İlişki Doyumunun Mükemmeliyetçilik ve Güven Aracılığıyla Yordanması
Abstract
Bu
araştırmada üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerde mükemmeliyetçilik ve
güven düzeyinin ilişki doyum düzeyini yordayıcı rolü incelenmiştir.
Araştırmanın katılımcılarını hali hazırda romantik bir ilişki içinde olan 325 üniversite
öğrencisi oluşturmuştur. Veriler İlişki Doyum Ölçeği, Romantik İlişkilerde
Mükemmeliyetçilik Ölçeği, İkili İlişkilerde Güven Ölçeği ve kişisel bilgi formu
aracılığıyla toplanmıştır. Analizlerde aritmetik ortalama, Pearson korelasyonu
ve çoklu doğrusal regresyon analizi teknikleri kullanılmıştır. Bulgulara göre,
ilişki doyumu ile kendine yönelik mükemmeliyetçilik ve ikili ilişkilerde güven
arasında pozitif yönde; diğerlerine yönelik mükemmeliyetçilik arasında ise
negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişki vardır. Çoklu
doğrusal regresyon analizi sonuçlarına göre; kendine yönelik mükemmeliyetçilik,
diğerlerine yönelik mükemmeliyetçilik ve ikili ilişkilerde güven ilişki doyum
düzeyindeki değişimin %33.3’ünü açıklamaktadır. Kendine yönelik
mükemmeliyetçilik ve ikili ilişkilerde güven düzeyinde meydana gelen artış
ilişki doyum düzeyinin artmasına katkı sağlarken; diğerlerine yönelik
mükemmeliyetçilik düzeyinde meydana gelen artış ilişki doyum düzeyinin
azalmasına yol açmaktadır. Elde edilen bulgular ilgili literatür ışığında
tartışılarak öneriler sunulmuştur.
Keywords
ilişki doyumu,mükemmeliyetçilik,güven,ikili ilişkiler,üniversite öğrencileri
References
- Anderson, T. L., & Emmers-Sommer, T. M. (2006). Predictors of relationship satisfaction in online romantic relationships. Communication Studies, 57(2), 153-172.
- Arcuri, A. (2013). Dyadic perfectionism, communication patterns and relationship quality in couples. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Winsdor Üniversitesi, Faculty of Graduate Studies, Ontario.
- Asıcı, E. (2017). Yaşam Dönemi ve Uyum Problemleri F. Savi Çakar (Ed.), Üniversite gençliği ve uyum problemleri, (ss. 301-323). Ankara: Pegem Akademi.
- Atak, H., & Taştan, N. (2012). Romantik ilişkiler ve aşk. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(4), 520-546.
- Bahadır, Ş. (2006). Romantik ilişkilerde bağlanma stilleri, çatışma çözme stratejileri ve olumsuz duygu durumu düzeltme arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Barnes, S., Brown, K. W., Krusemark, E., Campbell, W. K., & Rogge, R. D. (2007). The role of mindfulness in romantic relationship satisfaction and responses to relationship stress. Journal of marital and family therapy, 33(4), 482-500.
- Beştav, F. G. (2007). Romantik ilişki doyumu ile cinsiyet, bağlanma stilleri, rasyonel olmayan inançlar ve aşka ilişkin tutumlar arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Bradbury, T. N. ve Fincham, F. D. (1988). Individual difference variables in close relationships: A contextual model of marriage as an integrative framework. Journal of Personality and Social Psychology, 54(4), 713-21.
- Buğa, D. (2009). Yakın ilişkilerde istikrar: bağlanma stilleri ve cinsiyet rolleri açısından bir karşılaştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Burchfield, J. L. (2012). The gender and cultural difference effect of family communication patterns on self esteem and relationship satisfaction of women. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Texas Woman's University, Department of Psychology and Philosophy, Denton.