Abstract
References
- Akce, T. (2014). Türkiye’de Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Belediyelere Ayrılan Payların Analizi. Sayıştay Dergisi, (94), 29-51.
- Aksu, H. & Türkal, H. (2024). Yerel Bir Vergi Olarak Emlak Vergisinin Mali Özerklik Açısından Değerlendirilmesi: Fransa ve Türkiye Karşılaştırması. Econharran Harran Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), 33-54.
- Almy, R. (2014). Valuationand Assessment of Immovable Property. OECD Working Papers on Fiscal Federalism, No. 19, Paris: OECD Publishing. https://dx.doi.org/10.1787/5jz5pzvr28hk-en
- Çağdaş, V., Gür, M. & Demirel, Z. (2003). Emlak Vergisi ve Kadastro. Jeodezi, Jeoinformasyon ve Arazi Yönetimi Dergisi, (89), 67-76.
- Çetinkaya, Ö. & Demirbaş, T. (2010). Belediye Gelirlerinin Analizi ve Mali Özerklik Açısından Değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi, Maliye Araştırma Merkezi Konferansları, (53), 1-18.
- Duman, M. (2014). Emlak Vergisi ve Belediye Gelirleri İçindeki Payı. Vergi Raporu, (177), 116-128. Emlak Vergisi Kanunu (1970, 29 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı: 1319). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=1319&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
- Ercan, E. (2018). Harcama ve Öz Gelir Seviyeleri Bakımından Yerel Mali Özerklik. Maliye Dergisi, (174), 502-517.
- Giray, F. & Ömür, Ö. M. (2019). Veraset ve İntikal Vergisinde Mali ve Sosyal Fonksiyonlara Aykırı Olan Vergi Harcamaları. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 72- 82.
- Hacıköylü, C. & Heper, F. (2010). Emlak Vergisinde Matrah Tespitine İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Maliye Dergisi, (158),1-14.
- Hagemann, R. (2018). Tax Policies for Inclusive Growth: Prescription Versus Practice. OECD Economic Policy Papers, No. 24, Paris: OECD Publishing. https://dx.doi.org/10.1787/09ba747a-en
- Kelly, R. (2012). Property Tax Collection and Enforcement in A Primer on Property Tax. Blackwell Publishing Ltd, Oxford. https://doi.org/10.1002/9781118454343
- Korlu, R.K. & Çetinkaya, Ö. (2015). Türkiye’deki Belediyelerin Mali Özerkliğinin Öz Gelirler Bağlamında Analizi ve Değerlendirilmesi. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 95-111.
- OECD (2018). Taxation of Household Savings. OECD Tax Policy Studies, No. 25, Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264289536-en
- OECD (2021). Making Property Tax Reform Happen in China: A Review of Property Tax Design and Reform Experiences in OECD Countries. OECD Fiscal Federalism Studies, OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/bd0fbae3-en
- OECD (2022a). Housing Taxation in OECD Countries. OECD Tax Policy Studies, No. 29, OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/03dfe007-en
- OECD (2022b). 2022 Synthesis Report World Observatory on Subnational Government Finance and Investment. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/reports/2022/12/2022-synthesis-report-world-observatory-on-subnational-government-finance-and-investment_0c162925/b80a8cdb-en.pdf
- OECD (2025). Revenue Statistics - OECD Countries: Comparative Tables. https://data-explorer.oecd.org/vis?fs[0]=Topic%2C1%7CTaxation%23TAX%23%7CGlobal%20tax%20revenues%23TAX_GTR%23&pg=0&fc=Topic&bp=true&snb=150&df[ds]=dsDisseminateFinalDMZ&df[id]=DSD_REV_COMP_GLOBAL%40DF_RSGLOBAL&df[ag]=OECD.CTP.TPS&dq=..S13.T_4100..PT_B1GQ.A&to[TIME_PERIOD]=false&pd=1990%2C2022&vw=tb
- Organ, İ. & Çiftçi, T.E. (2015). Türkiye’de Emlak Vergisi Uygulamasından Kaynaklanan Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(4), 127-147.
- Ömür, Ö.M. & Gerçek, A. (2017). Türkiye ve Avrupa Birliği Üyesi Ülkelerde Servet Vergilerinin Karşılaştırılması. MCBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2), 197-216.
- Pehlivan, O. (2024). Vergi Hukuku, Genel Hükümler ve Türk Vergi Sistemi. Ekin Yayınevi. Rosengard, J. (2012). The Tax Everyone Lovesto Hate: Principles of Property Tax Reform in A Primer on Property Tax. Blackwell Publishing Ltd. http://dx.doi.org/10.1002/9781118454343.ch7
- Ulusoy, A. & Tekdere, M. (2020). AB Üyesi Ülkelerdeki Yerel Vergi Uygulamaları ve Türkiye’deki Belediyeler İçin Vergi Önerileri. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 9(17), 37-70.
- World Bank (2021). Behavioral Insightsfor Tax Compliance. https://documents1.worldbank.org/curated/en/472181576511865338/pdf/Behavioral-Insights-for-Tax-Compliance.pdf
- Yavuz, H. (2018). Emlak sahiplerinin emlak vergisine bakışı: Sakarya örneği. İçinde S. İpek (Ed.). Maliye Araştırmaları (ss. 23-36). Ekin Yayınevi.
- Yüce, M. (1995). Belediyelerin Hizmetleri ve Vergi Gelirleri Hakkında Bir Değerlendirme. Sayıştay Dergisi, (16), 20-29.
Abstract
References
- Akce, T. (2014). Türkiye’de Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Belediyelere Ayrılan Payların Analizi. Sayıştay Dergisi, (94), 29-51.
- Aksu, H. & Türkal, H. (2024). Yerel Bir Vergi Olarak Emlak Vergisinin Mali Özerklik Açısından Değerlendirilmesi: Fransa ve Türkiye Karşılaştırması. Econharran Harran Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), 33-54.
- Almy, R. (2014). Valuationand Assessment of Immovable Property. OECD Working Papers on Fiscal Federalism, No. 19, Paris: OECD Publishing. https://dx.doi.org/10.1787/5jz5pzvr28hk-en
- Çağdaş, V., Gür, M. & Demirel, Z. (2003). Emlak Vergisi ve Kadastro. Jeodezi, Jeoinformasyon ve Arazi Yönetimi Dergisi, (89), 67-76.
- Çetinkaya, Ö. & Demirbaş, T. (2010). Belediye Gelirlerinin Analizi ve Mali Özerklik Açısından Değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi, Maliye Araştırma Merkezi Konferansları, (53), 1-18.
- Duman, M. (2014). Emlak Vergisi ve Belediye Gelirleri İçindeki Payı. Vergi Raporu, (177), 116-128. Emlak Vergisi Kanunu (1970, 29 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı: 1319). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=1319&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
- Ercan, E. (2018). Harcama ve Öz Gelir Seviyeleri Bakımından Yerel Mali Özerklik. Maliye Dergisi, (174), 502-517.
- Giray, F. & Ömür, Ö. M. (2019). Veraset ve İntikal Vergisinde Mali ve Sosyal Fonksiyonlara Aykırı Olan Vergi Harcamaları. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 72- 82.
- Hacıköylü, C. & Heper, F. (2010). Emlak Vergisinde Matrah Tespitine İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Maliye Dergisi, (158),1-14.
- Hagemann, R. (2018). Tax Policies for Inclusive Growth: Prescription Versus Practice. OECD Economic Policy Papers, No. 24, Paris: OECD Publishing. https://dx.doi.org/10.1787/09ba747a-en
- Kelly, R. (2012). Property Tax Collection and Enforcement in A Primer on Property Tax. Blackwell Publishing Ltd, Oxford. https://doi.org/10.1002/9781118454343
- Korlu, R.K. & Çetinkaya, Ö. (2015). Türkiye’deki Belediyelerin Mali Özerkliğinin Öz Gelirler Bağlamında Analizi ve Değerlendirilmesi. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 95-111.
- OECD (2018). Taxation of Household Savings. OECD Tax Policy Studies, No. 25, Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264289536-en
- OECD (2021). Making Property Tax Reform Happen in China: A Review of Property Tax Design and Reform Experiences in OECD Countries. OECD Fiscal Federalism Studies, OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/bd0fbae3-en
- OECD (2022a). Housing Taxation in OECD Countries. OECD Tax Policy Studies, No. 29, OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/03dfe007-en
- OECD (2022b). 2022 Synthesis Report World Observatory on Subnational Government Finance and Investment. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/reports/2022/12/2022-synthesis-report-world-observatory-on-subnational-government-finance-and-investment_0c162925/b80a8cdb-en.pdf
- OECD (2025). Revenue Statistics - OECD Countries: Comparative Tables. https://data-explorer.oecd.org/vis?fs[0]=Topic%2C1%7CTaxation%23TAX%23%7CGlobal%20tax%20revenues%23TAX_GTR%23&pg=0&fc=Topic&bp=true&snb=150&df[ds]=dsDisseminateFinalDMZ&df[id]=DSD_REV_COMP_GLOBAL%40DF_RSGLOBAL&df[ag]=OECD.CTP.TPS&dq=..S13.T_4100..PT_B1GQ.A&to[TIME_PERIOD]=false&pd=1990%2C2022&vw=tb
- Organ, İ. & Çiftçi, T.E. (2015). Türkiye’de Emlak Vergisi Uygulamasından Kaynaklanan Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(4), 127-147.
- Ömür, Ö.M. & Gerçek, A. (2017). Türkiye ve Avrupa Birliği Üyesi Ülkelerde Servet Vergilerinin Karşılaştırılması. MCBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2), 197-216.
- Pehlivan, O. (2024). Vergi Hukuku, Genel Hükümler ve Türk Vergi Sistemi. Ekin Yayınevi. Rosengard, J. (2012). The Tax Everyone Lovesto Hate: Principles of Property Tax Reform in A Primer on Property Tax. Blackwell Publishing Ltd. http://dx.doi.org/10.1002/9781118454343.ch7
- Ulusoy, A. & Tekdere, M. (2020). AB Üyesi Ülkelerdeki Yerel Vergi Uygulamaları ve Türkiye’deki Belediyeler İçin Vergi Önerileri. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 9(17), 37-70.
- World Bank (2021). Behavioral Insightsfor Tax Compliance. https://documents1.worldbank.org/curated/en/472181576511865338/pdf/Behavioral-Insights-for-Tax-Compliance.pdf
- Yavuz, H. (2018). Emlak sahiplerinin emlak vergisine bakışı: Sakarya örneği. İçinde S. İpek (Ed.). Maliye Araştırmaları (ss. 23-36). Ekin Yayınevi.
- Yüce, M. (1995). Belediyelerin Hizmetleri ve Vergi Gelirleri Hakkında Bir Değerlendirme. Sayıştay Dergisi, (16), 20-29.
Abstract
Property taxes have the potential to be a very important source of income for local governments because they increase in parallel with urbanization and increases in housing prices and can be collected regularly during certain periods. However, despite the high revenue-generating potential of this tax, revenues from property taxes in many OECD member countries, including Turkiye, remain well below the potential of the tax. For this reason, it is seen that some countries, especially in recent years, have increasingly implemented some reforms in order to increase the efficiency of property taxes. In this context, the study will propose a series of reforms that will ensure efficiency and justice in property taxes in Turkiye and will not negatively affect housing affordability. In determining these reforms, current property tax practices in OECD countries, current reforms implemented in member countries, OECD reports aimed at ensuring efficiency in property tax, and studies in the literature on the problems identified in property tax in Turkiye were taken into consideration. The reforms suggested in this direction include increasing tax rates and taxing real estate with progressive tariffs according to the type of use; determining the tax values of real estate close to market values; activating fiscal cadastres; collecting taxes under appropriate conditions; limiting exemptions; informing taxpayers about taxation issues; providing limited financial autonomy to municipalities; and increasing the efficiency of local services.
Keywords
References
- Akce, T. (2014). Türkiye’de Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Belediyelere Ayrılan Payların Analizi. Sayıştay Dergisi, (94), 29-51.
- Aksu, H. & Türkal, H. (2024). Yerel Bir Vergi Olarak Emlak Vergisinin Mali Özerklik Açısından Değerlendirilmesi: Fransa ve Türkiye Karşılaştırması. Econharran Harran Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), 33-54.
- Almy, R. (2014). Valuationand Assessment of Immovable Property. OECD Working Papers on Fiscal Federalism, No. 19, Paris: OECD Publishing. https://dx.doi.org/10.1787/5jz5pzvr28hk-en
- Çağdaş, V., Gür, M. & Demirel, Z. (2003). Emlak Vergisi ve Kadastro. Jeodezi, Jeoinformasyon ve Arazi Yönetimi Dergisi, (89), 67-76.
- Çetinkaya, Ö. & Demirbaş, T. (2010). Belediye Gelirlerinin Analizi ve Mali Özerklik Açısından Değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi, Maliye Araştırma Merkezi Konferansları, (53), 1-18.
- Duman, M. (2014). Emlak Vergisi ve Belediye Gelirleri İçindeki Payı. Vergi Raporu, (177), 116-128. Emlak Vergisi Kanunu (1970, 29 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı: 1319). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=1319&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
- Ercan, E. (2018). Harcama ve Öz Gelir Seviyeleri Bakımından Yerel Mali Özerklik. Maliye Dergisi, (174), 502-517.
- Giray, F. & Ömür, Ö. M. (2019). Veraset ve İntikal Vergisinde Mali ve Sosyal Fonksiyonlara Aykırı Olan Vergi Harcamaları. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 72- 82.
- Hacıköylü, C. & Heper, F. (2010). Emlak Vergisinde Matrah Tespitine İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Maliye Dergisi, (158),1-14.
- Hagemann, R. (2018). Tax Policies for Inclusive Growth: Prescription Versus Practice. OECD Economic Policy Papers, No. 24, Paris: OECD Publishing. https://dx.doi.org/10.1787/09ba747a-en
- Kelly, R. (2012). Property Tax Collection and Enforcement in A Primer on Property Tax. Blackwell Publishing Ltd, Oxford. https://doi.org/10.1002/9781118454343
- Korlu, R.K. & Çetinkaya, Ö. (2015). Türkiye’deki Belediyelerin Mali Özerkliğinin Öz Gelirler Bağlamında Analizi ve Değerlendirilmesi. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 95-111.
- OECD (2018). Taxation of Household Savings. OECD Tax Policy Studies, No. 25, Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264289536-en
- OECD (2021). Making Property Tax Reform Happen in China: A Review of Property Tax Design and Reform Experiences in OECD Countries. OECD Fiscal Federalism Studies, OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/bd0fbae3-en
- OECD (2022a). Housing Taxation in OECD Countries. OECD Tax Policy Studies, No. 29, OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/03dfe007-en
- OECD (2022b). 2022 Synthesis Report World Observatory on Subnational Government Finance and Investment. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/reports/2022/12/2022-synthesis-report-world-observatory-on-subnational-government-finance-and-investment_0c162925/b80a8cdb-en.pdf
- OECD (2025). Revenue Statistics - OECD Countries: Comparative Tables. https://data-explorer.oecd.org/vis?fs[0]=Topic%2C1%7CTaxation%23TAX%23%7CGlobal%20tax%20revenues%23TAX_GTR%23&pg=0&fc=Topic&bp=true&snb=150&df[ds]=dsDisseminateFinalDMZ&df[id]=DSD_REV_COMP_GLOBAL%40DF_RSGLOBAL&df[ag]=OECD.CTP.TPS&dq=..S13.T_4100..PT_B1GQ.A&to[TIME_PERIOD]=false&pd=1990%2C2022&vw=tb
- Organ, İ. & Çiftçi, T.E. (2015). Türkiye’de Emlak Vergisi Uygulamasından Kaynaklanan Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(4), 127-147.
- Ömür, Ö.M. & Gerçek, A. (2017). Türkiye ve Avrupa Birliği Üyesi Ülkelerde Servet Vergilerinin Karşılaştırılması. MCBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2), 197-216.
- Pehlivan, O. (2024). Vergi Hukuku, Genel Hükümler ve Türk Vergi Sistemi. Ekin Yayınevi. Rosengard, J. (2012). The Tax Everyone Lovesto Hate: Principles of Property Tax Reform in A Primer on Property Tax. Blackwell Publishing Ltd. http://dx.doi.org/10.1002/9781118454343.ch7
- Ulusoy, A. & Tekdere, M. (2020). AB Üyesi Ülkelerdeki Yerel Vergi Uygulamaları ve Türkiye’deki Belediyeler İçin Vergi Önerileri. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 9(17), 37-70.
- World Bank (2021). Behavioral Insightsfor Tax Compliance. https://documents1.worldbank.org/curated/en/472181576511865338/pdf/Behavioral-Insights-for-Tax-Compliance.pdf
- Yavuz, H. (2018). Emlak sahiplerinin emlak vergisine bakışı: Sakarya örneği. İçinde S. İpek (Ed.). Maliye Araştırmaları (ss. 23-36). Ekin Yayınevi.
- Yüce, M. (1995). Belediyelerin Hizmetleri ve Vergi Gelirleri Hakkında Bir Değerlendirme. Sayıştay Dergisi, (16), 20-29.
Abstract
Emlak vergileri, kentleşme ve konut fiyatlarındaki artışlara paralel olarak artması ve belirli dönemlerde düzenli olarak toplanabilmesi nedeniyle yerel yönetimler için çok önemli bir gelir kaynağı olma potansiyeline sahiptir. Ancak bu verginin yüksek gelir getirme potansiyeline rağmen, Türkiye'nin de aralarında bulunduğu birçok OECD üyesi ülkede emlak vergilerinden elde edilen gelirler, verginin potansiyelinin oldukça altında kalmaktadır. Bu nedenle özellikle son yıllarda sayıları giderek artan bazı ülkelerin emlak vergilerinin verimliliğini artırmak amacıyla birtakım reformlara gittikleri görülmektedir. Bu bağlamda çalışmada, Türkiye'de emlak vergisinde verimliliği ve adaleti sağlayacak, aynı zamanda konut satın alınabilirliğini de olumsuz etkilemeyecek bir dizi reform önerisi sunulacaktır. Bu reformların belirlenmesinde OECD ülkelerindeki mevcut emlak vergisi uygulamaları, üye ülkelerde uygulanan güncel reformlar, emlak vergisinde verimliliği sağlamayı amaçlayan OECD raporları ve Türkiye'de emlak vergisinde tespit edilen sorunlara ilişkin literatürdeki çalışmalar dikkate alınmıştır. Bu doğrultuda önerilen reformlar arasında; vergi oranlarının artırılması ve gayrimenkullerin kullanım türüne göre artan oranlı tarifelerle vergilendirilmesi, gayrimenkullerin vergi değerlerinin piyasa değerlerine yakın belirlenmesi, mali kadastronun etkinleştirilmesi, vergilerin uygun koşullarda toplanması, muafiyetlerin sınırlandırılması, mükelleflerin vergi konularında bilgilendirilmesi, belediyelere sınırlı mali özerklik sağlanması ve yerel hizmetlerin etkinliğinin artırılması konuları yer almaktadır.
Thanks
Sayın Editör, Yüklemiş olduğum makale çalışmamın derginizin mümkün olan en erken sayısında yayımlanmak üzere değerlendirmeye alınmasını rica ederim. Saygılarımı sunarım...
References
- Akce, T. (2014). Türkiye’de Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Belediyelere Ayrılan Payların Analizi. Sayıştay Dergisi, (94), 29-51.
- Aksu, H. & Türkal, H. (2024). Yerel Bir Vergi Olarak Emlak Vergisinin Mali Özerklik Açısından Değerlendirilmesi: Fransa ve Türkiye Karşılaştırması. Econharran Harran Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), 33-54.
- Almy, R. (2014). Valuationand Assessment of Immovable Property. OECD Working Papers on Fiscal Federalism, No. 19, Paris: OECD Publishing. https://dx.doi.org/10.1787/5jz5pzvr28hk-en
- Çağdaş, V., Gür, M. & Demirel, Z. (2003). Emlak Vergisi ve Kadastro. Jeodezi, Jeoinformasyon ve Arazi Yönetimi Dergisi, (89), 67-76.
- Çetinkaya, Ö. & Demirbaş, T. (2010). Belediye Gelirlerinin Analizi ve Mali Özerklik Açısından Değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi, Maliye Araştırma Merkezi Konferansları, (53), 1-18.
- Duman, M. (2014). Emlak Vergisi ve Belediye Gelirleri İçindeki Payı. Vergi Raporu, (177), 116-128. Emlak Vergisi Kanunu (1970, 29 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı: 1319). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=1319&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5
- Ercan, E. (2018). Harcama ve Öz Gelir Seviyeleri Bakımından Yerel Mali Özerklik. Maliye Dergisi, (174), 502-517.
- Giray, F. & Ömür, Ö. M. (2019). Veraset ve İntikal Vergisinde Mali ve Sosyal Fonksiyonlara Aykırı Olan Vergi Harcamaları. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 72- 82.
- Hacıköylü, C. & Heper, F. (2010). Emlak Vergisinde Matrah Tespitine İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Maliye Dergisi, (158),1-14.
- Hagemann, R. (2018). Tax Policies for Inclusive Growth: Prescription Versus Practice. OECD Economic Policy Papers, No. 24, Paris: OECD Publishing. https://dx.doi.org/10.1787/09ba747a-en
- Kelly, R. (2012). Property Tax Collection and Enforcement in A Primer on Property Tax. Blackwell Publishing Ltd, Oxford. https://doi.org/10.1002/9781118454343
- Korlu, R.K. & Çetinkaya, Ö. (2015). Türkiye’deki Belediyelerin Mali Özerkliğinin Öz Gelirler Bağlamında Analizi ve Değerlendirilmesi. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 95-111.
- OECD (2018). Taxation of Household Savings. OECD Tax Policy Studies, No. 25, Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264289536-en
- OECD (2021). Making Property Tax Reform Happen in China: A Review of Property Tax Design and Reform Experiences in OECD Countries. OECD Fiscal Federalism Studies, OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/bd0fbae3-en
- OECD (2022a). Housing Taxation in OECD Countries. OECD Tax Policy Studies, No. 29, OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/03dfe007-en
- OECD (2022b). 2022 Synthesis Report World Observatory on Subnational Government Finance and Investment. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/reports/2022/12/2022-synthesis-report-world-observatory-on-subnational-government-finance-and-investment_0c162925/b80a8cdb-en.pdf
- OECD (2025). Revenue Statistics - OECD Countries: Comparative Tables. https://data-explorer.oecd.org/vis?fs[0]=Topic%2C1%7CTaxation%23TAX%23%7CGlobal%20tax%20revenues%23TAX_GTR%23&pg=0&fc=Topic&bp=true&snb=150&df[ds]=dsDisseminateFinalDMZ&df[id]=DSD_REV_COMP_GLOBAL%40DF_RSGLOBAL&df[ag]=OECD.CTP.TPS&dq=..S13.T_4100..PT_B1GQ.A&to[TIME_PERIOD]=false&pd=1990%2C2022&vw=tb
- Organ, İ. & Çiftçi, T.E. (2015). Türkiye’de Emlak Vergisi Uygulamasından Kaynaklanan Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(4), 127-147.
- Ömür, Ö.M. & Gerçek, A. (2017). Türkiye ve Avrupa Birliği Üyesi Ülkelerde Servet Vergilerinin Karşılaştırılması. MCBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2), 197-216.
- Pehlivan, O. (2024). Vergi Hukuku, Genel Hükümler ve Türk Vergi Sistemi. Ekin Yayınevi. Rosengard, J. (2012). The Tax Everyone Lovesto Hate: Principles of Property Tax Reform in A Primer on Property Tax. Blackwell Publishing Ltd. http://dx.doi.org/10.1002/9781118454343.ch7
- Ulusoy, A. & Tekdere, M. (2020). AB Üyesi Ülkelerdeki Yerel Vergi Uygulamaları ve Türkiye’deki Belediyeler İçin Vergi Önerileri. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 9(17), 37-70.
- World Bank (2021). Behavioral Insightsfor Tax Compliance. https://documents1.worldbank.org/curated/en/472181576511865338/pdf/Behavioral-Insights-for-Tax-Compliance.pdf
- Yavuz, H. (2018). Emlak sahiplerinin emlak vergisine bakışı: Sakarya örneği. İçinde S. İpek (Ed.). Maliye Araştırmaları (ss. 23-36). Ekin Yayınevi.
- Yüce, M. (1995). Belediyelerin Hizmetleri ve Vergi Gelirleri Hakkında Bir Değerlendirme. Sayıştay Dergisi, (16), 20-29.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Public Finance |
| Journal Section | Review |
| Authors | |
| Submission Date | August 2, 2025 |
| Acceptance Date | November 25, 2025 |
| Early Pub Date | April 2, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.30794/pausbed.1756239 |
| IZ | https://izlik.org/JA35GC65UU |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: Advanced Online Publication |
Aim & Scope
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (PAUSBED) sosyal bilim alanları ile ilgili nitelikli yazıların yer aldığı akademik bir yayındır. PAUSBED ilk olarak 1998 yılında yayımlanan iki sayı ile yayın hayatına başlamıştır. Dergi, 2008 yılı sonrasında süreklilik arz etmeye başlamış ve 2017 yılına kadar yılda 3 sayı olarak yayımlanmış olup 2017 yılından itibaren E-dergi olarak yayımlanmaktadır. 2018 yılından sonra PAUSBED, Ocak, Nisan, Temmuz ve Ekim aylarında olmak üzere yılda dört kez yayımlanma kararı almıştı. Dergimiz, 2021 yılı itibariyle yılda 6 sayıya çıkarılmış olup, Ocak, Mart, Mayıs, Temmuz, Eylül ve Kasım aylarında yayımlanmaktadır. PAUSBED elektronik ortamda yayınlanan uluslararası hakemli bir dergidir. PAUSBED'in yayın dili Türkçe, İngilizce ve Fransızca'dır. Türkçe çalışmalar için Türk Dil Kurumu tarafından yayımlanan "İmla Kılavuzu", yabancı dillerdeki yazılar için o dillerin dilbilgisi kuralları esas alınır.
PAUSBED, Fransız Dili ve Edebiyatı, İngiliz Dili ve Edebiyatı, Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri ilişkileri, Dil Bilimleri ve Kültür Araştırmaları, Ekonometri, Felsefe, İktisat, İşletme, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi, Maliye, Sanat Tarihi, Sosyoloji, Spor Yöneticiliği, Tarih, Turizm İşletmeciliği, Türk Dili ve Edebiyatı, Müzik Performansı, Psikoloji alanları ile ilgili güncel konu ve sorunları üzerinde duran kuramsal ve uygulamalı akademik çalışmaları kabul etmektedir.
Author Guidelines
PAMUKKALE ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ DERGİSİ YAZIM KILAVUZU
Dergi Politikası
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (PAUSBED) sosyal bilimler alanında nitelikli yazıların yer aldığı akademik bir yayındır. PAUSBED “hakemli” bir dergidir. Dergiye yayımlanmak üzere gönderilen çalışmalar, ismi gizli tutulan ve yayın kurulunca belirlenen, alan uzmanı hakemler tarafından değerlendirmeye alınır. PAUSBED Ocak, Mart, Mayıs, Temmuz, Eylül ve Kasım aylarında olmak üzere yılda altı (6) kez yayımlanır. PAUSBED’in yayın dili Türkçe, İngilizce, Fransızca ve Almanca’dır. Türkçe çalışmalar için Türk Dil Kurumu tarafından yayımlanan “Yazım Kılavuzu”, yabancı dillerdeki yazılar için o dillerin dil bilgisi kuralları esas alınır. PAUSBED, sadece Türkçe ve İngilizce hazırlanmış şablon (Fransızca ve Almanca metinler İngilizce şablonu kullanmalıdır) dosyası dışında metin kabul etmemektedir (PAUSBED, Latex formatında hazırlanmış metin kabul etmemektedir).
Dergipark sistemi üzerinden yazarların yüklemesi beklenilen zorunlu ve isteğe bağlı (ek belge) dosyalar aşağıda sıralanmaktadır:
Anonim Tam Metin (Zorunlu): Herhangi bir şey ki herhangi bir şekilde yazar veya kurum (Proje numarası da dahil olmak üzere) bilgisi içermeyen eser taslak tam metinidir. Başlık, özet, anahtar kelimeler, metin gövdesi ve kaynakça içermelidir.
Başlık Sayfası (Zorunlu): Unvan, Adı Soyadı, Adres Bilgileri, Kurum, Şehir, Ülke, E-mail, ORCID ID, Tel No vb. bilgilerinin yanında, Dergipark sistemine eklenen tüm yazar isimleri dahil olmak üzere; eser başlığının, özetinin (Türkçe ve İngilizce/Almanca/Fransızca), anahtar kelimelerinin ve varsa JEL kodlarının eklendiği dosyadır. Söz konusu eser herhangi bir kurum tarafından desteklenmiş ve/veya özeti bir kongrede/sempozyumda bildiri olarak sunulmuşsa bu belgede belirtilmelidir. Söz konusu bu tanıtım sayfası makale metninden ayrı olarak (ayrı dosya olarak) sisteme yüklenmelidir. Bu belge dışındaki hiçbir eser dosyasına yazarı tanıtıcı bilgiler kesinlikle yazılmamalıdır/eklenmemelidir.
Telif Hakkı Formu (Zorunlu): PAUSBED, herhangi bir şekilde yayının telif hakkını üzerine almaz. Telif hakkı ile ilgili hususlar, Telif Hakkı Anlaşması Formu ile düzenlenir. Form, eksiksiz doldurulmalı ve tüm yazarlar tarafından imzalanarak sisteme yüklenmelidir.
Benzerlik Raporu (Zorunlu): Dergimize gönderilen tüm çalışmalar benzerlik tarama raporuyla (intihal.net, Turnitin veya iThenticate) birlikte yayın sürecine alınmaktadır. Dergipark, ücretsiz bir şekilde intihal.net üzerinden benzerlik raporu oluşturmakta ve yazarların/editörlerin kullanımına sunmaktadır. İlgili rapor bu aşamada kullanılabilir. Lakin PAUSBED, intihal.net raporuna ek olarak Turnitin veya iThenticate programları kullanarak editoryal süreçte bir kez daha rapor üretmektedir. Yazar(lar), arzu ettikleri benzerlik yazılımından aldıkları raporu bu aşamada sistem yükleyebilir.
Etik Kurul Onay Belgesi (Tercihen): Anket ve mülakata dayanan çalışmaların, bilimsel süreli yayıncılıkta etik güvence oluşturmak amacıyla, PAUSBED’e gönderilecek çalışmalarda etik kurul onay belgesine ihtiyaç duyulması halinde, sisteme ek belge olarak yüklenmelidir. Hangi çalışmalarda Etik Kurul Onay Belgesi gerektiğine ilişkin, TRDİZİN kuralları (https://trdizin.gov.tr/ufaq/etik-kurul-izinleri-her-makale-icin-mi-istenmektedir) incelenebilir.
Ek Dosya (Tercihen): Çalışmanın özel durumları ile ilgili öncelikle Editöre, sonrasında hakemlere iletilmesi gerekebilecek her belge, ek dosya olarak Dergipark sistemine yüklenebilir.
Metin ve dil bilgisi yazım kuralları maddeler halinde aşağıda sıralanmaktadır:
Yazım kurallarına uygun olmayan makaleler sekreterya aşamasında işleme konulmayacak ve yazara iade edilecektir.
Yazarlar, Dergipark tarafından üretilen Intihal.net benzerlik tarama raporuna ek olarak iThenticate veya Turnitin gibi başka benzerlik tarama sistemlerinden rapor alarak, çalışma ile birlikte sisteme yükleyebilir (Çok disiplinli niteliği olan PAUSBED, benzerlik oranı ile ilgili bir sınır vermekten kaçınmaktadır. Detaylı bilgi için Etik İlkeler ve Yayın Politikası sayfasını inceleyiniz). Editör Kurulu kararına istinaden, benzerlik oranında intihal şüphesi tespit edilen metinler, masa başı ret kararı alabilmektedir.
Yazarlar, Telif Hakkı Anlaşması Formunu çalışma ile birlikte sisteme yüklemelidir (Form Google Chrome kullanılması durumunda zaman zaman açılmamaktadır, lütfen başka bir tarayıcı kullanarak deneyiniz).
Mevcut ve müstakbel makale yazarlarımız; lütfen makale süreçlerinin hızlandırılması için veya Doçentlik müracaatı için bir an evvel makale basılması noktasında, editör ekibine ve dergi sekreteryasına baskı yapmayınız. Makale yayımlamak bilime katkı içindir, sadece özlük hakları için makale yayımlamak kabul edilebilir değildir.
Aynı yıl içerisinde, aynı araştırmacının yazar olarak dahil olduğu birden fazla makale yayınlanamaz. PAUSBED, yayın kalitesini korumak ve yazar çeşitliliğini arttırmak üzere böyle bir karar alınmıştır.
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, açık erişim kapsamında, Tubitak Dergi-Park-Akademik Açık erişim sistemi ve bu kapsamda “Budapeşte Açık Erişim Hareketi” (http://www.budapestopenaccessinitiative.org/ list_signatures) ilkelerini benimsemektedir. Bu ilkelere göre; “hakem değerlendirmesinden geçmiş bilimsel çalışmaların internet aracılığıyla; finansal, yasal ve teknik engeller olmaksızın, serbestçe erişilebilir, okunabilir, indirilebilir, kopyalanabilir, dağıtılabilir, basılabilir, taranabilir, tam metinlere bağlantı verilebilir, dizinlenebilir, yazılıma veri olarak aktarılabilir ve her türlü yasal amaç için kullanılabilir olmasıdır. Yazarlar ve telif hakkı sahipleri bütün kullanıcıların ücretsiz olarak erişim olanağına sahip olduğunu kabul ederler”.
Makaleleri kabul edilen yazarlar telif hakkının korunması ve Creative Commons Attribution License altında bulunan derginin haklarının korunması için çalışmalarında yer alan bilgilerin referans gösterilerek paylaşılmasını kabul etmiş sayılırlar. Bu doğrultuda PAUSBED, yayınlayacağı bütün makaleleri için Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License uygulamaktadır.
İngilizcede büyük İ harfi yoktur; I harfi vardır. Bu konuya, metnin İngilizce başlığında ve Kaynakça’da yazar soy isimlerinde dikkat ediniz.
Ondalıklı sayılar Türkçede virgülle, İngilizcede noktayla gösterilir. Yüzde işareti Türkçede sayıdan önce, İngilizcede sayıdan sonra gelir. (Otomobil fiyatları %12,5 arttı; In Turkey, 20.2% of men are obese.)
Dil isimlerine gelen ekler kesme işareti ile ayrılmaz. Örneğin, “Türkçe’ye” veya “türkçeye” şeklinde değil; “Türkçeye” şeklinde yazılmalıdır.
Özel adlara getirilen iyelik, durum ve bildirme ekleri kesme işaretiyle ayrılır: Kurtuluş Savaşı’nı, Atatürk’üm, Türkiye’mizin, Fatih Sultan Mehmet’e, Muhibbi’nin, Gül Baba’ya, Sultan Ana’nın vb.
Özel adlara getirilen yapım ekleri, çokluk eki ve bunlardan sonra gelen diğer ekler kesmeyle ayrılmaz: Türklük, Türkleşmek, Türkçü, Türkçülük, Türkçeye, Türklerin, Almanlara, Sovyetlerin, Hristiyanlık, Avrupalı, Avrupalılaşmak, Aydınlı, Çorumluyu vb.
İngilizce makale ve başlıklarda TURKEY yerine TURKIYE (Turkiye) ibaresi kullanılmalıdır.
PAUSBED, sadece Türkçe ve İngilizce hazırlanmış şablon dosyası dışında metin kabul etmemektedir (PAUSBED, Latex formatında hazırlanmış metin kabul etmemektedir). Şablonda yer alan yazım ve sayfa düzeni kuralları aşağıda sıralanmaktadır:
1. BAŞLIKLAR
Giriş, Yöntem, Bulgular, Sonuç ve Kaynakça gibi bölüm başlıkları 11 punto, tamamı büyük harflerle Bold/kalın yazı tipi kullanılmalı ve madde numarası verilmelidir. Bölüm başlıkları sola dayalı öncesi 6 ve sonrası 6 nk tek satır aralığı bırakılmalıdır.
1. 1. İkinci Derece Konu Başlıkları
2.derece konu başlıkları madde sayısı kullanılmalı, 11 punto ve Bold/kalın yazı tipi ile sola yaslı yazılmalıdır. Başlıklarda bağlaçlar hariç her kelime büyük harf ile yazılmalıdır. Bu başlıkların sonunda nokta veya iki nokta gibi noktalama işaretlerine yer verilmemelidir (? Hariç). 2. Derece konu başlıkları öncesi 6 ve sonrası 6 nk tek satır aralığı bırakılmalıdır.
1. 1. 1. Üçüncü derece konu başlıkları
2.derece konu başlıklarının alt başlıklarının alt başlıkları 3. derece konu başlığı formatında yazılmalıdır. 3. derece konu başlıklarında yine madde sayısı verilmelidir. 11 punto ve Bold/kalın yazı tipi ile sola yaslı yazılmalıdır. Bu başlıkların sonunda nokta (.) veya iki nokta (:) gibi noktalama işaretlerine yer verilmemelidir (? Hariç). 3. Derece konu başlıkları öncesi 6 ve sonrası 6 nk tek satır aralığı bırakılmalıdır.
1. 1. 1. 1. Dördüncü derece konu başlıkları
3.derece konu başlıklarının alt başlıkları 4. derece konu başlığı formatında yazılmalıdır. 4.derece konu başlıklarına yine madde sayısı verilmelidir. 11 punto ve Bold/kalın yazı tipi ile sola yaslı yazılmalıdır. Bu başlıkların sonunda nokta (.) veya iki nokta (:) gibi noktalama işaretlerine yer verilmemelidir (? Hariç). 4. Derece konu başlıkları öncesi 6 ve sonrası 6 nk tek satır aralığı bırakılmalıdır.
1. 1. 1. 1. 1. Beşinci derece konu başlıkları
4.derece konu başlıklarının alt başlıkları 5. derece konu başlığı formatında yazılmalıdır. 5.derece konu başlıklarına yine madde sayısı verilmelidir. 11 punto ve Bold/kalın, italik yazı tipi ile sola yaslı yazılmalıdır. Bu başlıkların sonunda nokta (.) veya iki nokta (:) gibi noktalama işaretlerine yer verilmemelidir (? Hariç). 5. Derece konu başlıkları öncesi 6 ve sonrası 6 nk tek satır aralığı bırakılmalıdır.
2. PARAGRAFLAR
Paragraf başları 0,5 cm girinti bırakılmalıdır. Bir paragraf en az 3 cümle içermelidir. Paragraflar arasında öncesi ve sonrası 6 nk tek satır aralığı bırakılmalıdır.
3. TABLOLAR
PAUSBED’de yayınlanacak makalenizde yer alacak tablolar akademik tablo formatında düzenlenmelidir. Akademik tablo dikey tablo çizgilerinin kullanılmadığı, yatay (satır) çizgilerinden ise yalnızca üçünün (en üst ve en alt çizgi ile başlık satırı ile tablonun ikinci satırını ayıran çizgi) kullanıldığı tablo stili olarak tanımlanabilir. Tabloda satır aralığı olarak öncesi ve sonrası 0 nk olan tek satır aralığı kullanılmalıır. Yazı büyüklüğü ise 10 punto olmalıdır. Tablolar her zaman sola yaslanmalıdır.
Tablo 1. Tablo açıklaması bölümü (Calibri, 10 pt, Normal/italik)
Tablo ile ilgili herhangi bir not varsa, buraya yazılabilir (Calibri, 10 pt, normal)
İstatiksel bilgiler
İstatistiksel bulguların sunumunda (p değeri hariç) virgülden sonra en fazla iki basamak (desimal) kullanınız. p değerini iki veya üç desimal olarak verebilirsiniz (p=0,05 veya p=0,001). Ancak p=0,001’den daha küçük değerleri p<0,001 şeklinde veriniz.
4. ŞEKİLLER
Şekiller sayfaya sola yaslı olmalıdır. Şekil başlıkları şeklin hemen üstüne aşağıdaki örnekte olduğu gibi ilk kelimenin ilk harfi büyük diğerleri küçük harfle başlayacak şekilde ve italik olarak yazılmalı, nokta ile bitirilmemelidir.
Şekil 1. Şekil açıklaması bölümü (calibri, 10 pt, Normal)
5. YAZI İÇİNDE KAYNAK GÖSTERİMİ
APA 7’ye göre yazı içinde kaynak gösterimi örnekleri:
Tek yazarlı bir kaynak: … çıkmıştır (Sönmez, 2007).
İki yazarlı kaynak:
a) Parantez dışında kullanıldığında “ve” bağlacı ile ayrılır: Örneğin Tunç ve Alim (2006) bu durumu…
b) Parantez içinde kullanıldığında “&” işareti kullanılır. Örneğin: … Kara Pazartesi (Tunç & Alim, 2006) olarak adlandırılır.
c) Kaynakça bölümünde yine “&” işareti kullanılır. Örneğin;
Tunç, M., & Alim, S. (2003). Ekonomik krizler…3 ve üzeri yazarlı kaynak (ilk kullanımdan itibaren): …. gelişmiştir (Atakan vd., 2005: 21).
İki veya daha çok kaynaktan faydalanarak oluşturulan bir ifadede kaynak gösterilirken farklı kaynaklar noktalı virgül (;) ile ayrılır. Bu kaynaklar ilk yazara göre isim sırasıyla yazılır: … görülmüştür (Kurt vd., 2012; Sabah, 2023; Tatar, 2004).
Asıl kaynağa ulaşılamayıp diğer kaynaktan aktarıldığında ….Aeron (2000, akt. Salih, 2003) bu durumu....
6. DİPNOT KULLANIMI
PAUSBED APA 7 formatında atıf sistemi kullanmaktadır. Gerekli görülen durumlar haricinde bilimsel atıflar dipnotta verilmemelidir. Dipnot kaynak ve künye bilgisi paylaşmak amacıyla değil ilave bilgiler, açıklamalar ve başkalarına ait görsel ve veri toplama aracı kullanıldığı durumlarda gerekli izinlerin alındığını belirtmek amacıyla kullanılmalıdır. Dipnotlarda daha önce belirtildiği üzere 10 puntolu Calibri yazı tipi kullanılmalı. Satır aralığı olarak öncesi ve sonrası 6nk olan tek satır aralığı kullanılmalıdır. Yazı içinde (paragraf işareti ile yazıdan ayrılmış) açıklama veya “detaylı bilgi için bkz.” Şeklinde ifadelere yer verilmemelidir.
7.DOĞRUDAN ALINTILARIN YAZIM ŞEKLİ
a) Kısa Alıntılar
APA 7’ye göre 1-39 kelime aralığındaki doğrudan alıntılar kısa doğrudan alıntı kabul edilir ve metin içinde başlangıç ve bitimi “…” çift tırnak ile belirtilerek dik yazı tipi ile (italik değil!) yazılmalı ve sonrasında mutlaka sayfa numarası bilgisi verilmelidir. Örneğin: “Doğrudan alıntı yaparken daima sayfa numarasını verin... Tek bir sayfayı belirtmek için “s.” kısaltmasını (örn., s. 25); birden fazla sayfa için “ss.” kısaltmasını kullanınız (örn., ss. 25-27)“ (“APA 7 Manual”, 2019, s. 471).
Sümer (2010), “Hakim sözleşmenin niteliğini belirlerken tarafların arasında bağımlılık ilişkisi olup olmadığını inceleyecektir.” belirtmiştir (s. 72).
“Hakim sözleşmenin niteliğini belirlerken tarafların arasında bağımlılık ilişkisi olup olmadığını inceleyecektir” (Sümer, 2010, 1993, s.72).
b) Uzun Alıntılar
APA 7’ye göre 39 kelimeden daha uzun doğrudan alıntılar “uzun doğrudan alıntı” olarak sınıflandırılır. Uzun doğrudan alıntılar kısa doğrudan alıntılardan farklı olarak ayrı bir paragraf şeklinde, dik yazı stili (italik değil!) kullanılarak, bütün satırları 1.25 cm içerden olacak şekilde ve tırnak içine alınmadan yazılmalıdır.
Araştırmacılar, insanların kendi kendilerine nasıl konuştuklarını incelediler:
İç konuşma paradoksal bir fenomendir. Pek çok insanın günlük yaşamının merkezinde yer alan bir deneyimdir ve yine de onu bilimsel olarak incelemek için her türlü çabaya önemli zorluklar getirir. Yine de, içsel konuşmanın öznel deneyimine ve bilişsel ve sinirsel temellerine ışık tutmak için çok çeşitli metodolojiler ve yaklaşımlar bir araya geldi. (Alderson-Day ve Fernyhough, 2015, s. 957)
Eğer doğrudan uzun alıntı bir paragraftan fazla ise o zaman ikinci ve daha sonraki paragrafların ilk satırı 2,5 cm içeriden olacak şekilde başlatılır. Uzun alıntıların sonuna mutlaka sayfa numarası eklenir. Uzun alıntılarda metnin sonundaki nokta işareti parantezden sonra değil önce kullanılır.
8.KAYNAKÇA BÖLÜMÜNÜN OLUŞTURULMASI
Kaynakça bölümünün oluşturulmasında yine APA 7 kuralları uygulanmalıdır. Bu bölümde de makalenin tamamında geçerli olan yazı tipi, punto ve satır aralığı kullanılmalıdır.
Kaynakça yazımında dikkat edilmesi gereken hususlar:
Kaynakçayı yazarların soy isimleri ile alfabetik sıralamak,
Kaynakların ikinci ve sonraki satırları 0,5 cm içerden yazmak,
Kaynakları türlerine göre ayırmamak (Kitap, Makale, Arşiv belgesi gibi) ve bunlar için alt başlık oluşturmamak.
Kaynakçanın tamamında (Başlık hariç!) Kalın yazı tipinden kaçınmak,
Yazar isimlerinde tamamı büyük harf kullanmaktan kaçınmak,
Kitap, dergi, gazete ve tez isimlerini italik olarak yazmak.
Yayınevi isimlerinde geçen şirket türünü belirten ifadeleri: Ltd., Şti. gibi ifadeleri kullanmamak.
Çok yazarlı kaynaklarda sadece ilk yazarın değil tüm yazarların ismini belirtmek.
İngilizce makalelerde hem metin içinde hem de kaynakçada atıflarda geçen “ve” bağlaçları yerine “&” işareti kullanılır (ör: Pelit, E. & Güçer, E. (1999)).
İngilizce makalelerde çok yazarlı çalışmalara metin içinde atıf yaparken kullanılan “ve diğ.” ifadesi yerine “et al.” ifadesi kullanılır.
Kaynakça Künye Yazım Örnekleri
Kitap (Yayın yeri, şehir, ülke vs. belirtmeyiniz):
Yazar, A. A. (Yayın yılı). Eserin adı: Alt başlık büyük harfle başlar. Yayınevi.
Akşit, N., & Oktay, E. (1953). Tarih I, ilkçağ. Remzi Kitapevi.
Newton, I. (1998). Doğal felsefenin matematiksel ilkeleri (A. Yardımlı, Çev.). İdea Basım Yayın.
Meadows, D. H. (2008). Thinking in systems: A primer (D. Wright, Ed.). American Library Association.
Kitap Bölümü (bölüm sayfa aralığını veriniz):
Soyadı-1, N., & Soyadı-2, N. (2017). Kitap bölümü başlığı. A. Soyadı & B. Soyadı (Ed.), Kitap adı (2. baskı, s. ZZ-ZZ). XYZ Yayınları.
Kangallı Uyar, S. G. & Uyar, U. (2021). Sermaye ve Altın Piyasaları Arasındaki Yayılım Etkisi: Wavelet'e Dayalı Dinamik Koşullu Korelasyon Yaklaşımı. M. Ural & Ü. Aydın (Ed.), Finansal Ekonometri Uygulamaları Kavram – Teori – Uygulama (1. Baskı, ss. 309 -336). Seçkin Yayınevi.
Makale (Erişim, erişim tarihi, DOI ifadelerini kullanmayınız):
Yazar, A. A. (Yıl, Ay, Gün). Makale başlığı: Alt başlık büyük harfle başlar. Dergi/Gazete/Gazete başlığı, Cilt (Sayı), Sayfa numaraları.
Yavuz, A. (2025). Nostalgic and Forestalgic Storytelling: The Cases of İş Bankası Parakod and Mercedes EQ Advertisements. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (70), 51-67. https://doi.org/10.30794/pausbed.1495067
Uslu, C., Özgören Kınlı, İ. (2025). “José Saramago’nun Körlük Romanında Uygarlıktan Sapma ve Ahlaki Panik: Sosyolojik Bir Analiz”, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 68, 117-130. https://doi.org/10.30794/pausbed.1559624
McDaniel, S. H., Salas, E., & Kazak, A. E. (2018). The science of teamwork [Special issue]. American Psychologist, 73(4), 51-104.
Tezler:
Yayımlanmamış tez
Ekinci, C. (2019). Osmanlı Sarayında ve Osmanlı ümerası arasında altın ve mücevher kullanımı [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
Yayımlanmış tez
Miranda, C. (2019). Exploring the lived experiences of foster youth who obtained graduate level degrees: Self-efficacy, resilience, and the impact on identity development (Publication No. 27542827) [Doctoral dissertation, Pepperdine University]. PQDT Open.https://pqdtopen.proquest.com/doc/2309521814.html?FMT=AI
Internet Kaynakları (html adresinden önce sitenin adına yer veriniz, erişim tarihine yer vermeyiniz):
Schaeffer, K. (2021, October 1). What we know about online learning and the homework gap amid the pandemic. Pew Research Center. https://www.pewresearch.org/fact-tank/2021/10/01/what-we-know-about-online-learning-and-the-homework-gap-amid-the-pandemic/
Battershill, C. N. (1986). The marine benthos of caves, archways and vertical reef walls of the Poor Knights Islands. University of Auckland Research Repository. ResearchSpace. https://researchspace.auckland.ac.nz/handle /2292/36608
Yazarı olmayan internet kaynakları:
World Health Organization. (2018, May 24). The top 10 causes of death. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/the-top-10-causes-of-death
Raporlar, İstatistikler:
Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi. (2018). 2024 Yükseköğretim Kurumları Sınavı (YKS) kılavuzu. https://dokuman.osym.gov.tr/pdfdokuman/2024/YKS/kilavuzyks2024.pdf
National Cancer Institute. (2019). Taking time: Support for people with cancer (NIH Publication No. 18-2059). U.S. Department of Health and Human Services, National Institutes of Health. https://www.cancer.gov/publications/patient-education/takingtime.pdf
Bildiri kitapları: (gün, ay ve yıl olarak tarih bilgisi giriniz)
S. G. Kangallı Uyar, E. Çağlayan Akay, & U. Uyar, 2025). Market shocks or market shifts Examining the COP26 impact on Turkish stocks. 2025 Conference in Applied Econometrics using Stata, Marsilya.
A. Aydoğdu, & U. Uyar (2025). Yapay Zekânın ESG Performansı Üzerindeki Etkisi Kantil ve Zaman-Frekansa Dayalı Ampirik Bir Yaklaşım. 28. Finans Sempozyumu, Malatya.
Davidson, R. J. (2019, August 8–11). Well-being is a skill [Conference session]. APA 2019 Convention, Chicago, IL, United States. https://irp-cdn.multiscreensite.com/a5ea5d51/files/uploaded/APA2019_Program_190708.pdf
Gazete:
Schwartz, J. (1993, September 30). Obesity affects economic, social status. The Washington Post, pp. A 1, A4.
Roberts, S. (2020, April 9). Early string ties us to Neanderthals. The New York Times. https://www.nytimes.com/2020/04/09/science/neanderthals-fiber-string-math.html
Yazarı olmayan gazete yazısı (yazı başlığının ilk üç kelimesini yazar ismi yerine kullanınız):
Darülmuallimat Sultanahmette Açıldı. (1217, Mart 25). Takvim-i Vekayi, s. 4.
Online Sözlük ve Ansiklopediler (Erşim tarihi veriniz):
Merriam-Webster. (t.y.). Merriam-Webster.com sözlük. Erişim Mayıs 5, 2019, https://www.merriamwebster.com
YouTube Video Referansları:
Asian Boss. (2020, June 5). World’s leading vaccine expert fact-checks COVID-19 vaccine conspiracy: Stay curious #22 [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=WQdLDMLrYIA
Ethical Principles and Publication Policy
ETİK İLKELER VE YAYIN POLİTİKASI
YAYIN POLİTİKASI
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi elektronik ortamda yılda altı (6) sayı yayımlanan, Sosyal Bilimler alanında özgün ve bilimsel nitelikli çalışmalara yer veren, açık erişimli, hakemli akademik bir dergidir. Dergide yayınlanan bir makalenin bilimsel içeriği ve ifadelerinin tüm sorumluğu yazarlarına aittir.
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisine https://dergipark.org.tr/tr/pub/pausbed adresinden ücretsiz, çevirimiçi olarak ulaşılabilir. Dergide yayımlanan tüm makaleler Creative Commons Atıf- Gayri Ticari 4.0 Uluslararası (CC BY-NC 4.0) kapsamında lisanslanmıştır.
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisinde yer alan etik görev ve sorumluluklar, ulusal ve uluslararası alanlarda taranan dergilerin yayım politikaları ile açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi ayrıca, COPE, Açık Erişim Dergileri Rehberi (DOAJ) ve Açık Erişim Yayıncılar Derneği (OASPA) tarafından ortaklaşa yayınlanan Akademik Yayıncılıkta Şeffaflık ve En İyi Uygulama İlkeleri’ne de uymaktadır. Aşağıda özetlenen etik standartlar, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’ne katkıda bulunan editörler, hakemler ve yazarlar için kılavuz niteliğindedir.
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, çift taraflı kör hakemlik sistemi kullanmaktadır. Uygun görülen başvurular, ilgili alanlarda çalışan iki veya üç hakeme yönlendirilir. Hakemin isimleri gizli tutulur ve hakem raporları arşivlenir. Hakem raporlarından biri olumlu, diğeri eleştirel ise, makale daha ileri inceleme için üçüncü bir hakeme gönderilebilir veya Editör Kurulu, üç raporun niteliğine bağlı olarak bir karar verebilir. Yazarlar, hakemlerin ve Editör Kurulu’nun yorum ve önerileri doğrultusunda makalelerini düzeltmekle yükümlüdür. Herhangi bir noktada rahatsızlık duymaları halinde, gerekçelerini uygun bir şekilde belirterek itiraz edebilirler.
ETİK İLKELER
Tüm yazarların dergimize makale göndermeden önce yayın politikamızı okuyup anlamalarını bekliyoruz. Bu, akademik ve profesyonel yayınlarda giderek artan bir sorun olduğunu kabul ettiğimiz etik suistimalin önlenmesine olan bağlılığımızın bir parçasıdır. İntihal, tekrarlı yayın, telif hakkı ihlali veya benzeri olayların çoğunun hileli niyetten değil, bilgi eksikliğinden kaynaklandığını belirtmek önemlidir. Politikamız zulüm değil, önleme odaklıdır. Herhangi bir sorunuz varsa, lütfen editoryal ofisle iletişime geçin.
Bir makalenin Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisine gönderilmesi, tüm yazarların makalenin içeriğini okuyup kabul ettiği ve makalenin derginin politikalarına uygun olduğu anlamına gelir.
ETİK ONAYI
İnsan katılımcılar, insan materyali veya insan verileri Helsinki Bildirgesi'ne uygun olarak kullanılmış olmalı ve uygun bir etik komitesi çalışmayı onaylamış olmalıdır. Bu tür araştırmaları bildiren tüm makaleler, etik komisyonunun adını ve varsa referans numarasını içeren, makaleden sonra bunu açıklayan bir ifade içermelidir. Bir çalışma etik onay gereksinimi dışında bırakılmışsa, bu durum yazıda belirtilmelidir (muafiyeti veren etik komitenin adı dahil). Talep üzerine, ek materyal ve belgeler Editöre erişilebilir olmalıdır. Editör, araştırmanın uygun bir etik bağlam dışında yürütüldüğüne inanıyorsa, yazı reddedilebilir. İstisnai durumlarda, Editör daha fazla bilgi için etik komiteyle iletişime geçebilir.
EDİTÖRLERİN ETİK GÖREV VE SORUMLULUKLARI
Genel görev ve sorumluluklar
Editörler,
Derginin ulusal ve uluslararası alanda gelişimini sağlamak,
Yayımlanan çalışmaların kalitesini arttırmaya yönelik süreçleri yönetmek,
Derginin bütün paydaşları için etik kuralların uygulanması süreçlerini yürütmek
Derginin gelişimine katkıda bulunmak amacıyla yayımlama ve etik politikalarda güncelleme yapmak,
Derginin web sayfasını düzenlemek ve güncel tutmak ile sorumludurlar.
Okuyucu ile ilişkiler
Editörler,
Okuyucunun dergi yayımlama, kapsam ve etik ile ilgili geri bildirimlerini dikkate almak,
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’nde yayımlanan çalışmaları okuyucunun ilgi ve ihtiyaçlarını da dikkate alarak geliştirmek,
Okuyucudan gelen soruları etik kurallar çerçevesinde kalmak şartıyla cevaplamak ile yükümlüdür.
Yazarlar ile ilişkiler
Editörler yazarlara karşı;
Dergiye gönderilen çalışmaları hakemlere gönderilip gönderilmemesi konusunda karar veren yayım kuruluna göndermek
Yazarları yayım ve etik politikalar ile ilgili bilgilendirmek
Yazarların hakemlerle ilgili olası çatışmalarını engellemek,
“Kör Hakemlik” kavramını sağlıklı bir şekilde yürüterek yansız bir değerlendirme yapılmasını sağlamak,
Yazarların aralarında çıkar çatışması olduğunu belirttiği ve çalışmalarının bu hakemlere gönderilmemesi konusundaki taleplerini uygun gerekçelerle değerlendirmek,
Yazarların henüz değerlendirme sürecinde olan çalışmalarını geri çekmek konusundaki taleplerini olumlu karşılamak,
Yazarların hakem ve editör kararlarına/raporlarına itirazlarını değerlendirmek ve uygun görülürse yeni bir değerlendirme süreci başlatmak ile sorumludur.
Hakemler ile ilişkiler
Editörler hakemlere karşı;
Çalışmanın konusuna uygun bir hakem belirlemek,
Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberliği sağlamak,
Yazarlar ile hakemler arasında çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek,
Değerlendirmeyi yapan hakeme ilişkin bilgileri gizli tutmak,
Hakemleri tarafsız olma yönünde teşvik etmek,
Hakemlerin yayım ve etik politikalar ile ilgili sorularını cevaplamak,
Hakem havuzunu geliştirecek güncellemeler yapmak,
Değerlendirme süresi ile ilgili hakemlere hatırlatmalarda bulunmak,
Hakemleri yapıcı, nazik ve uygun bir dille değerlendirme yapmaları konusunda teşvik etmek ile sorumludurlar.
Editörler Kurulu ile ilişkiler
Editörler,
Editörler Kurulu ile belirli aralıklarda toplantı yapmak,
Kurulun Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’nin yayım ve etik politikaları ile ilgili ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberliği sağlamak,
Kuruldan gelen dönütleri dikkate alarak dergiyi geliştirmek
Kurul üyelerinin tarafsız olmasını sağlamak,
Kurulu çalışmaları bilimsel ölçütler çerçevesinde değerlendirmeleri konusunda teşvik etmek
YAZARLARIN ETİK GÖREV VE SORUMLULUKLARI
Gönderilen çalışma daha önce yayımlanmamış ve başka bir dergide değerlendirme sürecinde olmamalıdır,
Tüm kaynaklar eksiksiz ve doğru şekilde belirtilmelidir.
Sadece çalışmaya doğrudan katkı sunan kişiler yazar olarak gösterilmelidir.
Alıntılar açık biçimde tırnak içinde verilmeli ve uygun biçimde kaynak gösterilmelidir.
İnsan ya da hayvan deneyi, anket, mülakat veya gözlem içeren araştırmalarda etik kurul onayı alınmalıdır.
Çıkar çatışması ve/veya etik gerekçelerle çalışmalarını gönderilmemesini istediği hakemleri belirleyebilirler.
Henüz yayımlanmamış olan çalışmalarını değerlendirme sürecindeyken geri çekebilirler.
Hakem raporlarına ve editör kararlara itiraz etme hakkına sahiptirler.
Yayında tespit edilen bir hata durumunda, yazar derhal editör kurulunu bilgilendirmelidir.
Olası çıkar çatışmaları açıkça beyan edilmelidir.
HAKEMLERİN ETİK GÖREV VE SORUMLULUKLARI
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisine gönderilen çalışmalar, isimsiz olarak ilgili alanda en az iki hakeme gönderilir. Hakem değerlendirmelerinde makale hakkında olumlu ve olumsuz görüşün eşitliği durumunda editörün veya üçüncü bir hakemin görüşü alınır.
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’nde çift-kör hakem değerlendirme süreci benimsenmiştir, yazar ve hakem birbirlerinin kimliğinden habersizdir. Bu bağlamda Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisinde çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisinin yayım ilkelerini okumak,
Sadece uzmanlık alanı ile ilgili çalışmaları değerlendirmeyi kabul etmek. Uzmanlık alanı olmadığı halde sadece makalenin konusu hakkında fikir sahip olabilmek adına değerlendirmeyi kabul etmemek,
Değerlendirmeyi yaparken yansız olamayacaklarını fark ettiklerinde değerlendirme yapmayı reddetmek,
Değerlendirme sürecini belirli bir zaman çerçevesinde tamamlamak,
Tarafsızlık ve gizlilik çerçevesinde değerlendirme yapmak,
Çıkar çatışması gibi bir durumla karşılaştıklarında, değerlendirme yapmayı reddetmek ve bu durumu editöre bildirmek,
Değerlendirdikleri makalenin aynı anda bir başka dergiye gönderildiğini tespit ettiklerinde durumu editöre bildirmek,
Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik dille yapmak. Düşmanlık, hakaret ve iftira gibi kişisel yorumlar yapmamak,
Değerlendirmelerin makalenin içeriği ile ilgili olmasına dikkat etmek. İnanç, mezhep, ırk, cinsiyet siyasi düşünce gibi faktörlerin değerlendirme sürecine kesinlikle etki etmemesi konusunda duyarlı davranmak.
AÇIK ERİŞİM BEYANI
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi kâr amacı gütmeyen, açık erişim politikasını benimseyen bir dergidir. Yayımlanan içerik doğrudan açık erişime ücretsiz sunulmaktadır. Kullanıcılar Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’nden izin almaksızın makaleleri tam metin okuyabilir, saklayabilir, çıktısını alabilir, kaynak göstermek kaydıyla makalelere bağlantı verilebilir. Makale gönderimi, değerlendirilmesi, yayınlanması gibi süreçlerde hiçbir ücret talep edilmez. Ayrıca Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sponsorluk ve reklam tekliflerini de kabul etmemektedir. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisinde yayınlanan tüm makaleler Creative Commons Atıf 4.0 lisansı ile lisanslanmıştır.
TELİF HAKKI
Yazarlar, eserlerinin Creative Commons Atıf- Gayri Ticari 4.0 Uluslararası (CC BY-NC 4.0) lisansı ile yayınlamasına izin verirler. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü bünyesindeki Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi herhangi bir şekilde yayının telif hakkını üzerine almaz. Telif hakkı ile ilgili hususlar, Telif Hakkı Anlaşması Formu ile düzenlenir. Dergi ve makaleler Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Uluslararası Lisansı altında yayınlanmaktadır ve bu lisansa http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/deed.en adresinden ulaşılabilir. Yazarlar, kendi makalelerinin pdf dosyalarını gerekli gördükleri şekilde erişime açmakta serbesttirler. Bu nedenle dergi, yayınlanan versiyonun herhangi bir kısıtlama olmaksızın kendi kendine arşivlenmesine izin verir. Yazarlar, içeriklerinin (metin ve şekiller) tamamını veya bir kısmını, düzenlemeler ve uyarlamalar da dahil olmak üzere diğer yayınlarda kullanmakta serbesttir; bununla birlikte, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’deki orijinal yayına her zaman atıfta bulunulmalıdır. Yayımlanan çalışmalar için yazarlara telif ücreti ödenmez. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’nde yayımlanmış yazılardan kaynaklanması muhtemel herhangi bir bilimsel, etik ve hukuki sorumluluk, yazar/yazarlara aittir. Bu hususta Dergi, herhangi bir hükümlülük kabul etmez. Açık kaynak erişim politikasını benimseyen dergimizdeki tüm makalelerin içeriği erişime açıktır. Bu hususları kabul eden yazarlar, Telif Hakkı Anlaşması Formu’nu imzalayarak editörlere iletmek zorundadır. Bu formu iletmeyen yazarların makaleleri yayımlanmayacaktır.
BENZERLİK POLİTİKASI
Dergimize gönderilen tüm çalışmalar benzerlik tarama raporuyla (intihal.net, Turnitin veya iThenticate) birlikte yayın sürecine alınmaktadır. İntihal denetimi sonucunda ortaya çıkan eşleşmeler incelenir ve intihal raporu oluşturulur. Dergi çok faklı disiplinlerde yayım yapması sebebiyle azami benzerlik oranı bulunmamaktadır. İnceleme etik kurallar çerçevesinde Editörler tarafından gerçekleştirilmektedir. Bu noktada eserin büyük ölçüde bir yayına (tek kaynağa) atıf vererek veya vermeyerek benzer olması, etik ithamlar oluşturabileceği sebebiyle yazarlara iletilmekte ve düzeltme talep edilmektedir. Editörler gerekli gördükleri durumlarda yüksek tüm benzerlik oranı veya belirli bir eser (tek kaynak) özelindeki yüksek benzerlik oranı sebebiyle masa başı ret kararı verebilir.
DOI NUMARASI
Dijital Object Identifier (DOI) elektronik ortamda yayınlanan çalışmaların tanımlanmasına, kopyasına erişilmesine olanak sağlar. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’ne gönderilen ve kabul alan çalışmalara DOI numarası verilir ve çalışmanın elektronik ortamdaki resmi bilgileri güvence altına alınır.
KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASI
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’ne gönderilen çalışmalar Kişisel Verilerin Korunması Hakkında Kanun kapsamında koruma altındadır. Yazara ve hakemlere ait hiçbir bilgi, süreç veya yazışma, Kanun’da belirtilen hukuki yollar dışında üçüncü kişi ve kurumlarla paylaşılmaz.
YAPAY ZEKÂ ARAÇLARININ KULLANIMINA DAİR POLİTİKALAR
Yazarlık ve Sorumluluk
Hiçbir koşulda yaratıcı yapay zekâ (YZ) araçları, akademik bir makalenin yazarları veya ortak yazarları olarak gösterilmemelidir. Makale yazar(lar)ı, gönderilen çalışmanın içeriği, doğruluğu ve özgünlüğü konusunda tam sorumluluk taşır. YZ araçlarının kullanımı, yazarların bilimsel, etik ve entelektüel sorumluluklarını ortadan kaldırmaz. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sahte yazar üretmek veya kimliği çarpıtmak amacıyla YZ kullanımını kesin olarak yasaklamaktadır.
Şeffaflık ve Beyan
Araştırma, yazım veya süreçler sırasında herhangi bir YZ aracının kullanımı, makale içinde açık ve şeffaf bir şekilde beyan edilmelidir. Bu beyan, uygun olduğu durumlarda “Yöntem” veya “Teşekkür” bölümünde yer almalıdır. Açıklamada kullanılan YZ araçlarının tam adları ve sürüm numaralarıyla birlikte, bu araçların nasıl ve ne amaçla kullanıldığını ayrıntılı bir şekilde belirtmek gerekmektedir.
Gizlilik ve Fikri Mülkiyet Sorumluluğu
PAUSBED editörleri, yayımlanmamış makaleleri, bunlara ait dosyaları, görselleri ya da ilgili herhangi bir bilgiyi YZ araçlarına yüklememelidir. Gönderilen içeriklerin gizliliğini korumak ve yazarların fikri mülkiyet haklarını güvence altına almak, editörlerin temel sorumlulukları arasındadır.
Değerlendirme Sürecinde YZ Kullanımı
PAUSBED editörleri, yalnızca dergi yönetiminin açık onayı ile editoryal iş akışının belirli aşamalarında—örneğin ilk uygunluk taraması veya hakem seçimi gibi—YZ araçlarını kullanabilir. Bu tür bir YZ kullanımı, yazarlara şeffaf bir şekilde bildirilmelidir.
Şüpheli Kötüye Kullanımın Yönetimi
YZ kullanımına dair bir belirsizlik veya endişe söz konusu olduğunda, PAUSBED editörleri yazarlarla açık ve şeffaf bir iletişim kuracaktır, gerektiğinde destekleyici kanıtlar talep edebilirler.
Yazarların Yapay Zekâ Kullanımına İlişkin Beyanlarının Değerlendirilmesi
PAUSBED editörlerinin, yazarların YZ araçlarının kullanımıyla ilgili beyanlarını dikkatle incelemesi ve gerekli durumlarda açıklama ya da ek bilgi talep etmesi beklenir. Beyan edilen YZ kullanımının, derginin belirlenmiş politikalarına uygun olup olmadığını değerlendirmek editörlerin sorumluluğundadır.
Politika Gelişmelerini Takip Etme
PAUSBED editörleri, yaratıcı YZ teknolojilerindeki gelişmeleri yakından takip etmeli ve derginin bu alandaki güncellenen politikaları konusunda bilgi sahibi olmalıdır.
Hakemlerin YZ Kullanımının Tespiti
Hakemlerin, değerlendirdikleri makalelerde bildirilmeyen olası YZ kullanımını tespit etmeye çalışmaları ve böyle bir durumdan şüphelenmeleri hâlinde editörleri bilgilendirmeleri teşvik edilir. Ancak bu tür değerlendirmeler, açık ve nesnel değerlendirme ölçütlerine dayanmalıdır.
Hakemlerin Gizlilik ve Etik Sorumluluğu
Hakemler, hakem değerlendirmesi amacıyla gönderilen yayımlanmamış makaleleri veya ilgili herhangi bir belgeyi, hiçbir koşulda yaratıcı YZ platformlarına yüklememelidir. Bu tür bir eylem gizliliği ihlal edebilir ve fikri mülkiyet haklarını çiğneyebilir. Değerlendirme süreci, hakemin kendi uzmanlık düzeyi ve bilgi birikimi ile yürütülmelidir.
Hakemlerin Değerlendirme Etiği
Hakemler, yazarların YZ kullanımını tarafsız bir şekilde değerlendirmeli; kişisel görüşlerin veya önyargıların, derginin belirlenmiş politikalarına müdahale etmesine izin vermemelidir. YZ kullanımına ilişkin yapılacak her türlü geri bildirim veya eleştiri, yapıcı nitelikte olmalı ve derginin resmî yönergeleriyle uyumlu olmalıdır.
YAPAY ZEKAYA İZİN VERİLEN KULLANIM ALANLARI
Kavramsal Diyagramlar ve Açıklayıcı Görseller
Yaratıcı YZ, kuramsal fikirlerin, kavramsal çerçevelerin veya süreçlerin görsel olarak ifade edilmesinde kullanılabilir. Bu şekilde oluşturulan görseller, yazarın kendi anlayışını ve açıklamalarını doğru biçimde yansıtmalıdır.
Veri Görselleştirme
Yazarlar, araştırma verilerinin görsel sunumunu geliştirmek amacıyla YZ araçlarını kullanabilir. Bu araçlar, grafiklerin, tabloların ve diyagramların tasarımını ve anlaşılabilirliğini artırmada özellikle yararlı olabilir.
Grafiksel betimlemeler ve Temsili Görseller
YZ ile oluşturulan görseller, karmaşık fikirleri sadeleştirmek ve açıklığa kavuşturmak amacıyla sembolik ya da açıklayıcı temsiller olarak kullanılabilir. Bu tür görseller, okuyucunun konuyu daha iyi anlamasını desteklemeli ve anlatılan kavramları çarpıtmamalı ya da yanlış yansıtmamalıdır.
YAPAY ZEKÂ KULLANIMINDA KISITLANAN VEYA YASAKLANAN ALANLAR
İçerik Üretimi
Bir a makalenin önemli bölümlerinin—örneğin özet, giriş, literatür taraması veya tartışma kısmının—YZ tarafından oluşturulması uygun değildir. YZ tarafından üretilen içerik yalnızca taslak ya da öneri olarak değerlendirilmelidir ve akademik titizlik ve özgünlüğü sağlamak amacıyla yazar(lar) tarafından dikkatlice gözden geçirilmeli, yeniden yazılmalı ve geliştirilmelidir.
Araştırma Bulgularının Üretilmesi ve Yorumlanması
YZ araçları, araştırma sonuçlarının üretilmesi, raporlanması veya yorumlanması amacıyla kullanılmamalıdır. Veri analizinin doğruluğu, kapsamı ve geçerliliğiyle ilgili tüm sorumluluk yalnızca yazar(lar)a aittir.
Referans Üretimi ve Atıf
YZ araçlarıyla uydurma, doğrulanamayan veya var olmayan kaynaklar üretmek kesinlikle yasaktır. Tüm atıf yapılan kaynaklar, akademik standartlara uygun biçimde doğrulanabilir olmalı, doğru şekilde belirtilmeli ve yazar(lar) tarafından onaylanmalıdır.
Akademik Yazım ve Gerekçelendirme
Makalenin temel argümanlarının, kuramsal katkılarının ve ana tezinin geliştirilmesi yalnızca yazar(lar)ın sorumluluğundadır. YZ, yazım sürecinde yalnızca yardımcı bir araç olarak kullanılabilir; yazarın eleştirel düşüncesinin veya özgün akademik katkısının yerini alamaz.
Politika İhlali Durumunda İzlenecek Süreç
YZ araçlarının kullanımı açık bir şekilde beyan edilmezse ya da bu yönergelere aykırı bir şekilde kullanılırsa, makale değerlendirme sürecinde reddedilebilir. Yayın sonrasında bir ihlal tespit edilirse, düzeltme yayımlanması veya makalenin geri çekilmesi gibi düzeltici işlemler uygulanabilir. Bu politikanın tekrar eden veya ciddi ihlalleri, yazar(lar)ın gelecekteki başvurularının dergi tarafından reddedilmesine yol açabilir.
YAYIN DİLİ
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Türkçe, İngilizce, Fransızca ve Almanca dillerinde yazılmış bilimsel makaleleri kabul etmektedir. Gönderilen çalışmaların, dil bilgisi ve akademik üslup açısından yayıma hazır düzeyde olması beklenir. Değerlendirme süreci boyunca, gerek görülmesi hâlinde yazar(lar)dan dilsel ve biçimsel düzenlemeler talep edilebilir.
YAYIN SIKLIĞI
Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, yılda altı kez olmak üzere Ocak, Mart, Mayıs, Temmuz, Eylül, Kasım aylarında elektronik ortamda yayımlanır. Gerektiğinde editör kurulu kararıyla özel sayılar yayımlanabilir.
Price Policy
Ücret alınmamaktadır.
Indexes
Journal Boards
Sahibi ve Yazı İşleri Müdürü Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Adına
Baş Editör
Editör
Alan Editörleri
Tolgahan Aydıner lisans derecesini (2011) ODTÜ Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü’nden aldı. “Yerel Siyasetin Yeniden Ölçeklenmesi: Denizli Örneği” başlıklı teziyle Pamukkale Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü Anabilim Dalı Doktora Programından (2019) mezun oldu. Kentsel siyaset, yerel yönetimler, iş dünyası-yerel siyaset/yönetim ilişkileri, yerel katılımcılık, yerel yönetim reformları başlıca çalışma ve ilgi alanlarındandır. Yazar, Pamukkale Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü’nde öğretim üyesidir.
Tolgahan Aydıner received his undergraduate degree (2011) from the department of Political Science and Public Administration at METU. He got his PhD degree from Political Science and Public Administration Doctorate Program at Pamukkale University (2019) with his thesis titled “Rescaling of Local Politics: The Case of Denizli”. Urban politics, local governments, business-local politics/government relations, local participation and local government reforms are his main study and interest areas. The author is currently a faculty member at Pamukkale University in the department of Political Science and Public Administration.
2006-2011 Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Batı Dilleri ve Edebiyatları Bölümü, Fransız Dili ve Edebiyatı, Lisans
2011-2014 Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Fransız Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans
2014-2019 Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Fransız Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Doktora
2021-.. Doktor Öğretim Üyesi
1990 yılında Eskişehir’de doğmuştur. 2012 yılında Akdeniz Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nden birincilik derecesiyle mezun olmuştur. Aynı üniversitede Pedagojik Formasyon eğitimini tamamlamıştır. 2014 yılında Pamukkale Üniversitesi Tarih Bölümü Genel Türk Tarihi Anabilim Dalı’nda akademik kariyerine başlamış, 2021 yılında doktorasını tamamlamıştır. Türk Dünyası, Türk Kültür Tarihi, Türkistan ve bu coğrafyaya yönelik Alman politikaları üzerine çalışmalar yürütmektedir. Bu kapsamda Almanya’da çeşitli ilmî merkezlerde araştırmalar yapmıştır. Yayınlanmış üç kitabı ve çeşitli bilimsel dergilerde yayımlanmış makaleleri bulunmaktadır. Halen Pamukkale Üniversitesi’nde Öğretim Üyesi ve Genel Türk Tarihi Anabilim Dalı Başkanı olarak görev yapmaktadır.
2018 yılından bu yana Pamukkale Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Sosyoloji bölümünde profesör olarak görev yapıyorum.
Dr. Mehmet Ulaş Koyuncuoğlu, Pamukkale Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Yönetim Bilişim Sistemleri Bölümünde doktor öğretim üyesidir. Lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimlerini Endüstri Mühendisliği alanında tamamlayan Koyuncuoğlu, özellikle üretim hatlarında performans analizi, tampon stok dağılımının optimizasyonu, meta-sezgisel algoritmalar, yapay zeka tabanlı üretim oranı tahmini ve mikroplastik kirliliğinin modellenmesi üzerine çalışmaktadır. TÜBİTAK projeleri ve üniversite destekli araştırmalarda yürütücü ve araştırmacı olarak görev alan Koyuncuoğlu’nun çalışmaları; Expert Systems with Applications, Computers & Industrial Engineering ve Urban Water Journal gibi uluslararası dergilerde yayımlanmıştır. Simülasyon, optimizasyon, dijital ikiz ve karar bilimi alanlarında dersler vermekte olup, üretim sistemleri ve çevresel analizlere yönelik disiplinler arası araştırmalar yürütmektedir.
The articles in this journal are licensed under a