FELSEFİ BEN, ANALİTİK PARÇA VE ÖTEKİLEŞTİRME SOSYOLOJİSİ

Abstract

Descartes’in, şüpheyi ortadan kaldırmak için açık ve seçik bir biçimde kesin bilgiyi arama süreci, varlığı kesinleştirme faaliyeti olarak anlaşılacağından dolayı, geleneksel bilgiden ve varlık anlayışının hikmet örüntüsünden, ayrıca bu hikmete bağlı olarak kısmî bilginin açıklayıcılığına sahip yapısından da kopuş anlamına gelmekteydi. Bu kopuş geleneğin tümelleri yerine, yenidünyanın tikelleri veya tekilleri açısından analitik bir süreci zorunlu kılıyordu ki, sosyal manada dahi Tanrı ve ümmeti, yerini, akıl ve felsefi ben kavramına terk etmeye başlıyordu. Bu açıdan bütünü anlamak için, varlığın ve onun teminatı düşüncenin kendisi analitik sürece tabi tutulurken, analitik süreç sebebiyle bütünden elde edilen parçaların birbirinden de bağımsızlaşması anlamına geliyordu. Bu durum her bir parçanın bağımsızlaşması olduğu kadar, hepsinin birbirinden ötekileşmesi olarak da okunmalıdır. İşte bu sebeple makalemiz, tümelin parçalanması sonucunda, bilimde birbirinden kopan uzmanlık sahalarından başlayarak toplumda birbirinden kopan gruplar ve bireylere kadar uzanan bir ötekileştirme sosyolojisine göz atmaktadır.

Keywords

• Bilim Felsefesi
• Ötekileştirme
• Modernite
• Analitik
• Tümeller
• Siyaset Felsefesi

THE PHILOSOPHICAL I, ANALYTIC PIECE AND OTHERING SOCIOLOGY

Abstract

As Descartes’ process of searching for explicitly exact information to remove doubt would be understood as the activity of making the existence certain, it would also mean breaking from the traditional information and the wisdom pattern of the understanding of existence, and the structure which had the explanatoriness of the partial information based on such wisdom. This breakage necessitated an analytic process in terms of the partials or singulars of the new world instead of the tradition›s universals, and even in the social meaning the God and religious community was starting to give way to mind and philosophical I notion. While the existence and its assurance, the thought itself, was subjected to the analytical process to understand the whole in this scope, it meant gaining independence from each other, for the pieces obtained from the whole, because of analytical process. This situation should be seen as the othering of each piece from each other, as much as each piece›s gaining independence. Because of this reason our paper takes a glance at an othering sociology that starts from the specialty fields that break from each other in science, through groups in society that break from each other, to the individuals.

Keywords

• Philosophy of Science
• Othering
• Modernity
• Analytic
• Universals
• Political Philosophy

References

1. COPLESTON, F., (1997), Felsefe Tarihi/Descartes-4a, Çev. Aziz YARDIMLI, İdea Kit., İstanbul
2. DESCARTES, R., (1962), Metafizik Düşünceler, Çev. M. Karasan, M.E.B. Yay. İstanbul
3. DESCARTES, R., (1962), Metod Üzerine Konuşma, (Çev. M.Karasan), M.E.B. Yay. Ankara
4. FURTUN, A., (2005), Thomas Hobbes ve Doğa Kanunları, Asil Yay., Ankara
5. JAMES, W., (2003), FAYDACILIK, (Çev. T.Göbekçin), Yeryüzü Yay., 1. Bas., Ankara
6. KARAGÖZOĞLU, H., (2006), “Homo Homini Lupus/Thomas Hobbes’un Ahlak Felsefesi Üzerine”, Marmara Üni. İlh. Fak. Der., S.31, ss. 215-242
7. LEİBNİZ, G. Wilhelm., (2014), “Monadoloji/Metot Üzerine Konuşma” Çev. Atakan ALTINÖRS, Bilge Kültür Sanat yay., İstanbul
8. McCARTHY, T., (2015), “Frankfurt Okulu/Eleştirel Kuram ve Felsefe ile İlişkisi Üzerine”, Ed: (H.Emre Bağçe), Doğu-Batı Yay., Sosyoloji-6, 5. Bas., ss. 55-84

9. SCRUTON, R., (2002), Spinoza/DüşünceninUstaları, Çev. (C.Atilla), Altın Kitaplar Yay., İstanbul
10. TİMUÇİN, A., (1976), Descartes, 2. Bas., Kavram Yay., İstanbul
11. WİTTGENSTEİN, L., (2003), Tractatus Logico Philosophicus, Çev. (O.Arıoba) YKY.,İstanbul