in ultrasound-detected fetal malformations. Obstet Gynecol 1986; 68: 153-5
3. Blackwell SC, Abundis MG, Nehra PC. Five-year experience with midtrimester amniocentesis performed by a single group of obstetrician-gynecologists at a community hospital. Am J Obstet Gynecol 2002;186:130-2
4. American College of Obstetricians and Gynecologists. Practice Bulletin No. 162: Prenatal Diagnostic Testing for Genetic Disorders. Obstetrics and gynecology. 2016 May; 127: e108
5. Turhan-Öztürk N, Eren Ü, Seçkin NC. Second trimester genetic amniocentesis: 5 year experience. Arch Gynecol Obstet 2005; 271: 19-21.
6. Türkyılmaz A, Budak T. Laboratuvarımıza prenatal tanı için sevk edilen ailelerde endikasyon ve sonuç uygunluklarının değerlendirilmesi. Dicle Tıp Dergisi 2007; 34: 258-63.
7. Odabaşı A, Yüksel H, Sezer Demircan S ve ark. İkinci Trimester Genetik Amniyosentez İşleminin Sonuçları: Türkiye’deki 22 Merkezin Sonuçlarıyla Birlikte, Adnan Menderes Üniversitesi Deneyimi. Turkiye Klinikleri J Gynecol Obst 2007, 17:196-206.
8. Acar, A., Ercan, F., Yıldırım, S. ve ark. Genetik amniyosentez sonuçlarımız: 3721 vakanın analizi. 2016. Şişli Etfal Hastanesi Tip Bulteni / The Medical Bulletin of Sisli Hospital, 1, 33–38. https://doi.org/10.5350/semb.20160103093300

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Obstetrics and Gynaecology

Journal Section

Research Article

Authors

Soner Gök ^*
0000-0001-8940-1879
Türkiye

Berfin Gök
0000-0001-5739-3683
Türkiye

Ozan Çetin
0000-0002-6100-7973
Türkiye

Publication Date

January 4, 2021

Submission Date

September 15, 2020

Acceptance Date

December 9, 2020

Published in Issue

Year 2021 Volume: 14 Number: 1

DOI

https://doi.org/10.31362/patd.795264

IZ

https://izlik.org/JA82XL46EG

Cite

RIS / Bibtex

APA

Gök, S., Gök, B., & Çetin, O. (2021). Kliniğimizde invazif prenatal tanı yöntemi olarak amniyosentez uygulanan olguların retrospektif değerlendirilmesi. Pamukkale Medical Journal, 14(1), 215-221. https://doi.org/10.31362/patd.795264

AMA

1.Gök S, Gök B, Çetin O. Kliniğimizde invazif prenatal tanı yöntemi olarak amniyosentez uygulanan olguların retrospektif değerlendirilmesi. Pam Med J. 2021;14(1):215-221. doi:10.31362/patd.795264

Chicago

Gök, Soner, Berfin Gök, and Ozan Çetin. 2021. “Kliniğimizde Invazif Prenatal Tanı Yöntemi Olarak Amniyosentez Uygulanan Olguların Retrospektif Değerlendirilmesi”. Pamukkale Medical Journal 14 (1): 215-21. https://doi.org/10.31362/patd.795264.

EndNote

Gök S, Gök B, Çetin O (January 1, 2021) Kliniğimizde invazif prenatal tanı yöntemi olarak amniyosentez uygulanan olguların retrospektif değerlendirilmesi. Pamukkale Medical Journal 14 1 215–221.

IEEE

[1]S. Gök, B. Gök, and O. Çetin, “Kliniğimizde invazif prenatal tanı yöntemi olarak amniyosentez uygulanan olguların retrospektif değerlendirilmesi”, Pam Med J, vol. 14, no. 1, pp. 215–221, Jan. 2021, doi: 10.31362/patd.795264.

ISNAD

Gök, Soner - Gök, Berfin - Çetin, Ozan. “Kliniğimizde Invazif Prenatal Tanı Yöntemi Olarak Amniyosentez Uygulanan Olguların Retrospektif Değerlendirilmesi”. Pamukkale Medical Journal 14/1 (January 1, 2021): 215-221. https://doi.org/10.31362/patd.795264.

JAMA

1.Gök S, Gök B, Çetin O. Kliniğimizde invazif prenatal tanı yöntemi olarak amniyosentez uygulanan olguların retrospektif değerlendirilmesi. Pam Med J. 2021;14:215–221.

MLA

Gök, Soner, et al. “Kliniğimizde Invazif Prenatal Tanı Yöntemi Olarak Amniyosentez Uygulanan Olguların Retrospektif Değerlendirilmesi”. Pamukkale Medical Journal, vol. 14, no. 1, Jan. 2021, pp. 215-21, doi:10.31362/patd.795264.

Vancouver

1.Soner Gök, Berfin Gök, Ozan Çetin. Kliniğimizde invazif prenatal tanı yöntemi olarak amniyosentez uygulanan olguların retrospektif değerlendirilmesi. Pam Med J. 2021 Jan. 1;14(1):215-21. doi:10.31362/patd.795264