Research Article

Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi

Number: 51 January 14, 2021
EN TR

Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi

Abstract

Psikolojik danışman adaylarının affetme düzeylerini geliştirmeye yönelik hazırlanan grup psikoeğitim programının etkililiğini test etmek amacıyla yapılan bu araştırma, karma araştırma modeliyle yürütülmüştür. Araştırmada, yarı deneysel desenlerden “2x3’lük (deney/kontrol grupları- ön test/son test/izleme testi) desen” kullanılmıştır. Araştırmaya deney grubunda 10 ve kontrol grubunda 10 olmak üzere toplam 20 psikolojik danışman adayı katılmıştır. Araştırmacılar tarafından hazırlanan affetmeyi geliştirmeye yönelik grup psikoeğitim programının etkililiğini belirleyebilmek amacıyla Tek Faktör Üzerinde Tekrarlı Ölçümler için İki Faktörlü Varyans Analizi ve Bonferroni testi yapılmıştır. Araştırma sonucunda, deney grubunun affetme düzeyi grup psikoeğitim programı sonrasında kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde artmış ve programın bu etkisi programdan üç ay sonraya kadar korunmuştur. Deney grubundaki katılımcılarla yapılan görüşmelere göre, katılımcıların programdan kazanımları, programın katkıları ve programda etkili olan çalışmalara ilişkin görüşleri olumlu yönde olmuştur. Geliştirilen grup psikoeğitim programının psikolojik danışman adaylarının affetme konusundaki ihtiyaçlarını karşılar nitelikte olduğu görülmüştür.

Keywords

affetme, affetmenin geliştirilmesi, grup psikoeğitimi, psikolojik danışman, psikolojik danışman eğitimi

Thanks

Psiko-eğitim programının geliştirilmesinde destek veren emekli öğretim üyesi Prof. Dr. Kurtman ERSANLI'ya teşekkür ederiz.

References

  1. Adam-Karduz, F. F. (2019). Affetme eğilimi kazandırmaya yönelik psiko-eğitim programının affetme eğilimi kazandırma ve beş faktör kişilik özellikleri üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
  2. Asıcı, E. (2018). Affetme odaklı grup rehberliğinin ergenlerin saldırganlık ve öznel iyi oluşları üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  3. Barber, L., Maltby, J., & Macaskill, A. (2005). Angry memories and thoughts of revenge: The relationship between forgiveness and anger rumination. Personality and Individual Differences, 39, 253-262. Doi:10.1016/j.paid.2005.01.006
  4. Baumeister, R. F., Exline, J. J., & Sommer, K. L. (1998). The victim role, grudge theory, and two dimensions of forgiveness. In E.L. Worthington, Jr. (Ed.), Dimensions of forgiveness: Psychological research and theological perspectives (pp. 79–104). Philadelphia: Templeton Foundation Press.
  5. Bugay, A. ve Demir, A. (2012). Affetme arttırılabilir mi?: Affetmeyi geliştirme grubu. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 96-106.
  6. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. (13. Baskı). Ankara: Pegem Yay.
  7. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2000). Research methods in education. (5. Baskı). London: Routledge Falmer.
  8. Cornish, M. A., & Wade, N. G. (2014). A therapeutic model of self-forgiveness with ıntervention strategies for counselors. Journal of Counseling & Development, 93, 96-104. Doi: 10.1002/j.1556-6676.2015.00185.x
  9. Çardak, M. (2012). Affedicilik eğilimini arttırmaya yönelik psiko-eğitim programının belirsizliğe tahammülsüzlük, psikolojik iyi oluş, sürekli kaygı ve öfke üzerindeki etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
  10. Çolak, T. S. (2014). Affetme esnekliği kazandırmada logoterapi yönelimli grupla psikolojik danışmanın etkililiği. Yayınlanmamış doktora tezi, Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
APA
Vural Batık, M., & Afyonkale Talay, N. (2021). Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 51, 1-33. https://doi.org/10.9779/pauefd.686232
AMA
1.Vural Batık M, Afyonkale Talay N. Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi. PUJE. 2021;(51):1-33. doi:10.9779/pauefd.686232
Chicago
Vural Batık, Meryem, and Necla Afyonkale Talay. 2021. “Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, nos. 51: 1-33. https://doi.org/10.9779/pauefd.686232.
EndNote
Vural Batık M, Afyonkale Talay N (January 1, 2021) Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 51 1–33.
IEEE
[1]M. Vural Batık and N. Afyonkale Talay, “Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi”, PUJE, no. 51, pp. 1–33, Jan. 2021, doi: 10.9779/pauefd.686232.
ISNAD
Vural Batık, Meryem - Afyonkale Talay, Necla. “Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 51 (January 1, 2021): 1-33. https://doi.org/10.9779/pauefd.686232.
JAMA
1.Vural Batık M, Afyonkale Talay N. Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi. PUJE. 2021;:1–33.
MLA
Vural Batık, Meryem, and Necla Afyonkale Talay. “Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, no. 51, Jan. 2021, pp. 1-33, doi:10.9779/pauefd.686232.
Vancouver
1.Meryem Vural Batık, Necla Afyonkale Talay. Affetmeyi Geliştirmeye Yönelik Bir Grup Psikoeğitim Programının Psikolojik Danışman Adaylarının Affetme Düzeylerine Etkisi. PUJE. 2021 Jan. 1;(51):1-33. doi:10.9779/pauefd.686232