Review

Attention Deficit Hyperactivity Disorder and Genetics

Volume: 10 Number: 1 March 31, 2018
TR EN

Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu ve Genetik

Öz

Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) üç temel özelliği çocukluk döneminde başlayan dikkatsizlik, gelişimsel düzeye uygun olmayan aşırı hareketlilik ve dürtüsellik olan nörogelişimsel bir bozukluktur. Dünya çapında yaygınlığı çocuklarda %5-12 ve yetişkinlerde %4.4 kadardır. DEHB hem birey hem de aile ve toplum açısından önemli sorunlara zemin hazırlamaktadır ve bu nedenle bozuk-luğun erken tanınması ve aynı zamanda bozukluğa yatkınlık oluşturan faktörlerin anlaşılması önemli-dir. DEHB, etyolojisinde genetik ve çevresel faktörlerin rol oynadığı multifaktöriyel bir bozukluktur. Yapılan tüm çalışmalar DEHB’nin kalıtılabilirlik oranının %76 gibi hayli yüksek bir oranda olduğunu göstermiştir. Bu yazıda DEHB genetiği ikiz çalışmaları, evlat edinme çalışmaları, aile çalışmaları, segregasyon analizleri ve moleküler genetik çalışmalar şeklinde sınıflandırılarak anlatılmış ve DEHB’nin genetik yönünün gözden geçirilmesi amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Akgün GM, Tufan E, Yurteri N, Erdoğan A (2011) Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunun genetik boyutu. Psikiyatride Guncel Yaklasimlar-Current Approaches in Psychiatry, 3:15-48.
  2. Aktepe E (2011). Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluklğu tanısı konan çocuk ve ergenlerde eş tanılar ve sosyodemografik özellikler. Yeni Symposium, 49:201-208.
  3. Alberts-Corush J, Firestone P, Goodman JT (1986). Attention and impulsivity characteristics of the biological and adoptive parents of hyperactive and normal control children. Am J Orthopsychiatry, 56:413-423.
  4. Aoki C, Go C-G, Venkatesan C, Kurose H (1994) Perikaryal and synaptic localization ofα 2A-adrenergic receptor-like immunoreactivity. Brain Res, 650:181-204.
  5. Arcos-Burgos M, Castellanos FX, Pineda D, Lopera F, Palacio JD, Palacio LG et al. (2004) Attention-deficit/hyperactivity disorder in a population isolate: linkage to loci at 4q13. 2, 5q33. 3, 11q22, and 17p11. Am J Hum Genet, 75:998-1014.
  6. Arnsten A (2005) Fundamentals of attention-deficit/hyperactivity disorder: circuits and pathways. J Clin Psychiatry, 67:7-12.
  7. Asherson P, Consortium I (2004) Attention–deficit hyperactivity disorder in the post–genomic era. Eur Child Adolesc Psychiatry, 13:i50-i70.
  8. Asherson P, Zhou K, Anney RJ, Franke B, Buitelaar J, Ebstein R et al.(2008) A high-density SNP linkage scan with 142 combined subtype ADHD sib pairs identifies linkage regions on chromosomes 9 and 16. Mol Psychiatry, 13:514-521.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Review

Publication Date

March 31, 2018

Submission Date

August 13, 2017

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2018 Volume: 10 Number: 1

JAMA
1.Çetin FH, Işık Y. Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu ve Genetik. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar - Current Approaches in Psychiatry. 2018;10:19–39.

Cited By

Definition and Neurophysiological Structure of Attention

Psikiyatride Guncel Yaklasimlar - Current Approaches in Psychiatry

https://doi.org/10.18863/pgy.1672603
 
Creative Commons License
Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar - Current Approaches in Psychiatry is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.