An Analysis of Cartoons Prepared for Early Childhood Period in Terms of Child Development
Abstract
Preschool education encompasses a period when children are at their highest capacity of learning, and when their lives are being shaped. Today, television plays an important role in child's development. Numerous studies reveal that the content of the programs watched by children are as important as determining the time spent by the children for televiewing. The purpose of this research is to examine the effects of cartoons, intended for preschoolers, on the children’s development under the predetermined criteria. The research was carried out by descriptive scanning method based on document review. The study material of this research consisted of randomly selected episodes of 71 cartoons claimed to have been prepared for early childhood. The data collection tool was the Cartoon Checklist which was developed by the researcher. According to the data obtained from the research it is seen that the graphics, sound and music used in 66 of the cartoons are completely or partially appropriate. However, it is seen that the dialogues used in 65 cartoons, content used in 57 cartoons, objects used in 55 cartoons, and elements of Turkish culture in 26 cartoons are completely or partially suitable for the child
Keywords
Early Childhood Education, Cartoons, Television
Thanks
Part of this study was presented orally at the 5th International Preschool Education Congress.
References
- Akçay, D. & Özcebe, H. (2012). Televizyonun okul öncesi dönemdeki çocukların saldırganlık davranışına etkisi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 55, 82-87.
- Akkuş, S. Y., Yılmazer, Y., Şahinöz, A. & Sucaklı, İ. A. (2015). 3-60 ay arası çocukların televizyon izleme alışkanlıklarının incelenmesi. Hacettepe University of Health Journal 1(2), 351-360.
- Ayan, S. & Baş, B. (2015). Çizgi filmlerdeki söz varlığıyla ilkokul öğrencilerinin söz varlığı üzerine bir araştırma. Ana Dili Eğitimi Dergisi. 3(4), 84-99.
- Aydoğan, Y. (2006). Ev ortamının çocuğun gelişimine göre düzenlenmesi, Aile ve Toplum, 3(10), 27-34.
- Başkale, H. (2016). Nitel Araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi (DEUHFED), 9(1), 23-28.
- Büyükbakkal, G. (2007). Televizyonun Çocuklar Üzerindeki Etkisi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi 28, 31-44.
- Coşkun, Y. & Arslantaş, H. (2016). Okul öncesi eğitime devam eden çocukların televizyon izlemelerine yönelik anne görüşlerinin incelenmesi, KSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 1-16.
- Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni: nicel, nitel ve karma yöntem yaklaşımları. İstanbul: Eğiten Kitap.
- Çelebi, E. (2014). 4-6 yaş arası çocukların televizyon izleme alışkanlıkları üzerine okulöncesi öğretmenlerin görüş ve tutumları, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(32), 476-485.
- Çilden, Ş. (2001). Müzik, çocuk gelişimi ve öğrenme, G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 1-8.
