Ergenlerde Öznel İyi Oluş ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı ve İyimserliğin Aracı Rolü

Özlem Tagay; Hülya Şahin Baltacı

EN TR

Subjective Well-Being and Time Attitude among Adolescents: Mediatory Role of Self-Esteem and Optimism

Abstract

The aim of this research is to test the theoretical model developed regarding the mediatory role of self-esteem and optimism in the relationship between adolescents’ subjective well-being and their time attitudes. A total of 529 students attending the 9th-12th grades of 13 high schools from Burdur and Denizli participated in the study. 320 of these students are female (60.5%), and 209 of them are male (39.5%) and their ages range between 15 and 18 (M=15.9; SD=.91). In the study, as data collection tools, Adolescent Time Attitude Inventory, Adolescent Subjective Well-Being Scale, Life Orientation Test and Coopersmith Self-Esteem Inventory Short Form were employed. According to results obtained from the study, time attitudes predict adolescents’ subjective well-being positively. However, this effect decreases significantly among adolescents with a higher level of self-esteem and optimism.

Keywords

Subjective well-being,time attitude,self-esteem,optimism,adolescent

References

Andretta, J. R., Worrell, F. C., & Mello, Z. R. (2014). Predicting educational outcomes and psychological wellbeing in adolescents using time attitude profiles. Psychology in the Schools, 51, 434–451.
Aydın, G. &Tezer, E. (1991). İyimserlik, sağlık sorunları ve akademik başarı ilişkisi, Psikoloji Dergisi, 7(26), 2-9.
Baumeister, R.F., Campbell, J.D., Krueger,J.I. &Vohs,K.D.(2003) Does high self-esteem cause better performance, interpersonal success,happiness, or healthier lifestyles?, American Psychological Society, 4(1):1-44.
Bayram, N. 2010. Yapısal eşitlik modellemesine giriş. Ezgi Kitabevi. Bursa.
Ben-Zur, H. (2003). Happy adolescent: the link between subjective well-being, internal resources and parental factors. Journal of Youth and Adolescence, 32 (2), 67-79.
Boniwell, I. and Zimbardo, P. G. (2004) ‘Balancing one’s time perspective in pursuit of optimal functioning’, in P. A. Linley and S. Joseph (eds) Positive Psychology in Practice, pp. 165–78. Hoboken, NJ: Wiley.
Bradburn, N.M. (1969). The Structure of Psychological Well-Being. Aldine Publishing, Chicago, USA.
Certel, Z., Bahadır, Z., Saracaloğlu, A. S., & Varol, S. R. (2015). Lise öğrencilerinin öz-yeterlikleri ile öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Journal of Research in Education and Teaching, 4 (2), 32.
Coopersmith, S. (1987). Self-esteem inventories. Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press.
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., Büyüköztürk, Ş. 2010. Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. Pegem Yayınları. Ankara.

Çivitci, A. (2010). Moderator role of self-esteem on the relationship between life satisfaction and depression in early ado lescents. Emotional and Behavioural Difficulties, 15: 2, 141 — 152.
Desmyter, F., and Raedt R. D. ( 2012). The relationship between time perspective and subjective well-being of older adults. Psychologica Belgica, 52 (1), 19-38.
Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95, 542–75.
Diener, E., Suh, E., M., Lucas, R., E. ve Smith, H., L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125 (2), 276-302.
Drake, L., Duncan, E., Sutherland, F., Abernethy, C., &Henry, C. (2008). Time perspectives and correlates of wellbeing. Time & Society 17 (1), 47-61.
Eryılmaz A. (2009). Başa çıkma stratejilerinin kişilik özellikleriyle ergen öznel iyi oluşu arasındaki aracı rolü. Doktora Tezi, Ankara: A.Ü. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Eryılmaz, A. (2009). Ergen öznel iyi oluş ölçeğinin geliştirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi Güz 2009, 7(4), 975-989.
Eryılmaz, A., & Ögülmüş, S. (2010). Ergenlikte öznel iyi oluş ve beş faktörlü kişilik modeli. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 11, ( 3):189-203.
Eryılmaz, A. (2011). Satisfaction of needs and determining of life goals: A model of subjective well-being for adolescents in high school. Educational Sciences: Theory & Practice, 11 (4), 1754-1764.
Eryılmaz, A. (2011). The relationship between adolescents’ subjective well being and positive expectations towards future. Düsünen Adam The Journal of Psychiatry and Neurological Sciences, 24 (3), 209-215.
Eryılmaz, A., & Atak, H. (2011). Ergen öznel iyi oluşunun öz saygı ve iyimserlik eğilimi ile ilişkisinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (37), 170-181.
Ferguson, S. J. & A. D. Goodwin (2010). Optimism and well-being in older adults: The mediating role of social support and perceived control.
Fordyce MW. A program to increase happiness: further studies. J Couns Psychol 1983; 30:483-498.
Gençoğlu, C. & Kalkan, M. (2015). Psychological Birth order and optimism in high school. International Journal of Educational Sciences, 7(3), 215-228.
Hulbert, R. J., and Lens, W. (1988). Time and self-identity in later life, International Journal of Aging and Human Development 27, 293–303
Karagöz, Y. (2011) Olumlu düşünme becerileri eğitim programının ergenlerin geleceğe yönelik iyimserlik, depresyon ve bilişsel çarpıtma düzeylerine etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Kaya, H., Bodur, G. ve Yalnız, N. (2014). The relationship between high school students’ attitudes toward future and subjective well-being. Procedia Social and Behavioral Sciences, 116, 3869-3873.
Lyubommirsky, S. (2001). Why are some people happier than others? American Journal of Psychology, 56 (3) 239-249.
Lyubomirsky, S., Tkach, C., & Dimatteo, M. (2006). What are the differences between happiness and self-esteem? Social Indicators Research 78: 363–404.
Mello, Z.R., and Worrell, F. C. (2006). The Relationship of time perspective to age, gender, and academic achievement among academically talented adolescents. Journal for the Education of the Gifted. 29 (3), 271–289.
Şahin-Baltacı, H, Tagay, Ö., Mello, Z. R., Worrell, F. C.,., & (2015). The Adolescent Time Inventory - Turkish. Unpublished scale. The University of California, Berkeley, Pamukkale Üniversitesi, and Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi.
Meydan, C.H. ve Şeşen, H. 2011. Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. Detay Yayıncılık, Ankara. Myers, D., & Deiner, E. (1995). Who is happy. American Psy¬chological Society, 6, 1,10-19.
Padhy, M., Rana, S., & Mishra, M. (2011). Self-esteem and subjective wellbeing: Correlates of academic achievement of students. Research Journal of Social Science & Management. 1 (7), 148-156.
Pişkin, M. (1996, April). A Comparison of Turkish and English high school students' self-esteem. Oral presented at the 3nd National Congress of Psychological Counselling and Guidance, University of Çukurova, Adana, Turkey.
Rask, K., Kurki, P. A., & Paavilainen, E. (2003). Adolescent subjective well-being and family dynamics. Scand J.Caring Sci, 17, 129-138.
Raykov, T. (1997). Scale reliability, Cronbach's Coefficient Alpha, and violations of essential tau-equivalence with fixed congeneric components. Multivariate Behavioral Research, 32, 329-353.
Sarı, T. & Kermen, U. (2015). Ergenlerde barışa yönelik tutumların yordayıcısı olarak öznel iyi oluş. International Journal of Human Sciences. 12 (2), 532-546.
Scheier, M. F., & Carver, C. S. (1985). Optimism, coping, and health: Assessment and implications of generalized outcome expectancies. Health Psychology, 4, 219-247.
Scheier, M. F., & Carver, C. S. (1992). Effects of optimism on psychological and physical well-being: Theoretical overview and empirical update. Cognitive Therapy and Research, 16 (2), 201-228.
Seligman, M., E., P. (2013). Authentic happiness: Using the new positive psychology to realize your potential for lasting fulfillment. Atrica Paperback Edition. New York. The Free Press.
Sümer, N. 2000. Yapısal eşitlik modellemeleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), s.49-74.
Şahin-Baltacı, H. (2015, June). Life satisfaction, meaning in life, and interaction anxiousness as predictors of self-esteem among university students. Oral presented at the 4th International Conference on Education, St. Petersburg, Russia.
Telef, B.,B. (2013). Olumlu ve olumsuz yaşantı ölçeği: Ergenler için geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Anatolian Journal of Psychiatry, 14:62-68.
Worrell, F. C., & Mello, Z. R. (2009). Convergent and discriminant validity of time attitude scores on the Adolescent Time Perspective Inventory. Diskurs Kindheits- und Jungendforschung, 2, 185-196.
Worrell, F. C., & Mello, Z. R. & Buhl, M. (2011). Introducing English and German versions of the Adolescent Time Attitude Scale. Assessment, 20 (4), 496-510.
Yıldız, M. A. ve Duy, B. (2015). İyimserlik ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkide benlik saygısının aracılığı (s. 119-122). XIII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, 7-9 Ekim 2015, Mersin Üniversitesi, Mersin.
Zimbardo, P. G., & Boyd, J. N. (1999). Time perspective: A valid, reliable individual-differences metric. Journal of Personality and Social Psychology, 77, 1271–1288.
Zimbardo P. G. & Boyd J. N. (1999). Putting time in perspective: a valid, reliable individual-differences metric. J Pers Soc Psychol, 77:1271-1288.
Zimmerman, S. L. (1999). Self-esteem, personal control, optimism, extraversion, and the subjective well-being of midwestern university faculty (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Andrews University, Michigan.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Authors

Özlem Tagay ^*

Hülya Şahin Baltacı

Publication Date

January 1, 2017

Submission Date

October 19, 2016

Acceptance Date

January 12, 2017

Published in Issue

Year 2017 Volume: 41 Number: 41

IZ

https://izlik.org/JA24NH44HC

APA

Tagay, Ö., & Şahin Baltacı, H. (2017). Ergenlerde Öznel İyi Oluş ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı ve İyimserliğin Aracı Rolü. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(41), 131-144. https://izlik.org/JA24NH44HC

AMA

1.Tagay Ö, Şahin Baltacı H. Ergenlerde Öznel İyi Oluş ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı ve İyimserliğin Aracı Rolü. PUJE. 2017;41(41):131-144. https://izlik.org/JA24NH44HC

Chicago

Tagay, Özlem, and Hülya Şahin Baltacı. 2017. “Ergenlerde Öznel İyi Oluş Ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı Ve İyimserliğin Aracı Rolü”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 41 (41): 131-44. https://izlik.org/JA24NH44HC.

EndNote

Tagay Ö, Şahin Baltacı H (January 1, 2017) Ergenlerde Öznel İyi Oluş ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı ve İyimserliğin Aracı Rolü. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 41 41 131–144.

IEEE

[1]Ö. Tagay and H. Şahin Baltacı, “Ergenlerde Öznel İyi Oluş ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı ve İyimserliğin Aracı Rolü”, PUJE, vol. 41, no. 41, pp. 131–144, Jan. 2017, [Online]. Available: https://izlik.org/JA24NH44HC

ISNAD

Tagay, Özlem - Şahin Baltacı, Hülya. “Ergenlerde Öznel İyi Oluş Ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı Ve İyimserliğin Aracı Rolü”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 41/41 (January 1, 2017): 131-144. https://izlik.org/JA24NH44HC.

JAMA

1.Tagay Ö, Şahin Baltacı H. Ergenlerde Öznel İyi Oluş ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı ve İyimserliğin Aracı Rolü. PUJE. 2017;41:131–144.

MLA

Tagay, Özlem, and Hülya Şahin Baltacı. “Ergenlerde Öznel İyi Oluş Ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı Ve İyimserliğin Aracı Rolü”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, vol. 41, no. 41, Jan. 2017, pp. 131-44, https://izlik.org/JA24NH44HC.

Vancouver

1.Özlem Tagay, Hülya Şahin Baltacı. Ergenlerde Öznel İyi Oluş ve Zaman Tutumu: Benlik Saygısı ve İyimserliğin Aracı Rolü. PUJE [Internet]. 2017 Jan. 1;41(41):131-44. Available from: https://izlik.org/JA24NH44HC

27767 https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/

Subjective Well-Being and Time Attitude among Adolescents: Mediatory Role of Self-Esteem and Optimism

Abstract

Keywords