Dijital İnsan Kaynakları Yönetimi Çalışmalarının Bibliyometrik Analizi (2013-2022)

Abstract

Günümüzde dijital insan kaynakları yönetimi, küresel pazarlarda rekabet eden şirketlerin ilgi odağı haline gelmekte ve en nitelikli çalışanları ve diğerlerini işe almaktan şirketin kaderini etkileyen kararların alınmasında önemli rol oynamaktadır. Bu çalışmada, belirli bir disiplindeki araştırmacıların veya kurumların belirli bir dönemde, belirli bir disiplinde ürettikleri yayınların sayısal bir analizini elde edebileceğimiz için son zamanlarda birçok araştırmacı tarafından kullanılan bir yöntem olan bibliyometrik analiz yöntemi benimsenmiştir. Dijital insan kaynakları yönetimi ile ilgili 1113 yayının analiz edilmesi amaçlanan bu çalışmada, makaleler Scopus veri tabanından temin edilmiştir.2013-2022 yılları arasındaki dönem belirlenmiş ve sadece idari ve sosyal bilimler ana dalları seçilmiştir. Yayın yıllarındaki makale sayısına, en çok kullanılan ve anahtar ve ana kelimelere, bu alanda yayınlanan yayın yapan yazarlar, ülkeler, dergiler ve üniversiteler arasındaki ilişkiye göre analiz edilmiştir. Araştırmada görseller ve şekilleri çizmek için internette ücretsiz bir program olan VOSviewer kullanılmıştır.

Keywords

• Dijital İnsan Kaynakları Yönetimi
• Bibliyometrik Analiz
• scopus

Bibliometric Analysis of Digital Human Resources Management Studies (2013-2022)

Abstract

Today, digital human resources management is becoming the focus of attention of companies competing in global markets and plays an important role in making decisions that affect the fate of the company, from recruitment the most qualified employees and others. In this study, the bibliometric analysis method, which is a method used by many researchers recently, has been adopted since we can obtain a numerical analysis of the publications produced by researchers or institutions in a certain discipline in a certain period. In this study, which aims to analyze 1113 publications on digital human resources management, the articles were obtained from the Scopus database. The period between 2013 and 2022 was determined and only the administrative and social sciences majors were selected. It has been analyzed according to the number of articles in the publication years, the most used and key and main words, the relationship between the authors, countries, journals and universities published in this field. VOSviewer was used to draw the maps, which is a free program available on the Internet.

Keywords

• Digital Human Resources Management
• Bibliometric Analysis
• Scopus

References

1. Abdel-Rahman Y. (2019). İnsan kaynakları yönetimi ve ticari organizasyonlarda dijital dönüşümün zorlukları. Journal of Administrative and Economic Research, (3), 207-219.
2. Alzahrani, S. (2021). The impact of application of EHRM practices in achieving institutional excellence. International Journal of Research and Studies Publishing, (25), 97-146.
3. Barakhlia. S. (2018). Elektronik yönetimin insan kaynakları yönetiminin fonksiyonları üzerindeki etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Mohamed Boudiaf Üniversitesi.
4. Erdal, M. (2004). Bilişim teknolojilerinin öğrenmedeki yeri ve E-İnsan kaynakları yönetimi (E-HRM). Yazıcı S., (Ed.), E-öğrenme: İnsan kaynakları eğitiminde stratejik dönüşüm içinde. Alfa Basım Yayım Dağıtım.
5. Feda, E. (2016). Dijital insan kaynaklarındaki değişimi anlatan “Dijital İK” e- kitabı yayınlandı. Kariyer. Net. https://www.kariyer.net/website/BasinOdasi/BasinBultenDetay.aspx?bultenID=308
6. Genç Ç. (2016). E-İnsan kaynakları yönetiminde E-İşe alım süreci. Anadolu Üniversitesi E-Kurgu İletişim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 24(1), 64-85.
7. Halid, H., Yusoff, Y. M., & Somu, H. (2020). The relationship between digital human resource management and organizational performance. First ASEAN Business, Environment, and Technology Symposium.
8. İbrahimağaoğlu, Ö. (2023). Elektronik insan kaynakları yönetimi ile ilgili bir yazın taraması. Balkan & Near Eastern Journal of Social Sciences.

9. Kaufman, B. E. (2014). The historical development of American HRM broadly viewed. Human Resource Management Review, 24(3), 196–218. https://doi.org/10.1016/j.hrmr.2014.03.003
10. Kovancı, Y. (2022). Dijital dönüşümün işgücü piyasasına etkisi: sektörel ve mesleki istihdam açısından Türkiye üzerine uygulama [Yayımlanmamış doktora tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
11. Lawani, S. M. (1981). Bibliometrics: Its theoretical foundations, methods and applications. Libri, 31(1), 294-315.
12. McCain, K.W. (1990). Mapping authors in intellectual space: A technical overview, Journal of the American Society for Information Science, 41(6), 433–443.
13. Namsha, S. (2007). Küreselleşmeyle yüzleşmek için insan kaynakları yönetimi stratejisi ve bunun Riyad'daki sivil ve güvenlik kurumlarında uygulanma olasılığı, güvenlik bilimlerinde [Yayımlanmamış doktora tezi]. Naif Arap Güvenlik Bilimleri Üniversitesi.
14. Öztürk, C. ve Karahançer, E. (2021). Elektronik insan kaynakları yönetimi ve örgütsel güven ilişkisi: Siirt üniversitesi personeli örneği. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (37), 206-231.‏
15. Pritchard, A. (1969). Statistical bibliography or bibliometrics. Journal of Documentation, 25, 348.
16. Rawi, F. (2017). The impact of human resource management practices on organizational capabilities [Unpublished master’s thesis]. Middle East University.
17. Rewaya, H. (2005). İnsan kaynaklarını planlamak ve geliştirmek için stratejik bir yaklaşım, Kahire, Aldar aljamiye Evi.
18. Touahri, F. (2015). Cezayir kurumunda bilgi ve iletişim teknolojisi kullanımının insan kaynaklarının performansı üzerindeki etkisi, Ticaret’teki elektrik üretim şirketi vaka çalışması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Oran Üniversitesi.
19. Zhu, W., & Wang, Z. (2018). The collaborative networks and thematic trends of research on purchasing and supply management for environmental sustainability: A bibliometric review. Sustainability, 10(5), 1510. DOI: 10.3390/su10051510.