Yükseköğretim Kurumunda İç Paydaş Memnuniyet Analizi: Pamukkale Üniversitesi Örneği
Abstract
Yükseköğretim
kurumlarında kalite geliştirme çalışmaları, küresel boyutta rekabet açısından
son yıllarda büyük önem arz etmektedir. Türkiye’deki üniversitelerde ise söz
konusu çalışmalar Yükseköğretim Kurulunun belirlediği yasal mevzuatlar
kapsamında sürdürülmektedir. Bu bağlamda üniversiteler; iç kalite güvence
sisteminin ve dış kalite güvence sisteminin kurulmasından ve iç ve dış
değerlendirme süreçlerinden sorumlu tutulmaktadır. Bu çalışmada, bir
yükseköğretim kurumunda iç değerlendirme süreci kapsamında gerçekleştirilen ve
Yükseköğretim Kurulu Kurumsal İç Değerlendirme Raporu Hazırlama Kılavuzuna göre
tasarlanmış olan iç paydaş (akademik personel, idari personel ve öğrenci)
memnuniyet anketleri Yapısal Eşitlik Modeli kullanılarak analiz edilmiştir.
Elde edilen verilere göre paydaşların memnuniyetini etkileyen faktörler
belirlenmiş ve öğrenciler için hazırlanan ankette alt başlıklar arasında aynı
yönde ve yüksek ilişki gözlenmesine rağmen anket sorularının öğrencilere
sorulması bakımından uygun olmadığı tespit edilmiştir.
Keywords
References
- Alparslan, A.M. (2014). “Öğretim Elemanlarının İşlerinden Tatmin, Üniversitelerinden Memnun ve Gönüllü Olmalarındaki Öncüller: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesinde Bir Araştırma”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 6, Sayı: 11, Sayfa:82-101.
- Arbuckle, J. L. (2011). IBM SPSS Amos 20.0 [computer program]. New York: IBM.
- Aydın, S., Görmüş, A.Ş., Altıntop, M.Y. (2014). “Öğrencilerin Memnuniyet Düzeyleri İle Demografik Özellikleri Arasındaki İlişkinin Doğrusal Olmayan Kanonik Korelasyon Analizi İle İncelenmesi: Meslek Yüksekokulu’nda Bir Uygulama”, AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:14, Yıl:14, Sayı:1, 14:35-58.
- Burgaz, B., Ekinci, C.E. (2007), “Öğrencilerin Hacettepe Üniversitesi’nce Sunulan Hizmetlere İlişkin Beklenti Ve Memnuniyet Düzeyleri”, Hacettepe Üniversitesi/İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt:25, Sayı:1, Sayfa:71-89.
- Byrne, B. M., 2010. Structural Equation Modeling with AMOS. New York: Routledge.
- Costello, A. B., & Osborne, J. (2005). Best practices in exploratory factor analysis: four recommendations for getting the most from your analysis. Practical Assessment Research & Evaluation, 10(7), 1–9.
- Çelebiler, N.Y., Süzen, B., Şendağ, R., Şipal, A., Tamses, E.S., Tatoğlu, Y., Temir, A.N., Tezcan, G. (2013). “Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi 4-5-6. Sınıf Öğrenci Memnuniyeti Düzeyi Değerlendirilmesi”, Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2013;3(1): 1-9.
- Çıngı, H. (1990). Örnekleme kuramı. Hacettepe Üniversitesi. Ankara.
- Dalğar, H., Alparslan, A.M., Sungur, O. (2017). “Akademik Personelin Üniversite Memnuniyetin Etkileyen Unsurlar: Meslek Yüksekokulları Ve Yüksekokul/Fakülte Karşılaştırması”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2017; Cilt: 9, Sayı: 21 (Özel Sayı), Sayfa: 412-420.
- Ding, L., Velicer, W. F., & Harlow, L. L. (1995). Effects of estimation methods, number of indicators per factor, and improper solutions on structural equation modeling fit indices. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 2, 119–143.